Είναι πολύ κακό πράγμα η άγνοια. Ειδικώς όταν αφορά θέματα τα οποία συναντάς καθημερινά, επηρεάζουν τη ζωή σου και καθορίζουν αποφασιστικά το ευρύτερο πλαίσιο εντός του οποίου κινείσαι και θα κινηθούν και οι αγαπημένοι σου απόγονοι. Ακόμα χειρότερη από την άγνοια, είναι η άρνηση και η απροθυμία να μάθει κάποιος. Τότε εύκολα ανοίγει ο δρόμος για την παρανόηση, την παραπληροφόρηση και το λάθος. Οσο μεγαλύτερα είναι τα θέματα τόσο πιο εγκληματικά μπορεί να αποδειχθούν τα λάθη. Αυτό ισχύει σε προσωπικό και σε διακρατικό επίπεδο.
Αναμφισβήτητα το Ισλάμ αποτελεί μία από τις θεμελιώδεις έννοιες γύρω από τις οποίες κινείται η Ιστορία. Ως θρησκεία αλλά και ως πολιτική και κοινωνική ιδεολογία επηρεάζει περίπου 1,8 δισ. ανθρώπους, δηλαδή το 24% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αν συνεχιστούν οι σημερινές δημογραφικές τάσεις, μέχρι το 2050 ο αριθμός των μουσουλμάνων θα είναι σχεδόν ίσος με τον αριθμό των χριστιανών.
Στην Ε.Ε. ανέρχονται σε περίπου 26 εκατ. Στην πατρίδα μας εκτιμώνται μεταξύ 600.000 με 1 εκατ., από 100.000 έως 140.000 ανήκουν στη θρησκευτική μειονότητα της Θράκης, ενώ οι μετανάστες εκτιμώνται μεταξύ 200.000 και 500.000. Δεδομένου ότι αγνοείται ο ακριβής αριθμός τους, δεν αποκλείεται, συμπεριλαμβανομένων των συνεχών ροών, το σύνολο να έχει υπερβεί το ανωτέρω άθροισμα. Το ύψος του ποσοστού τους σε μία χώρα με γηράσκοντα πληθυσμό και δημογραφικό πρόβλημα δεν χρήζει περαιτέρω σχολίου. Το ίδιο και η επιχειρηματολογία για την αδήριτη ανάγκη να αποκαταστήσουμε μαζί τους σταθερούς διαύλους επικοινωνίας και συνεννόησης, αφού πλέον θα τους συναντάμε σε κάθε εκδήλωση της ζωής και πρέπει να συμβιώνουμε ειρηνικά, προς το συμφέρον αμφοτέρων.
Σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, έχουμε ένα τεράστιο συγκριτικό πλεονέκτημα. Είμαστε οι πρώτοι που συναντήθηκαν με το αραβο-μουσουλμανικό κόσμο και οι μόνοι που επί δεκάδες αιώνες ζήσαμε μαζί. Αυτή τη συνύπαρξη, από τις απαρχές διαμόρφωσης της εθνικής ταυτότητας του νέου Ελληνισμού στο Βυζάντιο και την εμφάνιση του Προφήτη Μωάμεθ μέχρι την αραβική επέκταση, τις Σταυροφορίες και την εμφάνιση των Τούρκων, έρχεται να διερευνήσει το εξαιρετικό βιβλίο του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη «Εμείς και το Ισλάμ» (εκδ. Πατάκη, 2017).
Εκεί πληροφορούμαστε ότι ο Μωάμεθ αφιερώνει το 30ό κεφάλαιο του Κορανίου σε μας τους «Αλ Ρουμ», τους Ελληνες, εκφράζοντας μάλιστα τον θαυμασμό του (!) για τον ελληνο-ισλαμικό φιλοσοφικό διάλογο, την παρουσία μεγάλων πατέρων της Εκκλησίας μας στις αυλές χαλιφών, τη συμβολή τους στη διάσωση της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, τον θαυμασμό τους στον Αριστοτέλη.
Από την πλούσια βιβλιογραφία του, 180 βιβλία των σπουδαιότερων ειδικών διεθνώς, επιτρέψτε μου να ξεχωρίσω το «Ισλάμ» (εκδ. Ακρίτας, 2006), του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου. Γιατί με τη ζωή και το έργο του ο αείμνηστος αυτός ιεράρχης μας αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα για το πώς όσοι έχουμε Θεό μέσα μας μπορούμε να επικοινωνήσουμε και να συνεννοηθούμε.
