Μέχρι το 2030 η Κίνα θα είναι η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο. Αυτό αποτελεί υπαρξιακή κρίση για τις ΗΠΑ. Για μια υπερδύναμη, η πιο επικίνδυνη στιγμή είναι όταν
ο ανταγωνιστής της ετοιμάζεται να την προσπεράσει
Σήμερα ο κόσμος παρακολουθεί με αγωνία τις φλόγες στο Ιράν μετά τη Βενεζουέλα. Ομως η συστημική γεωπολιτική ανάλυση, όπως μας την πρότεινε ο καθηγητής Ι. Μάζης, αποκαλύπτει ότι ο πραγματικός στόχος βρίσκεται στο Πεκίνο. Δύο διαφορετικές χώρες. Δύο διαφορετικές ήπειροι. Δύο διαφορετικές αφορμές. Αλλά ο ίδιος πελάτης: Η Κίνα. Σύμπτωση; Οχι.
- Του Ευστράτιου Ζηκόπουλου*
Η θέση του Ray Dalio (κορυφαίος Αμερικανός αναλυτής των «Μεγάλων κύκλων ισχύος και ιδρυτής της Bridgewater») έρχεται να επιβεβαιώσει πανηγυρικά το γεωπολιτικό υπόδειγμα του Ι. Θ. Μάζη: «Οταν μια ανερχόμενη δύναμη πλησιάζει την κυρίαρχη δύναμη, η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη».
Η Κίνα παράγει μόνη της το 28% της παγκόσμιας παραγωγής. Κάθε χρόνο πλησιάζει όλο και περισσότερο την Αμερική. Οι εκτιμήσεις των αναλυτών είναι σαφείς: Μέχρι το 2030 η Κίνα θα είναι η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο. Αυτό αποτελεί υπαρξιακή κρίση για τις ΗΠΑ. Για μια υπερδύναμη, η πιο επικίνδυνη στιγμή είναι όταν ο ανταγωνιστής της ετοιμάζεται να την προσπεράσει. Ή τον σταματάς εκείνη τη στιγμή ή δεν θα μπορέσεις να τον σταματήσεις ποτέ ξανά.
Και όλα όσα βλέπουμε τώρα είναι μέρος αυτής της κίνησης αναχαίτισης. Η Κίνα, η οποία εισάγει το 73% του πετρελαίου που καταναλώνει (περίπου 11 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως), στηρίζεται σε τέσσερις ζωτικούς «αγωγούς» τροφοδοσίας: τη Βενεζουέλα, το Ιράν, τη Ρωσία και τη Σαουδική Αραβία. Με τη σύλληψη του Μαδούρο και τον πόλεμο στο Ιράν, οι ΗΠΑ έκοψαν άμεσα το 20% του κινεζικού εφοδιασμού (περίπου 2,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως), αχρηστεύοντας ταυτόχρονα τον «Σύγχρονο Δρόμο του Μεταξιού», που περνούσε από την Τεχεράνη προς την Ευρώπη.
Πρόκειται για μια κλασική κίνηση στρατηγικής ανάσχεσης μιας ανερχόμενης δύναμης (Κίνα) που απειλεί να ξεπεράσει την κυρίαρχη (ΗΠΑ) μέχρι το 2030, πλήττοντας τη «μηχανή» της παραγωγής της μέσω της αποστέρησης καυσίμων. Τι θα συμβεί μετά; Εμεινε μόνο ένα αναπόφευκτο σημείο: Ταϊβάν. Γιατί είναι τόσο σημαντική η Ταϊβάν; Εκεί παράγεται το 90% των πιο εξελιγμένων μικροτσίπ στον κόσμο. Το τσιπ στο τηλέφωνό μας, στο αυτοκίνητό μας, στον πύραυλό μας. Οποιος ελέγχει την Ταϊβάν, ελέγχει την τεχνολογία του 21ου αιώνα. Οι ΗΠΑ λένε: «Θα στηρίξουμε την Ταϊβάν». Η Κίνα λέει: «Η Ταϊβάν είναι δική μας, θα χρησιμοποιήσουμε βία αν χρειαστεί».
Δεν υπάρχει χώρος συμβιβασμού! Συνεπώς, όλες αυτές οι (πολεμικές) κινήσεις είναι η προετοιμασία για αυτό το αναπόφευκτο σημείο. Οπως η Ταϊβάν είναι η κλείδα για τον Ειρηνικό, έτσι η Κάρπαθος και το Καστελόριζο αποτελούν νησιά καίριας στρατηγικής σημασίας για τον έλεγχο της ανατολικής Μεσογείου. Στο πλαίσιο αυτής της συστημικής θωράκισης, ο καθηγητής Μάζης προτείνει μια κίνηση υψηλής στρατηγικής αξίας: την παραμονή και μετά τον πόλεμο Ιράν – ΗΠΑ των συστοιχιών Patriot στην Κάρπαθο και την άμεση ανάπτυξή τους και στο Καστελόριζο.
Αντιθέτως, η Αθήνα δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι η ασφάλειά της εξαρτάται από τον έλεγχο των οδεύσεων και του υποθαλάσσιου πλούτου της. Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό περιβάλλον, όπου η ενέργεια καθίσταται το απόλυτο όπλο, η ελληνική στάση των «χαριεντισμών» στην Αγκυρα κρίνεται ως εθνικά επιζήμια. Σημειώνουμε παρεμπιπτόντως ότι έμπειροι Ισραηλινοί αναλυτές προκρίνουν την επίλυση του προβλήματος με το Ιράν και ακολούθως με την εθνικοφασιστική, όπως τη χαρακτηρίζουν, Τουρκία.
Το Καστελόριζο δεν είναι απλώς ένας βράχος στην άκρη του Αιγαίου, αλλά η γεωπολιτική «κλείδα» που ενώνει την ελληνική ΑΟΖ με την κυπριακή, διαθέτοντας τεράστιο και τεκμηριωμένο υποθαλάσσιο πλούτο. Η στρατιωτική προστασία αυτού του σημείου αποτελεί προϋπόθεση για την ανακήρυξη ΑΟΖ και τη μετατροπή της Ελλάδας σε αυτόνομο ενεργειακό δρώντα, ικανό να διαπραγματεύεται με ισχύ. Η Ιστορία δεν συγχωρεί τους απροετοίμαστους, ούτε εκείνους που φοβούνται να ασκήσουν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα στο όνομα μιας πρόσκαιρης και επικοινωνιακής ηρεμίας.
*Διαβάστε γιατί το Καστελόριζο είναι η «κλείδα» της εθνικής μας επιβίωσης, όπως ισχυρίζεται ο Μάζης, και πώς ο νέος συλλογικός τόμος εννέα διδακτόρων υπό τον καθηγητή Μάζη αποδομεί τις αυταπάτες του κατευνασμού: «Μάζης Ι. Θ. (2025). Του λόγου το αληθές και μετά λόγου γνώσεως: Επαληθευθέντα γεωπολιτικά υποδείγματα διά της συστημικής γεωπολιτικής αναλύσεως». (Συντονισμός Υλης: Ζηκόπουλος Π. Ευστράτιος). Εκδόσεις Λειμών.
*Δρ Γεωπολιτικής ΕΚΠΑ
