Τα ίδια έκαναν και στον πόλεμο. Κάθε πρωί κατήγγελλαν τον Πούτιν για την εισβολή και το ενεργειακό μονοπώλιο, και κάθε βράδυ κουβαλούσαν το πετρέλαιό του με τον σκιώδη πειρατικό στόλο των ιδιοκτησιών τους
Η Μαρία Καρυστιανού είναι πλέον πολιτικός αρχηγός και θα αξιολογηθεί από το εκλογικό σώμα με την ίδια αυστηρότητα που κρίθηκαν στο παρελθόν και άλλοι αστέρες του αντισυστημικού μπλοκ, οι οποίοι απεδείχθησαν διάττοντες. Αναλόγως θα την αξιολογήσουμε κι εμείς και στο σωστό και στο λάθος.
Αυτό που μας εντυπωσιάζει για την ώρα είναι πόσο παλαιά εργαλεία χρησιμοποιεί το Μέγαρο Μαξίμου για να αντιμετωπίσει την κυρία Καρυστιανού πριν καλά καλά δώσει τη διακήρυξή της στη δημοσιότητα και αρθρώσει την πρώτη πολιτική της λέξη. Γιατί τα εργαλεία αυτά ξεπερνούν την εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση και αγγίζουν τις διεθνείς σχέσεις της χώρας σε μια περίοδο πολύ λεπτών ισορροπιών.
Ειδικά στα εθνικά μας θέματα. Κατηγορείται η κυρία Καρυστιανού, και μάλιστα από κορυφαίους υπουργούς, ότι ιδρύει κόμμα του Πούτιν, κόμμα ρωσικό, κόμμα που υπακούει στις εντολές ξένων, κόμμα που φλερτάρει με εχθρική αυταρχική δύναμη. Θα αντιπαρέλθω το γεγονός ότι κάνουν κριτική στην ιατρό για ξένη κηδεμονία πολιτικοί που δείχνουν στις τηλεοπτικές κάμερες με υπερηφάνεια τα μανικετόκουμπά τους με τη σημαία των ΗΠΑ – μανικετόκουμπα με την ελληνική δεν έχουν;
Υπουργοί που πωλούν αντικομμουνισμό στην Ελλάδα, αλλά δέχονται να εφαρμόζονται επί της κεφαλής τους και επί της ακοής τους κομμουνιστικές πρακτικές των σοβιέτ: Παρακολουθήσεις του ιδιωτικού τους βίου τύπου Στάζι. Θα τα αντιπαρέλθω γιατί τα ζητήματα στην πολιτική είναι στρατηγικά και όχι προσωπικά.
Υπάρχουν τέσσερα μεγάλα θέματα που πρέπει να απαντήσει το συγκεκριμένο ρεύμα των «ακροκεντρώων» της πατρίδας μας, γιατί δεξιούς δεν τους λες.
Το πρώτο: Αν έχει ένα πρόβλημα από Βορρά αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση, αυτό ονομάζεται Πούτιν ή Ζελένσκι; Το υπό ίδρυση «Ρωσικό» κόμμα είναι το θέμα ή το «Ουκρανικό» κόμμα που κατάπιε τη γλώσσα του στην υπόθεση με το drone που θα κατέστρεφε περιβαλλοντικά το Ιόνιο και θα προκαλούσε αιματοχυσία; Απαντήσεις, παρακαλώ. Γιατί, αν πρέπει να απολογείται κάποιος εδώ είναι το πασίγνωστο κόμμα του φιλότουρκου Ζελένσκι, ο οποίος τα 80 από τα 110 δισ. ευρώ με τα οποία τον ενίσχυσε η Ε.Ε. τα έστειλε σε εργοστάσια των ΗΠΑ και της Τουρκίας. Η Καρυστιανού θα απολογηθεί γι’ αυτά, λοιπόν, ή κάποια άλλα παλικάρια που συγκροτούν τα ελληνικά τάγματα του Αζόφ;
Το δεύτερο: Το 2022 «κηρύξαμε» διά στόματος πρωθυπουργού τον πόλεμο στη Ρωσία και ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι θα πρέπει να πολεμήσουμε μέχρι τέλους για να νικηθεί ο Πούτιν. Το 2026 ξέρουμε ότι ο Πούτιν δεν έχασε και είναι συνομιλητής του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, του προέδρου Σι και συντόμως και της Ε.Ε. Πόσο σοφό είναι, λοιπόν, να συνεχίζουμε να κραυγάζουμε σαν να μη συνέβη τίποτε και να επιτιθέμεθα στους Ρώσους επ’ αφορμή της ιδρύσεως του κόμματος Καρυστιανού; Είναι σοβαρή εξωτερική πολιτική αυτή; Τι κόστος θα έχει αυτή η ανοησία στα Ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό;
Το τρίτο: Και αυτά να μην είχαν συμβεί, εδώ έχουμε ένα νέο δεδομένο που προκύπτει από πλήθος ιστορικών πηγών όπως το βιβλίο «Ελευθερία» της Μέρκελ, το βιβλίο του Τσίπρα «Ιθάκη», οι δηλώσεις κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, τα πρακτικά του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών του 2015, όπως δημοσιεύθηκαν στα «Νέα», οι συνεντεύξεις του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου κ.ά.
Το νέο δεδομένο είναι ότι ο Πούτιν που κατηγορείται ως ο εχθρός της Ευρώπης, που βυσσοδομεί για τη διάλυσή της αρνήθηκε να αξιοποιήσει την ελληνική κρίση για να πλήξει το ευρωπαϊκό νόμισμα. Αρνήθηκε να παίξει τον ρόλο του «Μόσκοβου» που του επιφύλαξε η ανιστόρητος κομμουνιστική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ που τίποτε δεν διδάχθηκε από την τακτική του Στάλιν στη Γιάλτα (είχε στον νου του να κερδίσει τον ζωτικό χώρο των ανατολικών χωρών της αυλής του και όχι τον Γράμμο και το Βίτσι). Και όχι μόνο αρνήθηκε, τηλεφώνησε κιόλας και ενημέρωσε. Εδωσε στο «πιάτο» στη Μέρκελ τους αυτοσχεδιασμούς των συριζαίων που ονειρεύονταν πως θα λύσουν το πρόβλημα της χώρας με 5 δισ. ευρώ από την Gazprom.
Αντιθέτως, όπως προκύπτει από προσεκτική ανάγνωση του βιβλίου του Βαρουφάκη, επιχειρηματικές συνιστώσες της Δύσης (Σόρος) σε συνεργασία με τέως πλέον χώρες της Ε.Ε. ήταν αυτές που εργάστηκαν αόκνως πάνω στο σχέδιο διάλυσης της ευρωζώνης μέσω της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Αντί, λοιπόν, κάποιοι να τολμήσουν να «δείξουν» την ευρωπαϊκή πρωτεύουσα όπου έχουν τις καταθέσεις τους ως υποκινητή της κρίσεως, δείχνουν ακόμη τη Μόσχα μέσω Καρυστιανού;
Ας ρίξουν μια ματιά τουλάχιστον στα ντοκιμαντέρ του σταθμού τους. Θα βρουν την αλήθεια με ακρίβεια «Χιλιοστού», ώστε να μην εκτίθενται αθωώνοντας τον Πούτιν για το ευρώ τη νύχτα και να τον καταδικάζουν ταυτόχρονα ως υποκινητή (;) ίδρυσης κόμματος στην Ελλάδα το πρωί! Ατοπον. (Τα ίδια έκαναν και στον πόλεμο. Κάθε πρωί κατήγγελλαν τον Πούτιν για την εισβολή και για το ενεργειακό μονοπώλιο, και κάθε βράδυ κουβαλούσαν το πετρέλαιό του με τον σκιώδη πειρατικό στόλο των ιδιοκτησιών τους.)
Αυτοί οι αυτοματισμοί πρέπει κάποτε να λήξουν. Δεν κάνουν κακό στην Καρυστιανού, η Ελλάς έχει από απόψεως πολιτισμικών και ορθόδοξων δεσμών αισθήματα φιλίας για τον ομόδοξο λαό. Κακό στη χώρα κάνουν γιατί δείχνουν ότι αρνούνται να παραδεχθούν τη νέα πραγματικότητα που τους ξεπέρασε. Οι Αμερικανοί μιλάνε πλέον με όλους. Και με τους Ρώσους. Εμείς δεν θα μιλάμε με κανέναν; Ξυπνάτε, λυκόπουλα.
