Το πρώτο πράγμα που μου παρουσίασαν στις Βρυξέλλες στελέχη που έχουν λόγο στα Ελληνοτουρκικά και δραστηριοποιούνται στα όργανα της Ε.Ε. είναι ο χάρτης που κρίθηκε ότι θα μπορούσε να γινόταν πιο εύκολα αποδεκτός από τους Ελληνες της Κύπρου, με μια πρόσθετη ζώνη ελέγχου στην Καρπασία: Η περιοχή των Τουρκοκυπρίων «μπαίνει ανάμεσα» σε δύο περιοχές υπό ελληνική διοίκηση, μια μεγάλη (με επιστροφή σ’ εμάς των Μόρφου, Αμμοχώστου και μέρος της Μεσαορίας) συν μία πολύ μικρότερη στην Καρπασία.
Η είδηση είναι ότι άρχισε να κυκλοφορεί ο χάρτης αυτός πάλι στις Βρυξέλλες έπειτα από 22 χρόνια και το «ζουμί» είναι η ιδέα περί 71,5% και 28,5% στην αναλογία εδάφους. Επίσης, μιλούν για αντικατάσταση της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ από νατοϊκή δύναμη με συμμετοχή Βρετανών, Αμερικανών και Γάλλων, συν την Ελλάδα και την Τουρκία, και για εκ περιτροπής προεδρία, αλλά πάντα με Ελληνοκύπριο πρωθυπουργό. Οπως δείχνει η εμπειρία, στις Βρυξέλλες δεν στενοχωριούνται ιδιαίτερα για όσα τρελά προτείνονται κατά καιρούς και ενδιαφέρει μόνο να συμφωνούν οι δύο πλευρές ώστε να υπάρξει ηρεμία (έστω και χωρίς δικαιοσύνη), όσο και αν καταστρατηγούνται τα δικαιώματα ελεύθερης εγκατάστασης και απόκτησης περιουσίας που είναι βασικές αρχές της Ε.Ε. (υποτίθεται…).
Η μόνη ανησυχία που υπάρχει στα όργανα της Ε.Ε. είναι ότι η τουρκική βουλιμία για εκ περιτροπής προεδρία και χαλαρή ομοσπονδία από μια μειονότητα του 18% (που κακώς βαφτίστηκε εξαρχής «κοινότητα») θα ανοίξει την όρεξη σε άλλες περιοχές της Ε.Ε. όπου ζουν μεγαλύτερες μειονότητες και θα αρχίσουν διεκδικήσεις τόσο εξωφρενικές όσο των Τουρκοκυπρίων. Εν ολίγοις, τους απασχολεί η αστάθεια που θα δημιουργήσει μια άδικη λύση στην Κύπρο, η οποία θα ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, με απαιτήσεις μειονοτήτων που δεν θα έχουν όριο σε όλη της Ε.Ε.
Ο φόβος των Βρυξελλών είναι ότι πάλι θα απορριφθεί σε δημοψήφισμα ό,τι θα θυμίζει το ρατσιστικό Σχέδιο Ανάν και τότε ούτε λύση θα υπάρξει ούτε και ομαλοποίηση σχέσεων Τουρκίας και Ε.Ε. Αρνητικοί είναι στις Βρυξέλλες και στην «ταυτόχρονη κίνηση και σύσφιξη των σχέσεων Τουρκίας και Ε.Ε. με στόχο την ένταξη» γιατί πολύ απλά δεν θέλουν την Τουρκία μέσα στην Ε.Ε. Τη θέλουν σε μια μεσοβέζικη κατάσταση, δηλαδή αλλού μέσα (π.χ. στα κονδύλια που θα λαμβάνει αλλά και ως αγορά προϊόντων της Ε.Ε. με μηδενικούς δασμούς) και σε όλα τα υπόλοιπα έξω, γιατί, αν έμπαινε στην Ε.Ε., θα είχε 99 ευρωβουλευτές και ευρύ δικαίωμα βέτο.
Θυμίζω ότι πρώτη σε δύναμη ευρωβουλευτών είναι σήμερα η Γερμανία με 99 και έτσι οι δύο μεγαλύτερες χώρες σε αριθμό ευρωβουλευτών θα ήταν η Τουρκία και η Γερμανία με 99 ευρωβουλευτές, αν ποτέ εντασσόταν η Τουρκία στην Ε.Ε. Ομως συν τους 2 Τουρκοκύπριους ευρωβουλευτές η Τουρκία συνολικώς θα γινόταν πρώτη δύναμη στην Ε.Ε. σε αριθμό ευρωβουλευτών, με 101!
*π. βουλευτής Β’ Αθηνών
