Η υπόθεση της Marfin λειτουργεί για άλλη μια φορά σαν ξεβράκωμα ενός χώρου μίσους, κτηνωδίας, βαθιάς απανθρωπιάς, εγκωμιασμού εγκλημάτων και εγκληματιών αλλά και υπόθαλψης. Τότε, το 2010, ήταν ο όχλος που ούρλιαζε «να καείτε», ήταν αυτοί που παρεμπόδιζαν τα οχήματα της Πυροσβεστικής να προσεγγίσουν τον χώρο του φονικού εμπρησμού.
Σε μία κανονική χώρα η Αστυνομία δεν θα είχε αφήσει να φύγει κανένας από αυτούς, θα έπρεπε να περικυκλωθούν όλοι, αυτοί που έσπασαν την τζαμαρία, έριξαν το εύφλεκτο υγρό και έβαλαν τη φωτιά, αυτοί που ήταν μαζί τους και τους ενίσχυαν ψυχικά, όσοι τους ενθάρρυναν και έβριζαν τα θύματα και όσοι επιτίθεντο στην Πυροσβεστική. Δεν έπρεπε να φύγει κανείς, ακόμη κι αν σήμαινε να μη μείνουν όρθιοι. Επρεπε να εντοπιστούν όλοι οι φωτορεπόρτερ, συνεργεία καναλιών, οποιοσδήποτε ήταν παρών και είχε τραβήξει βίντεο και φωτογραφίες, και το υλικό να κατασχεθεί αιφνιδιαστικά με εντάλματα ερεύνης σε σπίτια και στούντιο. Ισως να είχε εξιχνιαστεί το έγκλημα από τότε. Ακόμη και τώρα μου προκαλεί τεράστιο θυμό πως κυκλοφορούν ελεύθεροι και βλέπουν τον ήλιο όλοι οι πιθηκάνθρωποι που έβριζαν τα θύματα, τους φώναζαν χαιρέκακα να καούν.
Είναι αφελές να πιστεύεις πως κομμούνια, αναρχικοί και συμπαθούντες που λυμαίνονται τον χώρο θα έδιναν μόνοι τους φωτογραφίες και βίντεο που θα ενοχοποιούσαν συντρόφια τους. Το μίσος τους για την Αστυνομία, το κράτος, την Πατρίδα, το μίσος τους για οποιονδήποτε δεν είναι σαν τα μούτρα τους, η αδιαφορία τους για την ανθρώπινη ζωή, όταν δεν αφορά συντρόφους τους στη συλλογική διαταραχή της αριστερίλας, είναι δεδομένα. Πολλές φορές ξεχνάμε πως όλοι αυτοί οι σαλεμένοι παλιάνθρωποι επικροτούν, γουστάρουν πολύ τους φόνους, τους εμπρησμούς, όσα κάνουν οι ομοϊδεάτες τους. Μπορεί και να ζηλεύουν που δεν έχουν τα κότσια να τα κάνουν αυτοί. Ενας από αυτούς τους συνοδοιπόρους φωτορεπόρτερ στηλίτευσε δημόσια, μέμφθηκε τον άλλο φωτορεπόρτερ που έδωσε χρήσιμες φωτογραφίες στην Αστυνομία!
Δύσκολο νους ανθρώπου να συλλάβει την αποκτήνωση που προδίδει η θέση. Χρήσιμο λοιπόν να υπενθυμίσουμε μερικά απλά πράγματα σε μια Δημοκρατία: Το άρθρο 231 παράγραφος 4 του Π.Κ., Υπόθαλψη – Παρεμπόδιση Δικαιοσύνης, λέει: «Με τις ποινές της παραγράφου 4 τιμωρείται και όποιος πριν ή κατά τη διάρκεια έρευνας οποιασδήποτε Αρχής ή σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής δίκης αποκρύπτει, καταστρέφει, αλλοιώνει, αφαιρεί, αντικαθιστά αποδεικτικά στοιχεία ή παρεμποδίζει την πρόσβαση σε αυτά ή τη χρήση τους, εφόσον η πράξη του δεν τιμωρείται βαρύτερα από άλλη διάταξη».
Οι δε ποινές που προβλέπει η προηγούμενη παράγραφος, η 3, είναι: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή αν η διερευνώμενη πράξη αφορά πλημμέλημα, και β) με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) ετών και χρηματική ποινή αν η διερευνώμενη πράξη αφορά κακούργημα». Στη χώρα μας αδρανούν χρήσιμοι νόμοι, παρανόμως δεν εφαρμόζονται κατά όσων εγκωμιάζουν κακουργήματα, καλούν σε απείθεια και υπόθαλψη φονιάδων και άλλων κακοποιών. Τώρα δε, εκτός από τη στοχοποίηση των θυμάτων, αφού πάλι συντρόφια τους είναι ανακατεμένα και αντιμετωπίζουν τον νόμο, αρχίζει η υποστήριξη δια της συνωμοσιολογίας και της αμφισβήτησης του αποδεικτικού υλικού.
Δεν γνωρίζουμε τη δικογραφία όλοι εμείς οι υπόλοιποι, που δεν είμαστε παράγοντες της δίκης. Είναι όμως απολύτως σίγουρο γενικά πως ουδείς μπορεί να συλληφθεί, να του ασκηθεί ποινική δίωξη και να προφυλακιστεί μόνο από ένα ανώνυμο e-mail που καταδικάζει. Υπάρχει πλήθος άλλου υλικού, που θα αξιολογηθεί και κριθεί. Σε αυτό το στάδιο πάντως, με βάση το υλικό αυτό, κρίθηκε πως είναι επαρκές με βάση και όσα άλλα απαιτεί ο Νόμος για να επιβληθεί η προσωρινή κράτηση στους κατηγορουμένους. Το μούδιασμα πάντως και ο εκνευρισμός του «χώρου» είναι προφανή.
Με τα σύγχρονα μέσα θα συλληφθούν και οι «γενναίοι» που έγραψαν τα απειλητικά συνθήματα στο σπίτι της κυρίας Βολουδάκη και των παιδιών της, ώστε να δοθεί η ευκαιρία για λίγη ακόμη επαναστατική γυμναστική. Το ποιοι είναι οι αληθινοί φασίστες, τα ολοκληρωτικά κτήνη, με ποινικό μητρώο και χωρίς ίχνος ανθρωπισμού, ηθικής, πόσο μάλλον ηθικού πλεονεκτήματος, το αποδεικνύει και η ανθρωποφαγία της ελληνόφωνης αριστερίλας σε βάρος του Θοδωρή Αθερίδη, που τόλμησε να συγχαρεί τον αρμόδιο υπουργό, τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, για το αυτονόητο. Οι μόδες αλλάζουν, σύντροφοι. Η εντιμότητα, η νομιμοφροσύνη, ο πατριωτισμός, η ανθρωπιά, ο Ελληνικός Τρόπος είναι πάλι στη μόδα, όπως δυο τρεις χιλιάδες χρόνια τώρα. Λερώσατε έναν αιώνα της Ιστορίας μας. Καιρός για φασίνα, απεντόμωση και μυοκτονία.
* Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
