Τoν καιρό που ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε με ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, τινές εκ των οποίων τον παρότρυναν να ασχοληθεί ενεργά με τον πολιτισμό. Με το επιχείρημα ότι «με τον πολιτισμό μπορείς να κάνεις μεγάλες πολιτικές».
Λογική Μιτεράν! Εκείνος, σύμφωνα με μαρτυρία που είναι στη διάθεση μας από παρόντα σε εκείνη τη συγκέντρωση, απάντησε: «Τον φοβάμαι τον πολιτισμό!» Εκτίμησε σε μεγάλο βαθμό σωστά. Πρέπει πράγματι να «φοβάται» τον πολιτισμό όταν κατά μείζονα λόγο αυτός συνδυάζεται με την Ιστορία και την αλλοίωσή της. Χρόνια μετά, στα δημοσκοπικά ζόρια του, ο πρωθυπουργός αποφάσισε να επενδύσει στον πολιτισμό και στην Ιστορία. Το πάλεψε με τα γλυπτά του Παρθενώνος, αλλά δεν του βγήκε. Οι ελπίδες που καλλιεργήθηκαν απεδείχθησαν φρούδες.
Πήγε στα «εγκαίνια» του Μυστρά, εκεί όπου ορκίστηκε βασιλεύς ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος, αλλά δεν συγκίνησε κανέναν γιατί δεν πείθει ότι αγαπά αυτό το κομμάτι της Ιστορίας μας, το Βυζάντιο. Η Αγία Σοφία έγινε τέμενος επί των ημερών του, άλλωστε. Με την κληρονομιά και τα κειμήλια του Σινά τα έκαναν θάλασσα μαζί με άλλους οι υπουργοί του, το παιχνίδι της κυριότητας είναι χαμένο. Τώρα στα στερνά της δεύτερης θητείας του ο πρωθυπουργός αποφάσισε να αγγίξει πολύ λεπτούς κώδικες, που συνδέονται με τις πλέον μαύρες μέρες της ελληνικής Ιστορίας και με τις χειρότερες μνήμες της: με τη βουλγαρική κατοχή. Αποφάσισε να επιστρέψει στους Βουλγάρους τα οστά του τσάρου Σαμουήλ που είναι ό,τι ο Μέγας Αλέξανδρος για εμάς (κατ’ αναλογίαν) και ως αντάλλαγμα να πάρει μόλις 48 από χιλιάδες ιερά κειμήλια που έκλεψαν από τη βόρεια Ελλάδα, και μάλιστα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο – δεν επιστρέφονται τα επίμαχα κειμήλια της δεύτερης και σοβαρότερης βουλγαρικής επιδρομής του 1944.
Η Ελλάς από το έδαφος της οποίας διέρχεται ο Κάθετος Διάδρομος και εξαρτάται η ενεργειακή τροφοδοσία της Βουλγαρίας, άρα μπορεί να απαιτήσει ό,τι θέλει και να το πάρει, έκανε το ακριβώς αντίθετο: Ακύρωσε το μέγα διαπραγματευτικό της χαρτί, τα οστά του Σαμουήλ (που ανακάλυψε σε ανασκαφή στις Πρέσπες τη δεκαετία του 1960 και φυλούσε στο πατάρι της οικίας του ο αείμνηστος Μουτσόπουλος), για να πάρει μερικά κειμήλια! Τα οποία δεν ανακοινώνει το υπουργείο Πολιτισμού ποια είναι! Και αν είναι σωστές οι πληροφορίες μας, η υπουργός υποστηρίζει ότι τώρα αρχίζει η προσπάθεια για την επιστροφή των χιλιάδων κειμηλίων. Τώρα που δώσαμε αυτό που ζητούσαν και δεν θα έχουν κανένα κίνητρο στο μέλλον να μας επιστρέψουν το παραμικρό. Τώρα και με ένα μνημόνιο συνεργασίας προσβολής στην εθνική μνήμη που αντικαθιστά τον όρο «κλοπή» με τον όρο «μεταφορά» με την υπογραφή της Ελληνικής Δημοκρατίας. Και με στόχο ποιον, αν είναι δυνατόν! Την αύξηση των ποσοστών της Ν.Δ. στη βόρεια Ελλάδα, ιδίως στις Σέρρες.
Και θεομπαίχτες, και αθεόφοβοι. Θέλω να ενημερώσω τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς που εμπλέκονται σε αυτό και ισχυρίζονται δεξιά και αριστερά ότι «από το τίποτε, κάτι είναι κι αυτό» (θα μας πουν τα ίδια για το Αιγαίο!) ότι δεν διανοούνται ποια τζίνια απελευθερώνουν από το μπουκάλι της Ιστορίας. Τα παιδιά και τα εγγόνια όλων όσοι βασανίστηκαν από τους Βουλγάρους στην Κατοχή ακόμη και με εξορία στα αλησμόνητα «ντουρντουβάκια» (στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στη γείτονα) ωρύονταν το καλοκαίρι που η κυβέρνηση επιτρέπει τη μαζική αγορά ακινήτων στους απογόνους εκείνων που έβγαζαν τα νύχια από τους παππούδες και τους πατεράδες τους για να αλλάξουν το επώνυμό τους σε βουλγαρικό στην Κατοχή. Για να έχει κατάληξη -ώφ και όχι -ίδης. Γυάλιζε το μάτι τους όταν μιλούσαν γι’ αυτό και ρωτούσαν: «Τι κάνει η κυβέρνηση; Βουλγαροποιήθηκαν η Μακεδονία και η Θράκη!»
Και έρχεται τώρα η κυβέρνηση και κάνει και αυτό; Εκποιεί χιλιάδες κειμήλια για λίγες ψήφους στις Σέρρες; Κειμήλια που περιλαμβάνουν βυζαντινά χρυσόβουλα, ευαγγέλια και άλλα έγγραφα που πιστοποιούν την αδιαμφισβήτητη ελληνικότητα της Μακεδονίας; Εγκαταλείπει μια εθνική γραμμή που χάραξε ο Κώστας Καραμανλής που έθεσε πρώτος το θέμα στους προέδρους της Βουλγαρίας Συμεών και Στάνισεφ το 2004-2009 (διά του Ευριπίδη Στυλιανίδη) και ακολούθησε με την ίδια ζέση ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς το 2013; Θα τολμήσει να προκαλέσει τις οδυνηρές μνήμες χιλιάδων Βορειοελλαδιτών; Η ξενοδόχος Μαρία Μισιριάν του Ιμαρέτ (τη γνωρίζει ο κύριος Μητσοτάκης) αρνήθηκε να υψώσει τη βουλγαρική σημαία σε συνάντηση Τσίπρα – Μπορίσοφ στο ξενοδοχείο της το 2016 και, όταν τη ρώτησαν γιατί, τους θύμισε ότι εκατό μέτρα πιο κάτω είναι τα γραφεία της βουλγαρικής «Κομαντατούρ» όπου βασανίζονταν Καβαλιώτες! Αν θέλουν, ας τολμήσουν. Το τίμημα που θα τους επιφυλάξουν οι Μακεδόνες θα είναι πικρό.
Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι αντίθετο από το προσδοκώμενο. Μόνο οργή θα προκαλέσει αυτή η επαχθής συμφωνία. Τα εθνικά κειμήλια δεν είναι ιδιοκτησία κανενός για να τα χαρίζει σε όποιον θέλει. Κρύβουν μέσα τους Ελλάδα και ελληνικό πνεύμα αιώνων. Η λύση είναι μία και μόνη! Αν εξαρτάται ενεργειακά η Βουλγαρία από την Ελλάδα και σπεύδει κάθε πρέσβης των ΗΠΑ εκεί για διαπραγματεύσεις μαζί της ερήμην και της ελληνικής κυβέρνησης, να τα δώσουν όλα πίσω! Ολα! Τα κλοπιμαία δεν τους ανήκουν. Αν δεν μπορούμε να δώσουμε μάχη γι’ αυτό και δεδομένων των γεωπολιτικών συνθηκών να την κερδίσουμε, είμαστε… είστε, ακριβέστερα, άξιοι της μοίρας σας.
ΥΓ.: Επρεπε να φθάσουμε παραμονές εκλογών έπειτα από επτά χρόνια της Ν.Δ. στην εξουσία για να ζητήσει το ΥΠΕΞ από τα Σκόπια να εφαρμόσει τις «Πρέσπες» και να διαγράψουν από τα σχολικά βιβλία τους όλες τις αλυτρωτικές αναφορές. Μα δεν ντρέπεστε; Τώρα το θυμηθήκατε; Δεν σας ξεπλένουν ούτε ο Αξιός ούτε ο Βαρδάρης. Επιλήσμονες!
