Τ ο τραγούδι «Μπλε Κουμμούνια» του αξέχαστου Σπύρου Ζαγοραίου είναι προφητικό και η ισχύς του διαχρονική. Είτε με ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είτε με ΠΑΣΟΚ ή με Ν.Δ. οι ελευθερίες των πολιτών περιορίζονται. Μία από τις σημαντικότερες επιθέσεις που δέχονται τα δικαιώματα των Ελλήνων είναι η χρήση μετρητών.
Τα κόμματα που χρωστούν της Μιχαλούς στις τράπεζες κάνουν δουλίτσα καλή γι’ αυτές καναλιζάροντας όλο το χρήμα των πολιτών στα αδηφάγα και απύλωτα στόματά τους. Με απανωτά νομοθετήματα κατέστησαν τις τράπεζες συνεταίρους όλων των επιχειρήσεων και με τα POS παίρνουν μερτικό από κάθε συναλλαγή ψηφιακού χρήματος. Νταβατζιλίκι κανονικό με τις ευλογίες των κυβερνήσεων. Με τα μετρητά δεν παίρνουν μερίδιο… Τώρα θα απαγορεύσουν τα μετρητά ακόμα και για τις αντικαταβολές που σου φέρνουν οι κούριερ!
Επί ΣΥΡΙΖΑ του αστοιχείωτου Τσίπρα απαγορεύτηκαν οι αγορές με χρήση μετρητών για ποσά μεγαλύτερα από 500 ευρώ. Στις ΗΠΑ, τη μητρόπολη του καπιταλισμού, δεν υπάρχει όριο για τις αγορές με μετρητά. Στη Γερμανία δεν υπάρχει ανώτατο όριο για συναλλαγές με μετρητά. Αν η αγορά είναι για προϊόν ή υπηρεσία άνω των 10.000 ευρώ, ο πωλητής ή πάροχος της υπηρεσίας υποχρεούται να καταγράψει τα στοιχεία του πελάτη.
Σε άλλες «αυστηρές» προς τα μετρητά χώρες πάλι τα όρια είναι μεγαλύτερα. Στη Γαλλία οι πολίτες έχουν δικαίωμα πληρωμής έως 1.000 ευρώ με μετρητά και οι τουρίστες 10.000. Στην Ιταλία το όριο ήταν 2.000 ευρώ και η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι το ανέβασε σε 5.000 ευρώ. Εδώ, όμως, οι κυβερνήσεις αλλάζουν κομματικές ταμπέλες, αλλά το απολυταρχικό του χαρακτήρος τους (αν έχουν χαρακτήρα και δεν εκτελούν μόνο εντολές) δεν τους επιτρέπει να… επιτρέπουν μετρητά στους ιθαγενείς.
Μπορεί οι βαλίτσες με το μαύρο και βρόμικο πολιτικό χρήμα να… ίπτανται στους ελληνικούς αιθέρες, αλλά τα υποζύγια που φορολογούνται αγρίως απαγορεύεται να τα χρησιμοποιούν. Το αίτιο είναι τόσο παλιό όσο η ανάγκη των αρχομανών για απόλυτη εξουσία. Αν το χρήμα του Ελληνα είναι παρκαρισμένο στις τράπεζες τις οποίες έχει σώσει και μια και δυο και τρεις φορές με τις ανακεφαλαιοποιήσεις, η εξουσία τον κρατά από τον λαιμό.
Μπορεί με το πάτημα ενός πλήκτρου στον υπολογιστή να τον θέσει εκτός κοινωνίας, να τον καταστήσει άφραγκο, ανύπαρκτο. Θυμάστε ο ανεκδιήγητος Τζάστιν Τριντό που αποφάσισε να παγώσουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί των Καναδών φορτηγατζήδων που συμμετείχαν στο κίνημα Freedom Convoy (Κομβόι της Ελευθερίας) και είχαν ξεσηκωθεί για τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς και τα περιοριστικά μέτρα για «αντιμετώπιση» της πανδημίας;
Αυτό το νούμερο, λοιπόν, όχι μόνο τους πάγωσε νταηλίδικα τους λογαριασμούς, αλλά αποφάσισε να επιβάλλεται αυτό το μέτρο χωρίς να απαιτείται δικαστική απόφαση! Γι’ αυτό κι εδώ βγάζουν τα μετρητά από το οικονομικό… τοπίο της κοινωνίας. Για να «εξαφανίζουν» οικονομικά τους διαφωνούντες. Αν οι ανυπότακτοι έχουν μετρητά, ο έλεγχός τους καθίσταται δυσκολότερος. Και μια ερώτηση για το τέλος: Εχετε κάποιο κόμμα υπόψη σας που να έχει θέσει μετ’ επιτάσεως το ζήτημα του δικαιώματος των πολιτών να συναλλάσσονται με μετρητά;
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
