Εδώ και δύο εβδομάδες το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών ακολουθεί στρατηγική Πρεσπών για τη Μονή του Σινά. Στρατηγική ΣΥΡΙΖΑ! Και μάλιστα σε απόλυτη συνεννόηση και συντονισμό με το μουσουλμανικό υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου. Οπως οι σύμμαχοί μας ήθελαν διακαώς να υπογράψει η «συριζαϊκή» Ελλάς τη συμφωνία με το όνομα «Βόρειος Μακεδονία» και να παραδώσει τον όρο «μακεδονικό έθνος» στους Σκοπιανούς (υπό τον εκβιασμό ότι, άλλως, θα «πέσουν» βροχή οι αναγνωρίσεις του κρατιδίου ως «Μακεδονία» από τη διεθνή κοινότητα), έτσι κι εδώ! Δύο εβδομάδες τώρα εκβιάζεται ωμά η Σιναϊτική Αδελφότητα να υπογράψει τη συμφωνία υπό τον εκβιασμό πως, άλλως, θα εκδοθεί η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και θα τα «χάσουμε όλα».
Στο πλαίσιο αυτό εξαπολύθηκε επίθεση κατά μοναχών του Αγίου Ορους και κατά του τ. Αρχιεπισκόπου Σινά Δαμιανού, με την κατηγορία ότι έχει ήδη κάνει μεγάλα λάθη, ώστε να αισθανθούν απαλλαγμένοι από το ιστορικό βάρος της ευθύνης για «προδοσία» οι μοναχοί και να υπογράψουν την επώδυνη συμφωνία χωρίς δεύτερες σκέψεις. Γιατί αυτή η αφόρητη πίεση; Γιατί η Ελληνική Δημοκρατία δεν υπογράφει διακρατική συμφωνία, όπως θα μπορούσε ανέτως να πράξει, αν η Ελλάς ήταν τόσο ισχυρό κράτος όσο μας λέει ο κύριος Μητσοτάκης; Γιατί ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών ένιψαν απαραδέκτως τας χείρας των και φέρονται ειπόντες τη φράση «ό,τι πει η Αδελφότητα»; Η απάντηση θα ήταν εύκολη, αν επρόκειτο απλώς για ένα παιχνίδι επιρρίψεως ευθυνών για να γλιτώσουν από την ετυμηγορία της Ιστορίας ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών. Δεν πρόκειται όμως μόνον περί αυτού. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο: Δεν είχε καμία αξία να αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως «Μακεδονία» όλα τα έθνη του κόσμου, εάν Ελληνες δεν υπέγραφαν τη Συμφωνία των Πρεσπών και αν Ελληνες Μακεδόνες βουλευτές δεν την ψήφιζαν. Η υπεραξία της ήταν αυτή. Οτι το όνομα το δώσαμε εμείς. Το «υπογράψαμε», το «ψηφίσαμε» και τώρα οι γείτονες σηκώνουν ατιμώρητα πανό με τους χάρτες της Μεγάλης Μακεδονίας σε αγώνες μπάσκετ του Ηρακλέους Θεσσαλονίκης. Το ίδιο συμβαίνει και με το Θεοβάδιστο Σινά τώρα: Η συμφωνία με την οποία απεμπολείται η κυριότης 15 αιώνων που αναγνώρισε εγγράφως με Αχτιναμέ και ο ίδιος ο Μωάμεθ θα έχει υπεραξία μόνον αν την υπογράψουν χριστιανοί. Η Σιναϊτική Αδελφότητα των μοναχών. Μία απόφαση αιγυπτιακού μουσουλμανικού δικαστηρίου για απαλλοτρίωση χριστιανικής περιουσίας δεν είναι απλώς μια βέβηλη πράξη μουσουλμάνων απέναντι στον Ιησού Χριστό. Θα εκθέσει περαιτέρω την Αίγυπτο στην κυβέρνηση Τραμπ, της οποίας τα μέλη και οι οπαδοί είναι δεδηλωμένοι χριστιανοί και έδειξαν εμπράκτως το ενδιαφέρον τους για τη Μονή (στην οποία εγκαταβιούν και Αμερικανοί μοναχοί, όπως ο διάσημος Τζάστιν) με δηλώσεις και επισκέψεις των συνεργατών του Τραμπ κυρίων Μπούλος και Ρήγας. Το διακύβευμα λοιπόν είναι το βάρος της υπογραφής. Η ταυτότης της υπογραφής. Ακούω με προσοχή το επιχείρημα ότι η Αίγυπτος απέρριψε την πρόταση για γενική διακρατική συμφωνία, αλλά παραλλήλως μαθαίνω ότι:
– Η Ελλάς θα υπογράψει διακρατική συμφωνία με την Αίγυπτο για τα μη θρησκευτικά ακίνητα πέριξ της μονής…
– Η συμφωνία θα περιλαμβάνει και ένα παράρτημα «ευχολόγιο» για τα αμύθητης ιστορικής και θρησκευτικής αξίας κειμήλια που θα μείνουν εκτός συμφωνίας γιατί «υπάγονται στον αιγυπτιακό αρχαιολογικό νόμο»! Παράρτημα με την ελάχιστα δεσμευτική φράση «ότι τα κειμήλια πρέπει να παραμείνουν στη νονή».
Το σημαντικότερο όλων όμως είναι η κυρία ρύθμιση που καλούνται να υπογράψουν με το πιστόλι στον κρόταφο οι μοναχοί ενώ η ευθύνη αυτή ανήκει στην Ελληνική Δημοκρατία, η σημαία της οποίας κυματίζει έξω από το μοναστήρι. Τι λέει η ρύθμιση στην οποία έχει καταλήξει ο κύριος Γεραπετρίτης στον ομόλογό του και θέλουν να «φορτώσουν» στους μοναχούς; Τα εξής:
Α. Στα θρησκευτικά ακίνητα που περιλαμβάνεται και η ίδια η Μονή της Αγίας Αικατερίνης θα παραχωρηθούν «εις το διηνεκές χωρίς μίσθωμα» (άρα ιδιοκτήτης και εκμισθωτής αναγνωρίζεται εμμέσως η Αίγυπτος) η νομή, κατοχή και χρήση και θα διασφαλιστεί ο ελληνορθόδοξος λατρευτικός χαρακτήρας της. Η λέξη «κυριότης» που αναγνώριζε ο εξωδικαστικός συμβιβασμός του Μαΐου του 2025 που αναιρέθηκε από την απόφαση του Δικαστηρίου Ισμαηλίας κ-α-τ-α-ρ-γ-ε-ί-τ-α-ι.
Β. Καταργούνται οι υφιστάμενες δίκες και δεν θα προσφύγει κανένα από τα δύο μέρη στο μέλλον για θέματα της μονής.
Γ. Η συμφωνία δεν θα έχει ημερομηνία λήξης.
Υποτίθεται ότι αυτά μας καλύπτουν ως εγγυήσεις και μας εξασφαλίζουν. Δεδομένων όμως όλων όσα προηγήθηκαν (η αιφνίδια ματαίωση του εξωδικαστικού συμβιβασμού που μας αναγνώριζε ρητά την κυριότητα), μπορούμε να ισχυριστούμε ότι υπάρχει ασφάλεια δικαίου στη φίλη χώρα; Ειδικώς αν αύριο έχουμε, βάσκανος μοίρα, φιλοτουρκική κυβέρνηση Αδελφών Μουσουλμάνων; Εδώ απεδείχθη ότι λένε και ξελένε. Και όταν υπάρχουν δύο κείμενα, το πρώτο με το οποίο κερδίζαμε με κυριότητα τον εξωδικαστικό συμβιβασμό και το δεύτερο όπου ρητώς τη χάνουμε, ποιος μπορεί να σταθεί μπροστά σε εκατομμύρια χριστιανούς για να ισχυριστεί ότι η δεύτερη είναι καλύτερη και δεν την υπέγραψαν «Ιούδες» του χριστιανισμού;
Κάνω μία απλή σκέψη. Αν η Ελλάς είναι η χώρα με το γεωπολιτικό βάρος που ισχυρίζεται ότι έχει ο κύριος Μητσοτάκης, τότε γιατί δεν επιμείναμε για την κυριότητα της μονής; Ολόκληρος αγωγός GREGY που θα καταλήξει στο Κάιρο και θα λύσει «εις το διηνεκές» το πρόβλημα ηλεκτροδότησης της Αιγύπτου και δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε ο πρωθυπουργός να θυσιάσει διπλωματικό κεφάλαιο υπέρ του χριστιανισμού και της μονής για να διασώσει τα ιερά και τα όσια; Ολόκληρο Κάθετο Διάδρομο με αέριο στέλνουμε στη Βουλγαρία και δεν χτύπησε το χέρι στο τραπέζι για να πάρουμε πίσω όλα μας τα κειμήλια της Εικοσιφοίνισσας; Και αντί αυτού τα χάρισε λες και τα κληρονόμησε από τον πατέρα του; Η απάντηση πονά, αγαπητοί, αλλά είναι αληθής: Δεν ήθελε. Και κατά την προσφιλή του τακτική προσπαθεί να μεταβιβάσει την κολοσσιαία ιστορική ευθύνη της κυβέρνησής του στους μοναχούς της Ερήμου. Αυτοί, φαίνεται, πήραν 40% στις εκλογές! Του αξίζει ένα «Οχι», νομίζουμε.
