Η ανθρωπότητα, στην αέναη πορεία της προς το πεπρωμένο της, την καταστροφή δηλαδή, εφηύρε διάφορα: τον τροχό, την πενικιλίνη, τα τυχερά παίγνια, τις εκλογές. Εδώ όμως, σε αυτά τα χώματα που τα πατεί η χορεία σουργελοειδέστατων εθνομητριών και εθνοπατριών, κατάφερε κάτι ασύγκριτα ανώτερο. Εφηύρε την εθνική οικονομία του φραπέ.
Σύμφωνα με την πρόσφατη μελέτη του London School of Economics (LSE), «η Ελλάδα φαίνεται να παραμένει εγκλωβισμένη, τα τελευταία 15 χρόνια, σε ένα μοντέλο ανάπτυξης με πήλινα πόδια, μετατρεπόμενη επίσημα πλέον σε μια “οικονομία της καφετέριας”». Μεγαλοφυής κατάντια! Κάθε σατιρικός συγγραφέας θα έδινε την ψυχή (κάποιου άλλου, όχι τη δική του) στον ξαποδώ για να γράψει μια τέτοια ιστορία: χρεοκοπημένο κράτος είναι πεπεισμένο ότι αναπτύσσεται επειδή στα θερμοκήπια χασομεριού (οι καφετέριες) πωλούνται πολλοί καφέδες.
Η μελέτη του LSE αποτελεί την καταγραφή των ευρημάτων της νεκροψίας μιας οικονομίας που πέθανε από υπερβολική δόση λάιφσταϊλ και ανερυθρίαστης νωθρότητας. Δολοφόνοι της οικονομίας και νεκροθάφτες της οι πολιτικοί «ταγοί». Οι αριθμοί, ψυχροί και κυνικοί όσο και το εκκαθαριστικό της Εφορίας, καταγράφουν το έγκλημα: «Η παραγωγικότητα της εργασίας μειώθηκε κατά 16% μεταξύ 2009 και 2024 και παραμένει χαμηλότερη από τα προ κρίσης επίπεδα. […] Οι πραγματικοί μισθοί υποχώρησαν ακόμη περισσότερο: κατά 26% έως 35% συνολικά και έως 60% στον τουριστικό κλάδο».
Ενώ οι «άριστοι» υπουργοί μας ποζάρουν στα social media με ύφος προσιτών και συνάμα δυσπρόσιτων κοσμοκρατόρων, διαφημίζοντας την «ανάπτυξη-κομήτη», η πραγματικότητα είναι πως «η απασχόληση (στον κλάδο καταλύματος και εστίασης) αυξήθηκε κατά 87%, ενώ η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία αυξήθηκε μόλις κατά 11%».
Ιδού το έργο των εθνομητριών και των εθνοπατριών! Κατέστρεψαν κάθε ίχνος παραγωγής, εξαφάνισαν τη μεταποίηση και μετέτρεψαν τους νέους της χώρας σε σύγχρονους δούλους με πτυχία ΑΕΙ που κουβαλάνε δίσκους κάτω από τον ήλιο. Δεν το λέμε εμείς, το επιβεβαιώνουν και η Eurostat και το LSE: «Πάνω από το 86% των νέων πτυχιούχων στον τουρισμό και στη φιλοξενία απασχολείται σε θέσεις κατώτερες των προσόντων του». Ενας λόγος παραπάνω για να διαθέτεις πτυχίο Φυσικής ή Φιλοσοφίας: για να ξέρεις τουλάχιστον να υπολογίζεις τη γωνία κλίσης του δίσκου όταν γυργιολήδες τουρίστες απαιτούν κοκτέιλ με ομπρελίτσα.
Τις πταίει; Φυσικά, οι «άριστοι», που διαχειρίζονται τη χώρα σαν μπακάλικο τρίτης κατηγορίας, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες και επιδοτήσεις στους κολλητούς. Είναι οι ίδιοι που κατάντησαν την Ελλάδα αποικία χρέους και φτηνό πάρκινγκ των τρακαρισμένων (από τα γηρατειά) σωμάτων Γερμανών, Αγγλων, Γάλλων και Αμερικανών συνταξιούχων. Εδώ, αξίζει να σημειωθεί ότι «άριστοι» δεν θα ήταν τίποτα χωρίς το αιώνιο άλλοθί τους: τους εκλογείς.
Αυτός ο ψηφοφόρος, ο απέθαντος, ο περήφανος, ο ειδήμων της κάλπης, στέκεται στην ουρά για να ψηφίσει τον δήμιο του με το χαμόγελο στα χείλη. Είναι ο ίδιος που εξοργίζεται όταν ακριβαίνει η τυρόπιτα, αλλά επιλέγει συνειδητά εκείνον που με τις πολιτικές του την ακριβαίνει. Εκλογικό σώμα εθισμένο στην πολιτική λοβοτομή, «σταυρώνει» τους ίδιους κλέφτες, τους ίδιους ανελλήνιστους κοτζαμπάσηδες και τους ίδιους επαγγελματίες πατριώτες – εκσυγχρονιστές, περιμένοντας κάθε φορά το θαύμα της Ανάστασης μέσω… market pass.
«Στον αγώνα της ζωής, όποιος κι αν είναι ο στόχος σου, να έχεις τα μάτια σου στον λουκουμά κι όχι στην τρύπα». Αυτό μας προτείνει η αμερικανική θυμοσοφία, αλλά εμείς είμεθα αντι-Αμερικανοί και δεν την πιστεύουμε. Μαγευόμαστε από την τρύπα. Γι’ αυτό ψηφίζουμε κάθε λουκουμά, που μπορεί να τη μεγαλώσει.
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
