Κάποια στιγμή θα έπρεπε να τεθούν αυστηροί κανόνες, η παραβίαση των οποίων θα επισύρει ποινές και κυρώσεις
Αντιγράφω από το ρεπορτάζ: «Σε απέραντο σκουπιδότοπο μετατράπηκαν δρόμοι στη Θεσσαλονίκη μετά τα πάρτι που στήθηκαν στην πόλη για την Τσικνοπέμπτη. Χαρακτηριστικό του όγκου των απορριμμάτων που δημιουργήθηκαν το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι της Διεύθυνσης Καθαριότητας του Δήμου Θεσσαλονίκης μάζεψαν 15,5 τόνους περισσότερα απορρίμματα από μια συνηθισμένη Πέμπτη».
Μετά το τέλος των πάρτι, σύμφωνα με ανάρτηση του αντιδημάρχου Καθαριότητας Ανακύκλωσης και Κλιματικής Προστασίας, Λάζαρου Ζαχαριάδη, το κέντρο της πόλης πλύθηκε και απολυμάνθηκε. Αλήθεια, έχετε ποτέ σκεφτεί τι πετάμε, οι Ελληνες, κάθε μέρα στα σκουπίδια; Περπατώ κάποιες φορές αργά το βράδυ στο Μικρολίμανο (κάτω από σπίτι μας) και βρίσκομαι μπροστά σε γεμάτους ασφυκτικά κάδους απορριμμάτων, που, φυσικά, αφήνουν και την αποπνικτική δυσοσμία τους. Κανονικά, θα έπρεπε οι καταστηματάρχες να υποχρεώνονται να μαζεύουν τα απορρίμματά τους σε αεροστεγείς και ασφαλείς σάκους και να τα αποθέτουν στους κάδους και όχι χύδην και «κουτουρού», όπως γίνεται σήμερα.
Τι θα πει «Τσικνοπέμπτη»; Κάποια στιγμή θα πρέπει να τεθούν κανόνες αυστηροί, η παραβίαση των οποίων θα επισύρει ποινές και κυρώσεις. Η ζωή στις μεγάλες πόλεις αρχίζει να γίνεται προβληματική, με ιώσεις, μολύνσεις, ασθένειες, πολλές από τις οποίες έχουν άμεση σχέση με την καθαριότητα. Α, για να μην το ξεχάσουμε. Τι θα γίνει με την μπίχλα και τη βρόμα στα αστικά λεωφορεία και στο μετρό; Γιατί πρέπει να μπαίνουμε στους συρμούς και μόλις μπει λίγος αέρας από τα ανοιχτά παράθυρα να κάνουν βόλτες στο πάτωμα τούφες από τρίχες, σημάδι ότι τα βαγόνια δεν καθαρίζονται σωστά; Γιατί πρέπει να είναι τα τζάμια των παραθύρων λερωμένα ή με γραμμένα συνθήματα; Γιατί στα καθίσματα των λεωφορείων σιχαίνεσαι να καθίσεις από το στρώμα βρομιάς που έχει σχηματιστεί; Ετσι που πάμε, εκτός από τη μάσκα στα μέσα μαζικής μεταφοράς, θα χρειάζεσαι… στολή αστροναύτη!
Καλό θα είναι οι δήμαρχοι, πριν από τις φιέστες, τα καρναβάλια και όλες τις άλλες (πολλές, είναι αλήθεια) εκδηλώσεις που γίνονται στο πλαίσιο «θεάματα δίχως άρτο» (αντί του κλασικού «άρτος και θεάματα») να τραβήξουν τα αυτιά των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, τα οποία έχουν γίνει ενδιαφέροντος αποκλειστικά και μόνο… οικονομικού.
