Δεν ξέρω αν θα είμαστε τότε ακόμα ζωντανοί (παρότι έχουμε ροκ συγκρότημα), αλλά θα έλθει κάποια στιγμή που ο κόσμος θα ξαναγυρίσει στην εφημερίδα, την οποία σήμερα έχει αφήσει «παρά πόδα» και τρέχει να ενημερωθεί (τρομάρα του) από τα δήθεν ενημερωτικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Θα έλθει η στιγμή που θα αποζητήσει να καθίσει στην πολυθρόνα του και όχι να συρθεί μπροστά σε μια οθόνη που ήδη του έχει προκαλέσει αυχενικά, οφθαλμικές παθήσεις, στρες, αρθρίτιδες κι ένα σωρό άλλες επιπτώσεις και να ανοίξει την εφημερίδα για να διαβάσει όχι μόνο ειδήσεις αλλά ανάλυση, ρεπορτάζ, χρονογράφημα και στήλες.
Δεν είναι δυνατόν να παραμείνει ο κόσμος σε έναν ρυθμό και σε έναν τρόπο επικοινωνίας που θυμίζει τα «κορακίστικα» που μιλούσαμε στο σχολείο! Δεν είναι δυνατόν να σταματήσει ο άνθρωπος να σκέπτεται και να αποδεχθεί ότι κάποιοι άλλοι θα του επιβάλουν τον τρόπο της σκέψης του.
Θα έλθει πάλι η ώρα που θα κάθεσαι στην παραλία και θα έχεις αγκαλιά ένα βιβλίο κι όχι ένα τάμπλετ και μια απρόσωπη οθόνη, που μπορεί να μιλάει, να γελάει, να μιμείται τη φωνή σου, να σου δείχνει τον φίλο σου στην άλλη άκρη του κόσμου, αλλά δεν μπορεί να μιλήσει στα βαθύτερα της ψυχής σου, δεν μπορεί να αγγίξει την καρδιά σου, το όργανο που όλα αυτά τα μίντια θέλουν να καταστήσουν αδρανές.
Θα έλθει η στιγμή που θα σταματήσεις να βλέπεις τη γυναίκα σαν εμπόρευμα μέσα από τις βρομερές πορνοϊστοσελίδες, θα έλθει η ώρα που θα επιθυμήσεις να ερωτευτείς και να μιλήσεις κι όχι να κάθεσαι απέναντι στο ταίρι σου και να του στέλνεις sms! Δεν είμαστε αλαφροΐσκιωτοι εμείς, που καθόμαστε και μοχθούμε για να έχεις εσύ την εφημερίδα στο σπίτι ή το γραφείο σου ή να τη βλέπεις κρεμασμένη στα περίπτερα.
Ξέρετε γιατί καταργούν -με τον τρόπο τους– τα περίπτερα οι «πολυεθνικοί»; Επειδή τα τάμπλετ και οι οθόνες δεν μπορούν να κρεμαστούν στα μανταλάκια! Βγαίνει κάθε πικραμένος, κάθε σαλταρισμένος και σου λέει ινφλουένσερ και τικτόκερ κι ένα σωρό κωδικές σαχλαμάρες. Γιατί να τον ακούσεις και να τον ακολουθήσεις; Για να έχεις εικόνα και ήχο; Ναι, αλλά δεν έχεις υλικό!
Γι’ αυτό η εφημερίδα θα ξαναγίνει δάδα, θα ξαναγίνει όπλο στα χέρια εκείνων που σκέπτονται, που προτού αποφασίσουν θέλουν να μάθουν, να ψάξουν και να βρουν. Κάποτε, στα Ιουλιανά, ο λαός παρενέβη καίγοντας κάποιες εφημερίδες στην Αθήνα. Αντε, σήμερα, να κάψεις τάμπλετ και οθόνες! Η εφημερίδα, όμως, είναι φλόγα, όπως και να τη δεις!
Η ΑΚΙΣ
