Βρέθηκα την Κυριακή στο γήπεδο της ΑΕΚ, στη Νέα Φιλαδέλφεια. Καλεσμένος ενός καλού φίλου πήγα να δω το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, σκασμένος ήδη από την ήττα της δικής μου ομάδας, η οποία απέτυχε για πολλοστή φορά να προαχθεί στις επαγγελματικές κατηγορίες και αφήνεται να βολοδέρνει σε διάφορα «κοτέτσια» και «μάντρες». Πολλά τα λάθη, ουδείς άμοιρος ευθυνών και… πάλι στην ίδια τάξη!
«Ελα, να μας φέρεις γούρι» μου είπε ο φίλος και δέχθηκα, βέβαιος ότι η ΑΕΚ θα κέρδιζε τον -ούτως ή άλλως- προβληματικό (και φέτος) Παναθηναϊκό. Αν τα βάλω δίπλα, ο Παναθηναϊκός έχει να πάρει πρωτάθλημα όσα χρόνια δεν μπορεί να ανέβει κατηγορία ο Εθνικός! Παρακολούθησα, λοιπόν, έναν αμφίρροπο αγώνα, με τελική νικήτρια την ΑΕΚ, η οποία -απ’ ό,τι έδειξε- ήθελε το ματς περισσότερο από τους «πράσινους».
Ωστόσο, απογοητεύτηκα -σχεδόν αηδίασα- από το ακρόαμα, το οποίο δεν σου αφήνει περιθώρια να ευχαριστηθείς το θέαμα. Τι αλητεία είναι τελικά αυτή που έχει επικρατήσει στα γήπεδά μας; Κάθε σύνθημα κατέληγε σε μια χυδαία στροφή των «στίχων», με στόχο πάντα τη μητέρα ή τα… ευαίσθητα σημεία των παικτών, των γονέων τους, των οικογενειών τους, μέχρι πέμπτης γενεάς!
Με το που σημείωσε το γκολ ο Τετέι, η μητέρα του έγινε… το πρόσωπο της βραδιάς, καθώς σύσσωμο το κατάμεστο γήπεδο του απηύθυνε… χαιρετισμούς, με τον χυδαιότερο τρόπο που μπορείτε να φανταστείτε. Δίπλα μου, μικρά παιδιά και κορίτσια, που τα συνόδευαν οι γονείς, φώναζαν τα χυδαία συνθήματα, όπως φυσικά και ο μπαμπάς τους. Και δεν μιλάμε για τη «σκεπαστή», αλλά για θέσεις ακριβές, διακεκριμένες!
Και μόλις τελείωσε το παιχνίδι, άρχισε η… καταστροφή του τερέν. Δοκάρια, δίχτυα και χλοοτάπητας έγιναν βορά στις ορέξεις των «φιλάθλων», οι οποίοι πηδούσαν από κάθε πλευρά μέσα στο γήπεδο. Και όταν ο χρηματοδότης της ομάδας έκανε τον γύρο του θριάμβου, υψώνοντας το κασκόλ της ΑΕΚ, τα χυδαία (εναντίον των αντιπάλων) συνθήματα εντάθηκαν. Ο άνθρωπος δυσανασχετούσε, αλλά ο οχετός είχε ανοίξει για τα καλά. Α, να μην ξεχάσω και την ευωδία (εις οσμήν ευωδίας πνευματικής) που ερχόταν από το «πέταλο».
Λιβάνι, πάντως, δεν ήταν. Δεν θα κάνουμε κριτική του ματς, αφού η ΑΕΚ ήταν ανώτερη στο μεγαλύτερο διάστημα και αφού σημασία είχε η νίκη, καθώς το άλλο ματς, του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ, είχε λήξει ισόπαλο. Σαν να μου φάνηκε, όμως, ότι ο χρηματοδότης της ΑΕΚ ξίνισε με τα συνθήματα που άκουγε. Ας ελπίσουμε ότι θα κάνει εκείνος την αρχή, προκειμένου να ακολουθήσουν και οι άλλοι «αφεντάδες», ώστε να εκλείψουν τα «γαλλικά» από τις κερκίδες…
Η ΑΚΙΣ
