«Κάηκε» η χώρα με το ευρωπαϊκό Κύπελλο του Ολυμπιακού στην καλαθόσφαιρα. Εθνική έξαρση για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, δείγμα μιας εποχής όπου η εικόνα, το θέαμα, η μαζική εκμετάλλευση του αθλητισμού έχουν αναγάγει τα σπορ σε μια μεγαλοπρεπέστατη μπίζνα, έναν φρενήρη πακτωλό δισεκατομμυρίων…
Δισεκατομμύρια διαχειρίζονται οι παγκόσμιες ομοσπονδίες του ποδοσφαίρου, του μπάσκετ, όπως και η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή. Δεν πρόκαμε να τελειώσει η Ευρωλίγκα, και έχουμε τον τελικό του Κόνφερενς Λιγκ, του Τσάμπιονς Λιγκ, του Κόπα Λιμπερταδόρες και άλλων διοργανώσεων. Σε λίγο καιρό αρχίζει και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, την έναρξη του οποίου αναμένεται να κηρύξει ο πρόεδρος των ΗΠΑ!
Τώρα, αν επιχειρήσουμε να δούμε τα πράγματα με ψύχραιμη ματιά, θα διαπιστώσουμε ότι στην ουσία δεν πρόκειται για «εθνικούς θριάμβους», αλλά για καθαρά επαγγελματικές εταιρίες, που προσλαμβάνουν αθλητές κάθε εθνικότητος και προελεύσεως, τους πληρώνουν με εκατομμύρια και προσφέρουν θέαμα στο κοινό, κυρίως από τη τηλεόραση, αφού πλέον σχεδόν κάθε μέρα έχεις να δεις κάποιον σημαντικό αγώνα.
Προχθές, λοιπόν, είδαμε μια ομάδα με έδρα την Ελλάδα και μια με έδρα την Ισπανία, αλλά είναι ζήτημα αν είδαμε έναν δυο Ελληνες και έναν δυο Ισπανούς στον αγωνιστικό χώρο. Το ίδιο γίνεται και στο ποδόσφαιρο, όπου ψάχνουμε στις ελληνικές ομάδες Ελληνα ποδοσφαιριστή… με το κιάλι! Τα ελληνικά ονόματα ακούγονται πλέον όλο και πιο σπάνια, ενώ οι «μισθοφόροι» αλλοδαποί αλλάζουν τις ομάδες σαν τα πουκάμισα.
Φυσικά, το «μικρόβιο» έχει επηρεάσει και τις Εθνικές ομάδες, όπου παίζουν «νατουραλιζέ» παίκτες, δηλαδή αθλητές που έχουν άλλη εθνικότητα, αλλά εύκολα αποκτούν άλλη υπηκοότητα και παίζουν «για το εθνόσημο»! Ακόμη και στον στίβο, χώρο, δηλαδή, όπου κάθε χώρα είχε τους δικούς της, αυτόχθονες, αθλητές, εμφανίζονται συνεχώς αθλητές με αλλαγή υπηκοότητας και αγωνίζονται επαγγελματικά, εκπροσωπώντας άλλες χώρες, εκτός της γενέτειράς τους.
Προσφάτως, μάλιστα, η Τουρκία του Ερντογάν προσπάθησε να πολιτογραφήσει «Τούρκους» ένα τσούρμο αθλητές, αλλά τους πήρε χαμπάρι η ομοσπονδία και τους έκοψε… Βεβαίως, οι αραβικές χώρες έχουν γεμίσει αθλητές από άλλες περιοχές του πλανήτη, καθώς πληρώνουν καλύτερα από τον καθένα! Οπως και να το κάνουμε, σημασία σήμερα δεν έχουν οι… λεπτομέρειες, αλλά το θέαμα!
Ο «επαγγελματισμός» δεν αφήνει περιθώρια για μεγάλη αισιοδοξία. «Είναι πολλά τα λεφτά», που έλεγε ο Σπύρος Καλογήρου. Βέβαια, κάποια στιγμή θα σκάσει η «φούσκα» με τις εξωφρενικές αμοιβές των άσων της μπάλας, οι οποίοι αμείβονται όσο ο προϋπολογισμός ενός μικρού κράτους! Κάποια στιγμή θα (ξανα)επικρατήσει η λογική. Μέχρι τότε, όμως, θα έχουμε τα σημερινά φαινόμενα…
Η ΑΚΙΣ
