Σαν σήμερα, 25 Ιουνίου, του 1950 ο στρατός της Βόρειας Κορέας, του εκλεκτού του Κρεμλίνου Κιμ Ιλ Σουγνκ, διέβη τον 38ο Παράλληλο και εισέβαλε στη Νότιο Κορέα, με σκοπό «να συνενώσει» τα δύο τμήματα της Κορεατικής Χερσονήσου σε ενιαίο κράτος. Η στρατιωτική δύναμη του Βορρά ήταν πολύ ισχυρή εκείνη την περίοδο, με την ενίσχυση της ΕΣΣΔ, ενώ και η κομμουνιστική Κίνα έστειλε αρκετούς εθελοντές στο κομμουνιστικό στρατόπεδο.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν, που φοβόταν έναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έφερε το θέμα στον ΟΗΕ, πετυχαίνοντας μια αμφισβητούμενη νομική καταδίκη της Β. Κορέας κι έτσι επετεύχθη -μέσω ΟΗΕ- η συμμετοχή των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ και άλλων συμμαχικών χωρών σε μια «επιχείρηση» που κράτησε τρία χρόνια και στην οποία ενεπλάκη και η Ελλάδα. Η συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων ήταν επί της ουσίας μια προσπάθεια να δώσει η Ελλάδα τα διαπιστευτήριά της στο Δυτικό Μπλοκ και να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.
Η κυβέρνηση Πλαστήρα είχε ήδη ζητήσει την ένταξή της στη Συμμαχία κι είχε εισπράξει την άρνηση των ΗΠΑ, με την αιτιολογία ότι η Ελλάδα «δεν ήταν απαραίτητη για την άμυνα του δυτικού κόσμου», επομένως η ελληνική συμμετοχή θα αποδείκνυε την αναγκαιότητα της ένταξής της. Κι έτσι η πατρίδα μας, βγαίνοντας από τον εμφύλιο, επαναβεβαίωσε τη στήριξη προς τους δυτικούς συμμάχους της. Η στρατιωτική δύναμη που έστειλε η Ελλάδα στην Κορέα ήταν ένα τάγμα συνολικής δύναμης 1.000 ατόμων κι ένα σμήνος της Βασιλικής Αεροπορίας, αποτελούμενο από 67 άτομα, με 7 αεροσκάφη C-47 Ντακότα.
Το ελληνικό σώμα κέρδισε την παγκόσμια διάκριση σε δύο κυρίως μάχες: Τη μάχη στο ύψωμα 381, τον Ιανουάριο του 1951, και στο ύψωμα Χάρρυ, τον Ιούνιο του 1953, απωθώντας και τις δύο φορές τους πολλαπλάσιους (Κινέζους κυρίως) αντιπάλους. Οι απώλειες των Ελλήνων ανήλθαν σε 186 νεκρούς και 566 τραυματίες. Επίσης, απωλέσθηκαν και 4 αεροσκάφη C-47 Ντακότα. Η Νότια Κορέα, προς τιμή της ελληνικής συμμετοχής, ανήγειρε στην Κοιλάδα των Ηρώων, κοντά στη Σεούλ, μνημείο για τους Ελληνες πεσόντες μαχητές.
Ο πόλεμος τερματίστηκε και η Κορέα επέστρεψε στη διαίρεσή της σε Νότο και Βορρά. Θυμάμαι, αμυδρά, ότι ο εξάδελφός μου, ανθυπολοχαγός Κώστας Μούντανος, πολέμησε στην Κορέα και από εκεί έφυγε αμέσως για τις ΗΠΑ, όπου και σταδιοδρόμησε. Θυμάμαι, επίσης, ότι στο αναγνωστικό μας, της ΣΤ’ δημοτικού, υπήρχε ένα κομμάτι για τον πόλεμο της Κορέας, που περιέγραφε μάχη Ελλήνων με «κίτρινους». Θυμάμαι ακόμα να ακούω πολύ συχνά τη φράση «εδώ θα γίνει… της Κορέας», η οποία πλέον έχει αντικατασταθεί από άλλες, περισσότερο θεαματικές λέξεις…
Η ΑΚΙΣ
