Εκείνο που ενοχλεί περισσότερο από όλα είναι η στάση μερικών (κατά φαντασίαν) «τουρκοφάγων», οι οποίοι απλώς κατηγορούν και επιπλήττουν (και ενίοτε συκοφαντούν ανενδοίαστα) τον «πάσα ένα» ως «ενδοτικό» και «επικυψία», μόνο και μόνο επειδή οι ίδιοι θεωρούν ότι «έχουν αδικηθεί» στο παρελθόν από κάποιους ή έχουν χάσει οφίκια και θέσεις τα οποία διακαώς επιθυμούν να επαναποκτήσουν, αδιαφορώντας για το τι μπορεί να συμβεί στην πατρίδα, αρκεί να γίνει το δικό τους…
Διαβάζω στα διάφορα sites (χώρος στον οποίο εσχάτως μπήκαν τα ποικίλα οικονομικά συμφέροντα και αγοράζουν ό,τι κινείται) πράγματα αστεία, υπερβολικά, εξωφρενικά έως και εμφανώς ύποπτα. Να σας πω ένα παράδειγμα αμέσως. «Αναψαν» τα κλαβιέ των υπερπατριωτών, επειδή -λέει- μια μπάντα τουρκική, όταν ο πρωθυπουργός της πατρίδας μας όδευε προς το επίσημο τραπέζι για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, στην Αγκυρα, έπαιξε έναν προκλητικό καρσιλαμά, ήτοι ένα γενιτσαρίστικο εμβατήριο.
Δεν θα σας πω τώρα τι έκανε η Φατμέ στο Γενί Τζαμί, αλλά δεν θυμάται κανείς ότι ο Ταγίπ πριν από λίγο καιρό έλεγε «Μητσοτάκης, γιοκ» κι ύστερα πέσαμε στα «ήρεμα νερά»; Δηλαδή σε μια περίοδο (τεχνητής) έντασης μεταξύ των δύο χωρών (ο Ερντογάν κάθε τόσο πετάει και ένα χανούμ μπουρέκ πατριωτισμού και «Γαλάζιας Πατρίδας» στον κοσμάκη που πένεται και στενάζει από την ακρίβεια), τι ήθελαν να παίξουν οι Τούρκοι στον «εχθρό»;
Το «λίγα λουλούδια, αν θέλεις, στείλε μου»; Κι εμείς, αν ήμασταν στα κόκκινα κι ερχόταν ο Ταγίπ θα του παίζαμε το «Να ΄τανε το Εικοσιένα!» και καλά θα κάναμε! Δηλαδή, πώς αλλιώς να το πεις; Τα εθνικά και ευαίσθητα θέματα δεν έχει κ α ν ε ί ς το δικαίωμα να τα ρίχνει προσάναμμα σε μια φωτιά που σιγοκαίει εδώ και τόσους αιώνες, αλλά -και πολύ καλά κάνουμε- την κρατάμε πάντα σε χαμηλή ένταση, ώστε να σιγοκαίει μέχρι ένα σημείο, αλλά να μη φουντώνει και να μην κατακαίει το σύμπαν γύρω της!
Εχουμε -δόξα τω Θεώ- τόσα άλλα για να πλακωθούμε μεταξύ μας. Ας αφήσουμε τα εθνικά θέματα στην ησυχία τους και ας υπάρξουν συνεννόηση και ομοψυχία, χωρίς «κορόνες» και «λεονταρισμούς», κυρίως από εκείνους οι οποίοι κατά την ώρα της κρίσεως συνήθως στρίβουν αλά γαλλικά…
Αλήθεια, τι πήρε από τον πλανητάρχη (μη γελάτε, παρακαλώ) ο «σουλτάνος» (είπαμε, όχι γέλωτες) και τι έδωσε; Ενα μεγάλο, όπως αναμενόταν, «θα το δούμε», με ολίγον «θα το εξετάσουμε», αφού όλοι στις ΗΠΑ γνωρίζουν ότι τα F-35 είναι δεμένα με τους S-300! Ας συμφωνήσουμε, λοιπόν, να αφήνουμε τα εθνικά θέματα εκτός διαμάχης. Και ας τονώσουμε την ομογένεια. Ξέρετε ότι δεν έχουμε κάνει τίποτε για την ομογένεια της Νότιας Αμερικής; Αλλά γι’ αυτό το μεγάλο θέμα προσεχώς…
Η ΑΚΙΣ
