Με τον καλό φίλο Κώστα Σπυριούνη, τον ζωγράφο που απαθανάτισε τα πρόσωπα μεγάλων καλλιτεχνών στα γραμματόσημα των Ελληνικών Ταχυδρομείων, τα λέμε συχνά. Ηταν επιστήθιος φίλος της Μάρως Κοντού, της υπέροχης γυναίκας που έφυγε προχθές από τη ζωή. Κάθε φορά που μιλούσαμε, γινόταν αναφορά στην εξαίσια αυτή ύπαρξη, για την οποία ο Κώστας είχε πάντα κάτι να πει. Κι επειδή εμένα μ’ αρέσει ν’ ακούω, τον παρακινούσα να λέει όσο περισσότερα γινόταν…
Για σκέψου, τώρα. Αυτή η γυναίκα, που ήταν ο πόθος χιλιάδων ανδρών, η γυναικάρα αυτή, της οποίας τη συντροφιά επιθυμούσε σύσσωμο το ανδρικό φύλο, έζησε σχεδόν μόνη της μια ζωή που θα μπορούσε να είναι γεμάτη θόρυβο και «ειδήσεις»… Διαβάζοντας το ρεπορτάζ την επομένη της εκδημίας της, βλέπουμε ότι οι δικοί της άνθρωποι εξομολογούνται τις τελευταίες κουβέντες που τους είπε μέσα από το Νοσοκομείο «Αγιος Σάββας», αποκαλύπτοντας ότι η αγαπημένη σε όλους «Ελενίτσα» ένιωθε πως θα φύγει από τη ζωή.
Ο επιστήθιος φίλος της ζωγράφος, Κώστας Σπυριούνης, μίλησε για την τελευταία συνομιλία που είχε με τη Μάρω Κοντού. Αποκάλυψε ότι, ενώ εκείνη νοσηλευόταν, της είπε πως περιμένει να βγει από το νοσοκομείο για να πάνε μαζί για μπάνιο. «Το καλοκαίρι κρατάει μέχρι τον Οκτώβριο» της ψιθύρισε, για να την καθησυχάσει πως δεν θα χάσει το καλοκαίρι της.
«Ναι, Κωστάκη μου, να βάλω τα πόδια μου στο νερό και ας πεθάνω» του απάντησε. Ο αγαπημένος φίλος της μεγάλης ηθοποιού αποκάλυψε και την τελευταία συνομιλία που είχε η Μάρω Κοντού με τον ανιψιό της. «Πάρε τις φίλες μου και πες ότι λυπάμαι που αυτό το καλοκαίρι δεν θα πάμε μαζί στα Καμένα Βούρλα» του είπε, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, δείχνοντας πως είχε πλήρη διαύγεια τις τελευταίες ημέρες της…
Είναι περίεργη η ζωή. Να είσαι η γυναίκα που γνώρισε τεράστια επιτυχία στη σκηνή των θεάτρων και στις αμέτρητες κινηματογραφικές ταινίες, να έχεις απίθανα μεγάλη αναγνώριση, να είσαι δημοφιλέστατη και αγαπητή στο κοινό και να ζεις μόνη σου! Βέβαια, υπήρξε και πολιτικός, καθώς είχε εκλεγεί βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, ενώ είχε διατελέσει πρόεδρος στο Κέντρο Βρεφών «η Μητέρα». Εκανε δύο γάμους, αλλά δεν απέκτησε παιδιά. Και αρνήθηκε επιμόνως να αποκαλύψει το όνομα ενός δεσμού της, που την πλήγωσε και ίσως τη σημάδεψε για πάντα.
«Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι» τραγούδησε η Βίκυ Μοσχολιού, σε μουσική του Γιάννη Σπανού και στίχους του Γιάννη Καλαμίτση. Ναι, υπάρχουν, ακόμα και άνθρωποι που σε εμάς φαίνονταν ότι είχαν γύρω τους όλο τον κόσμο! Στο καλό, κυρία Κοκοβίκου…
Η ΑΚΙΣ
