Οχι πως είμαι «φαν του Μπέντζαμιν (προτιμώ τα μπέντζαμιν που έχω φυτέψει στη Σαλαμίνα), αλλά, πώς να σας το πω, πολύ τον χάρηκα που από το βήμα του ΟΗΕ «τα έχωσε χύμα και τσουβαλάτα», που θα έλεγε η εγγονή μου, στον φίλο μας τον Ταγίπ. Ε, ναι, ρε κύριε. Δεν μπορεί να κορδώνεσαι και να το παίζεις προστάτης του Διεθνούς Δικαίου (ε, δεν είμαστε καλά!) επειδή ο πλανητάρχης, για την πλάκα, λέει ότι «είσαι ταφ κούκι και πρέπει να μη σε πιέζουμε».
Αν είσαι εσύ «ταφ κούκι», τότε ο Μπέντζαμιν, που στα είπε φόρα παρτίδα, τι είναι; Πώς τον είπε, ρε παιδιά; Τύραννο, που έχει καθαρίσει χιλιάδες άμαχους Κούρδους, ύστερα του είπε ότι αρνείται τη Γενοκτονία των Αρμενίων, ότι δημιουργεί προβλήματα στην Ελλάδα, χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, όπως και η Τουρκία, ότι κατέχει, κατά παράβαση όλων των διεθνών συμβάσεων και νόμων, διά της βίας το βόρειο τμήμα της Κύπρου που ανήκει στην Ε.Ε. και «κάτι άλλα ψιλά», όπως ότι «δεν θα του περάσει», όποιο όνειρο κι αν έχει για να σβήσει από τον χάρτη το κράτος του Ισραήλ.
«Οχι, κύριε. Δεν θα γίνεις κυρίαρχος της Ιερουσαλήμ, η οποία είναι η νόμιμη και από αιώνων ιερή μας πόλη» του είπε, κουνώντας το δάχτυλο! Τέτοια ευθεία επίθεση ηγέτη κράτους κατά άλλου ηγέτη δεν έχει γίνει τα τελευταία 50 χρόνια! Δεν ξέρω, αγαπητοί, αλλά νομίζω ότι το επόμενο «πατιρντί» στην περιοχή θα γίνει στη Συρία, όπου ο μεν Ταγίπ θα προσπαθήσει «να βάλει χέρι», αφού έχει ήδη πατήσει πόδι και την οποία (Συρία) ουδέποτε θα αφήσει το Ισραήλ να πέσει στα χέρια ενός τόσο σημαντικού εχθρού του κράτους του.
Κι εμείς, τι κάνουμε εμείς; Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας, τα πάρκα μας, τα μίλια μας, τα καλώδιά μας (και της Ε.Ε.) και ό,τι άλλο απαιτείται για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Βεβαίως, ο λαός μας λέει ότι σκύλος που γαβγίζει δεν δαγκώνει, αλλά καλά θα κάνουμε να κρατάμε πάντα στα χέρια μας ένα… φίμωτρο, προκειμένου να έχουμε το κεφαλάκι μας ήσυχο, ε;
Η ΑΚΙΣ
