Βρέθηκα πριν από λίγο καιρό στην Αγγλία για την εξόδιο ακολουθία της αδελφής μου, που ζούσε εκεί από το 1962! Μπορεί να παρατήρησα πολλά «στραβά» στην πάλαι ποτέ κραταιά Αλβιόνα, αλλά είναι μερικά πράγματα που οι Εγγλέζοι δεν τα ξεχνούν με τίποτα! Δηλαδή όσοι Εγγλέζοι έχουν πλέον απομείνει στο Λονδίνο, αφού, όπως πάνε, σε λίγα χρόνια θα είναι μειονότητα!
Μου έκανε, λοιπόν, εντύπωση ότι πολλές κυρίες, στην εκκλησία, φορούσαν (κατακαλόκαιρο) καπέλα! Καπελαδούρες, δηλαδή, κανονικές, όπως φορούσαν κι εδώ παλιότερα οι γυναίκες! Καπέλα, τα οποία δεν είναι, βλέπεις, πλέον στην Ελλάδα της μοδός. Θυμάμαι τι άκουσε η δυστυχής Βασίλισσα Ελισάβετ σε κάποια κοινωνική εκδήλωση για το καναρινί της καπέλο, ενώ η Καμίλα εισέπραξε τα εξ αμάξης! Τι «Καμήλα με πούπουλα ερωδιού», τι «Καμήλα με φτερούγες» και τι άλλα «άκουσε» δεν περιγράφονται!
Κι όμως, αγαπητοί. Μέχρι την εποχή που η κοινωνία μας υιοθέτησε τον αμερικανικό τρόπο εμφάνισης οι Ελληνίδες φορούσαν καπέλα. Δεν θυμάμαι τη μητέρα μου «με τα καλά της» χωρίς καπέλο. Θυμάμαι ότι στην τρίφυλλη καρυδένια ντουλάπα της κρεβατοκάμαρας των γονιών μου υπήρχε ειδική θέση για τα καπέλα! Καπέλα πολλά και διάφορων χρωμάτων, άλλα προερχόμενα από την Αγγλία, όπου διέμενε η αδελφή της, άλλα αγορασμένα από τις καπελούδες που υπήρχαν στις μεγάλες ελληνικές πόλεις και άλλα φτιαγμένα παραγγελία! Πάντα η μητέρα αργούσε να ετοιμαστεί και ο πατέρας, στην πόρτα, φώναζε: «Αντε, φόρα το ρημάδι το καπέλο και πάμε να φύγουμε!»
Ναι, φορούσαν οι Ελληνίδες καπέλα και με φτερά και με πούπουλα και με κάτι τεράστια υφασμάτινα λουλούδια και με φτερό σαν του Ρομπέν των Δασών και σε διάφορα άλλα σχήματα, και καρφίτσες και βέλο. Αλλά και οι άνδρες φορούσαν καπέλα. Εχω ακόμη τη συλλογή του πατέρα μου με Μπορσαλίνο και ρεπούμπλικες, καπέλα φτιαγμένα στην Ελλάδα, όπου ανθούσαν οι βιοτεχνίες. Φορούσαν και μπερέ, τραγιάσκα, φορούσαν κασκέτο και τα καλοκαίρια «Παναμά». Και όταν ήθελαν να χαιρετήσουν κάποιον, έβγαζαν το καπέλο, έκαναν μια κίνηση της κεφαλής και το ξαναφορούσαν!
Αλλά ήταν και άλλο το ντύσιμο τότε. Φορούσαν οι γυναίκες ταγέρ, φορούσαν ντε πιες, φορούσαν τρουά καρ, φορούσαν μαντό. Είχαν ανά τακτά διαστήματα μοδίστρα στο σπίτι, είτε για να ράψουν καινούργια είτε για να μεταποιήσουν τα ήδη υπάρχοντα. Αλλά και οι άνδρες φορούσαν κοστούμια σταυρωτά, φορούσαν γιλέκα, υποκάμισα με μπαλένες στον γιακά, γραβάτα ή παπιγιόν, μανικετόκουμπα. Σήμερα, όλα είναι πιο απλά. Στην Αγγλία, όμως, η παράδοση διατηρείται. Και η παράδοση θέλει τη γυναίκα με καπέλο. Ακόμη και αν φορεί κακόγουστο, κοντό φουστάνι, όπως είδα εκείνη την ημέρα στην εκκλησία και το σχολίασα…
Η ΑΚΙΣ
