Περπατούσα σήμερα -όπως κάθε ημέρα- στους δρόμους της πόλης μας, στον Πειραιά. Κάθε μέρα και κάποιο κατάστημα θα κλείσει. Μπορεί στην πόλη να «σηκώνονται» με ταχύ ρυθμό ξενοδοχεία, μπορεί να γεμίζουμε πολυτελείς κατοικίες (πιθανότατα για αλλοδαπούς, αφού για τον Ελληνα οι τιμές των ακινήτων είναι απλησίαστες), αλλά τα καταστήματα που κλείνουν είναι πολλά!
«Δεν έχεις καταλάβει γιατί κλείνουν τα μαγαζιά;» μου είπε φίλος, με τον οποίο πήραμε χθες τον καφέ μας από τη Ζέα. Ζήτησα να μάθω το γιατί και ήταν, ομολογουμένως, πολύ πειστικός. «Οι περισσότεροι πλέον αγοράζουν από το ίντερνετ» μου λέει και μάλλον καλά τα είπε. Κάθε τόσο μου έρχεται στο τηλέφωνο κάποιο μήνυμα που λέει ότι μπορώ να πάω σε συγκεκριμένο σημείο, να πατήσω έναν κωδικό και να μαζέψω από το «κουτί» ένα δέμα που έχει έλθει στο όνομά μου.
Βεβαίως, το δέμα δεν είναι για εμένα, αλλά για την εγγονή μου, η οποία ψωνίζει τα πάντα μέσω ίντερνετ και μου ζητά να πληρώσω εγώ, αφού ξέρει την αδυναμία που της έχω. Ετσι, αγοράζει τα αξεσουάρ της, αρπάζει το καλοκαίρι τα μαγιό της, αγοράζει δίσκους και βιβλία, όλα μέσω του διαδικτύου.
Μια φορά πήγα κι εγώ να αγοράσω μια ζώνη αδυνατίσματος, έβαλα τα δυνατά μου, συμπλήρωσα τα τετράγωνα που έπρεπε να συμπληρώσω, έβαλα μέγεθος 2ΧL, αλλά έλαβα μια ζώνη που θα ήταν στενή μέχρι και στην Τουίγκυ! Φυσικά, διαμαρτυρήθηκα εντόνως μέσω μέιλ, αλλά απάντηση δεν έλαβα! «Παππού, πρέπει να προσέχεις από πού ψωνίζεις» με μάλωσε η μικρά, και μάλλον είχε δίκιο. Κι έτσι, προτιμώ να κατεβαίνω στο κέντρο και να ψωνίζω από τα καταστήματα. Οπως μου αρέσει να παραγγέλνω την πίτσα ή τα σουβλάκια (όποτε τύχει), αλλά να πηγαίνω ο ίδιος να παραλαμβάνω, προκειμένου να περπατήσω λιγάκι!
Ποιος, όμως, έχει σήμερα χρόνο; Ποιος μαγειρεύει; Εξω από το σπίτι μας περνούν ντελιβεράδες μέχρι τα άγρια μεσάνυχτα! Πίτσες, σουβλάκια, μαγειρευτά! Δίπλα μας, ο νεαρός που μένει με τη φίλη του παραγγέλνει και του φέρνουν μέχρι και τους καφέδες και τις κουρού το πρωί. «Βρε, παιδί μου, γιατί δεν πας να τα πάρεις εσύ; Πέντε λεπτά είναι ο φούρνος» του είπα μια φορά. «Μπα, βαριέμαι» μου απάντησε.
Αν νομίζετε ότι το ίντερνετ απλοποίησε τη ζωή μας, κάνετε λάθος. Απλοποίησε τη ζωή εκείνων που μας θέλουν όλο και πιο κλεισμένους, όλο και λιγότερο κοινωνικούς. Και δεν είναι συνωμοσιολογία αυτό που σας γράφω, είναι καθημερινή διαπίστωση. Ολα τα έχει πει και έχει προβλέψει ο σοφός λαός. Πώς το λέει να δεις; «Ηθελές τα και ̓παθές τα».
Η ΑΚΙΣ
