Οι σοφές, παλιές, καλές παροιμίες…

Κάθε μέρα που περνάει πείθομαι για τη σοφία των παλαιοτέρων μέσα από τις παροιμίες που μας άφησαν παρακαταθήκη. Ας πούμε αυτό το επικό «κάθε πέρυσι και καλύτερα» είναι απόσταγμα σοφίας! Λέμε, από συνήθεια, ότι «ο κόσμος πάει μπροστά», ενώ το βλέπουμε καθαρά ότι «πέρυσι ήταν καλύτερα». Αλλά ακόμη πιο σοφό είναι το «δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά!».

Τον βλέπαμε τον καπνό, χρόνια τώρα, τον βλέπαμε να βγαίνει από ορισμένες σφυρίχτρες, στους αγώνες μπάσκετ, αλλά λέγαμε «δεν βαριέσαι, καπνός είναι, θα διαλυθεί». Ουδείς ενδιαφέρθηκε να δει «από πού έρχεται ο καπνός», ουδείς σκέφτηκε «δεν μπορεί, κάτι καίγεται». Κι έτσι αφεθήκαμε να απολαμβάνουμε διαιτησίες και… διοίκηση καλοντυμένους, καλοβαλμένους, αγέρωχους, τσίφτηδες, τσίφτισσες και καραμπουζουκλήδες!

«Καλά, δεν τα βλέπετε;» αναρωτιόνταν οι «ειδήμονες», που ξέρουν το μπάσκετ και τα… παραγοντικο-αθλητικά-οπαδικά απέξω κι ανακατωτά. «Τι να βλέπουμε;» απορούσαμε ημείς, οι άσχετοι περί αυτά και απλοί θαυμαστές της «πορτοκαλί μπάλας με τα σπυριά».

«Μα, καλά, εδώ γίνεται κλοπή με τα… τσαρούχια» μου έλεγαν με νόημα, αλλά εγώ κοιτούσα τον Λεσόρ και τον Φουρνιέ, τον Σλούκα και τον Λαρεντζάκη και η μόνη μου ένσταση ήταν «γιατί δεν παίζουν πιο πολλά Ελληνόπουλα;». Απορούσαν οι φίλοι: «Μα, δεν βλέπεις τι σφυρίζει; Είναι φάουλ αυτό; Δυο μέτρα δίπλα από τον αντίπαλο πέρασε ο παίκτης». Αλλά εγώ πού να καταλάβω! «Ελάτε, ρε παιδιά, αυτό είδε, αυτό έδωσε» έλεγα και πανηγύριζα τα καλάθια, ενίοτε και των ομάδων που δεν συμπαθώ, αν προέρχονταν από όμορφες προσπάθειες.

«Μα, δεν έχεις ακόμη αντιληφθεί τι ποσά μαζεύονται; Δεν έχεις δει τα εισιτήρια που κόβονται; Δεν έχεις καταλάβει πόσα εκατομμύρια στριφογυρίζουν γύρω από τα στεφάνια των καλαθιών;» μου έλεγαν. «Ελάτε, βρε παιδιά, εγώ δεν ασχολούμαι με το ελληνικό πρωτάθλημα, εγώ βλέπω μόνο τα διεθνή παιχνίδια» έλεγα για να με αφήσουν ήσυχο. “«Γιατί, εκεί νομίζεις ότι δεν γίνονται… λαμογιές;» μου έλεγαν, αλλά αγνοώ τη σημασία της εν λόγω λέξεως.

Ωσπου χθες, εκεί που πήγαμε να φάμε λίγο γαβράκι και καμιά σαρδελίτσα σε ένα ταβερνάκι του Πειραιά, μεσημεριάτικα, μπαίνει ο άλλος στο κινητό «για να δει αν γίνεται σαματάς στο Σύνταγμα» και μας λέει «συνελήφθη ο πρόεδρος της ΕΟΚ». Πέφτει κεραμίδα. «Καλά, η ΕΟΚ έχει πρόεδρο άντρα; Δεν είναι η Φον ντερ Λάιεν;» ρωτά ένας από τη συντροφιά. «Μα τι λες, ρε παιδί μου; Τον πρόεδρο της ομοσπονδίας του μπάσκετ μπουζουριάσανε για στημένα παιγνίδια!» μας λέει ο εξαρτημένος από το κινητό του και… πέφτουμε όλοι από τα σύννεφα! «Καλά γίνονται δωροδοκίες στον επαγγελματικό αθλητισμό». Ελα μου, ντε, αν είσαι με τα καλά σου!