Ο «ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ» δικαιώθηκε από τις εξελίξεις, καθώς είχε προβλέψει ότι η υπόθεση της μη υποβολής «πόθεν έσχες» του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, που αρχειοθετήθηκε με διαδικασία-εξπρές από την Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας, δεν είχε κλείσει οριστικά και αμετάκλητα, καθώς τον τελευταίο λόγο είχε ο αρμόδιος εισαγγελέας Εφετών, ο οποίος και θα έπρεπε να εγκρίνει την αρχειοθέτησή της.
Πράγματι, ο εισαγγελέας Εφετών ζήτησε περαιτέρω έρευνα από την υφισταμένη του εισαγγελέα και το τι θα κρίνει η Δικαιοσύνη παρακάτω θα φανεί. Αυτό, ωστόσο, που ανακύπτει από την υπόθεση αυτή είναι πολύ πιο ευρύ και σημαντικό από τα στενά όρια του «πόθεν έσχες» ενός συνδικαλιστή.
Γιατί αφορούν την ύπαρξη του ίδιου του νόμου για το «πόθεν έσχες», αφού θα κριθεί εάν τα αποκρυβέντα εισοδήματα, στα οποία αναφέρεται ο πρόεδρος της Αρχής για το ξέπλυμα επίτιμος αντιεισαγγελέας Α.Π. Χαράλαμπος Βουρλιώτης, αποτελούν ή όχι κρατικούς πόρους, δηλαδή δημόσιο χρήμα, το οποίο ο κ. Παναγόπουλος ήταν υπόχρεος να δηλώνει με την ιδιότητα του προέδρου των Ινστιτούτων της ΓΣΕΕ και όχι ως πρόεδρος της ΓΣΕΕ.
Διαφορετικά, κάθε υπουργός που είναι υπόχρεος σε «πόθεν έσχες» θα μπορεί να επικαλείται ότι οι πόροι οι οποίοι εισέρρευσαν στους λογαριασμούς του και δεν δηλώθηκαν δεν είναι κρατικοί αλλά «κοινωνικοί πόροι»!
Από τη στήλη «Αδέκαστος» της «δημοκρατίας»
