Αν υπάρχει τσίπα, να φύγουν όλοι οι καρεκλοκένταυροι από το μπάσκετ!

Αυτό που έγινε χθες νομίζω ότι γέμισε χαμόγελα τους ανθρώπους που αγαπούν πραγματικό το άθλημα της καλαθόσφαιρας! Η σαπίλα, εφόσον επιβεβαιωθούν όσα διερευνώνται, δεν μπορεί να κρυφτεί άλλο κάτω από το χαλί, κι αυτό γεννά αισιοδοξία. Το ελληνικό μπάσκετ δεν μπορεί να παραμένει όμηρος κανενός! 

• Σχολιάζει
  ο Γιώργος Σηφάκης

Οι σημερινές εξελίξεις στον χώρο της ελληνικής διαιτησίας δεν αιφνιδίασαν κανέναν. Ολοι έβλεπαν, όλοι φώναζαν, παιδιά… έκλαιγαν (εδώ μιλούν για στημένους αγώνες σε σχολικό πρωτάθλημα) και μόνο μιας μικρής μερίδας, που είχε και το καρπούζι και το μαχαίρι, δεν ίδρωνε τ’ αυτί της. Από τη στιγμή που όλα βγήκαν στο φως, είναι δικαιολογημένο να προκαλούν οργή, αγανάκτηση και τεράστια ερωτήματα. Οι συλλήψεις τριών προσώπων, του πρόεδρου της ΕΟΚ, του Ηλίας Κορομηλά και της Βάσως Τσαρούχα, καθιστούν επιτακτική την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης και την απόδοση κάθε ευθύνης εκεί όπου πραγματικά ανήκει.

Νομίζω, από τη στιγμή που μιλάμε για κορυφαία πρόσωπα στην ομοσπονδία και τη διαιτησία, και από τη στιγμή που έχουν συλληφθεί με εντάλματα του εισαγγελέα, η πρώτη κίνηση θα ήταν να παραιτηθεί όλο το Δ.Σ. της ΕΟΚ και φυσικά η ΚΕΔ. Ετσι πράττουν οι άνθρωποι που θέλουν να έχουν καθαρή τη συνείδησή τους. Απαντες πρέπει να καταλάβουν ότι ο Καίσαρας ήταν ένας. Το μπάσκετ δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Δεν είναι προσωπικό μαγαζί παραγόντων ούτε πεδίο εξυπηρέτησης συμφερόντων. Είναι η ιστορία μιας ολόκληρης χώρας, οι θυσίες των αθλητών, το πάθος των φιλάθλων και η αξιοπρέπεια ενός αθλήματος που δεν έχει κανείς το δικαίωμα να διασύρει. Οσοι έχουν ευθύνη για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί οφείλουν να δώσουν απαντήσεις. Οχι με υπεκφυγές, όχι με επικοινωνιακά τεχνάσματα, όχι με προσπάθειες να μετατοπιστεί η συζήτηση. Με στοιχεία, διαφάνεια και ξεκάθαρες εξηγήσεις. Αν αποδειχθεί ότι υπήρξε χειραγώγηση αγώνων ή οργανωμένο σύστημα αλλοίωσης της αθλητικής Δικαιοσύνης, οι υπεύθυνοι πρέπει να αντιμετωπίσουν τις αυστηρότερες προβλεπόμενες κυρώσεις. Χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς προστατευόμενους και χωρίς διαχωρισμό ανάμεσα σε ισχυρούς και αδύναμους.

Δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεν μπορεί το παρασκήνιο να υπερισχύει του παρκέ. Δεν μπορεί ο φίλαθλος να αναρωτιέται αν αυτό που βλέπει είναι πραγματικός αγώνας ή μια διαδικασία που έχει αλλοιωθεί. Κάτω τα χέρια από το μπάσκετ! Αλλά και καμία ανοχή σε όποιον αποδειχθεί ότι το υπονομεύει. Φυσικά ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας μέχρι να τελειώσει η υπόθεση, αλλά υπάρχει και η ηθική πλευρά του ζητήματος. 

Η έρευνα πρέπει να φτάσει μέχρι τέλους. Οι ευθύνες πρέπει να αποδοθούν, όσο ψηλά κι αν φτάνουν. Και το ελληνικό μπάσκετ πρέπει να καθαρίσει από κάθε σκιά που προσβάλλει την αξιοπιστία του.