Πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε απρόοπτες «συναντήσεις» και οδυνηρά τσιμπήματα από έντομα, ερπετά και πλάσματα της θάλασσας
Από τη
Ρίτα Μελά
Μπορεί εσείς να πακετάρετε βαλίτσες ή να κάνετε ήδη τις διακοπές σας, ωστόσο πρέπει να είστε υποψιασμένοι και προνοητικοί, καθώς στην εξοχή, βουνό και θάλασσα, υπάρχουν επικίνδυνοι και απρόσκλητοι «επισκέπτες», οι οποίοι εμφανίζονται εκεί όπου δεν τους περιμένεις, αφήνουν τα σημάδια τους πάνω μας και να μας κάνουν να τρέχουμε στο νοσοκομείο.
Αναφερόμαστε, βέβαια, στις «επιθέσεις» από τσούχτρες, σφήκες, μέλισσες, σκορπιούς και φίδια, που καλό θα είναι, εάν έχετε επαφές… τρίτου τύπου μαζί τους, να ξέρετε από πρώτες βοήθειες. Ας δούμε αναλυτικά τι πρέπει να κάνετε για να υποφέρετε όσο το δυνατόν λιγότερο, εάν πέσετε θύματα των θηρευτών της ελληνικής φύσης.
Τσούχτρες
Οι τσούχτρες κατά καιρούς επισκέπτονται τις ελληνικές ακτές και προκαλούν πανικό στους λουομένους. Η επαφή μαζί τους, ωστόσο, σπάνια οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα, εκτός εάν είστε ευαίσθητοι και αλλεργικοί. Αν συμβεί, λοιπόν, να σας τσιμπήσει τσούχτρα, κάντε τις εξής απλές ενέργειες: Απομακρύνετε τα τυχόν κολλημένα στο σώμα σας πλοκάμια της τσούχτρας, αλλά όχι με γυμνά χέρια! Ενας πρόχειρος αλλά άμεσος τρόπος είναι να γεμίσετε τη χούφτα σας με άμμο και να τρίψτε το σημείο του σώματος όπου είναι κολλημένα τα πλοκάμια της τσούχτρας. Τοποθετείστε στο σημείο του τσιμπήματος πάγο ή κρύες κομπρέσες. Αυτό περιορίζει τα τοπικά φαινόμενα από το δέρμα. Αλείψτε την πάσχουσα περιοχή με κορτιζονούχο κρέμα ή χρησιμοποιείστε κομπρέσες με ξιδόνερο (ένα μέρος ξίδι και τρία νερό). Τρέξτε στο πλησιέστερο νοσοκομείο, όπου ο γιατρός θα σας δώσει αντιισταμινικά ή ένεση κορτιζόνης.
Μέλισσες – σφήκες
Τα τσιμπήματα από μέλισσα ή σφήκα προκαλούν τοπική φλεγμονώδη αντίδραση του δέρματος, που είναι αποτέλεσμα του δηλητηρίου, το οποίο εισχωρεί στον οργανισμό μας από το κεντρί του εντόμου. Ευτυχώς στην πλειονότητα των περιπτώσεων τα τσιμπήματα αυτού του είδους δεν είναι επικίνδυνα, εκτός κι αν είναι στο στόμα ή στον λαιμό, καθώς τότε προκαλούν πρήξιμο που δυσκολεύει την αναπνοή. Η αφαίρεση του κεντριού μπορεί να γίνει με ένα τσιμπιδάκι. Προσοχή: όχι ζούληγμα της περιοχής, διότι μπορεί το κεντρί να μπει πιο βαθιά. Βάλτε πάγο, κορτιζονούχα αλοιφή ή απευθυνθείτε στο φαρμακοποιό για αντιισταμινικά.
Τα υπερευαίσθητα άτομα μπορεί να παρουσιάσουν αναφυλακτική αντίδραση, που εκδηλώνεται με σοβαρή υπόταση, έντονο ιδρώτα, δύσπνοια και μελάνιασμα, γι’ αυτό χρήζουν άμεσης ιατρικής βοηθείας ή, εάν το γνωρίζουν, να κάνουν αμέσως την ένεση αδρεναλίνης, την οποία, φυσικά, θα πρέπει να έχουν πάντοτε μαζί τους.
Σκορπιοί – φίδια
Τα τσιμπήματα από σκορπιούς και τα δαγκώματα από φίδια είναι σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά μπορεί να βάλουν σε κίνδυνο την υγεία των θυμάτων. Οι τοπικές δερματικές αντιδράσεις είναι οι ίδιες με τα τσιμπήματα από μέλισσες και σφήκες, με μόνη διαφορά τον εντονότατο τοπικό πόνο, που προκαλείται στο μέρος του τσιμπήματος ή του δαγκώματος.
Θα πρέπει να εφαρμόζονται τα γενικά τοπικά μέτρα (πάγος, παγωμένα επιθέματα, αλοιφή), ενώ η χορήγηση του αντιισταμινικού χαπιού θα πρέπει να συνοδεύεται και από τη χορήγηση κάποιου παυσίπονου για την αντιμετώπιση του ισχυρού πόνου.
Ωστόσο, καλό θα είναι το θύμα να προσφεύγει στο πλησιέστερο οργανωμένο ιατρείο, γιατί ίσως απαιτηθεί η διενέργεια ειδικού αντιοφικού ορού.
Δράκαινα
Οι δράκαινες απολαμβάνουν να ζουν νωχελικά στον βυθό της θάλασσας. Καλύπτονται με άμμο, δεν ξεχωρίζουν, μένουν ακίνητες και γι’ αυτό συχνά πυκνά τις πατάμε! Οι δράκαινες έχουν δηλητήριο στις σκληρές κεραίες του άνω πτερυγίου τους και, εάν τις πατήσετε, να ξέρετε ότι ο πόνος είναι αφόρητος, αβάσταχτος. Το δηλητήριο των ψαριών αυτών ενεργεί αστραπιαία τόσο στο νευρικό σύστημα του ανθρώπου όσο και στο αίμα. Ωστόσο η ζωή μας δεν κινδυνεύει, αλλά, εάν βρισκόμαστε κοντά σε κάποιο νοσοκομείο ή Κέντρο Υγείας, δεν είναι κακή ιδέα να το επισκεφτούμε. Σπανιότερα μπορεί να προκληθεί αλλεργικό σοκ όμοιο με εκείνο που παθαίνουμε εάν μας τσιμπήσει σκορπιός.
Αχινοί
Καταρχάς ψυχραιμία: Από το τσίμπημα αχινού δεν πέθανε ποτέ κανείς. Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να αλείψουμε την περιοχή με τα αγκάθια με ελαιόλαδο για να μαλακώσει. Επίσης θα ανακουφιστούμε από τον πόνο, εάν βουτήξουμε το πόδι μας σε μια λεκάνη με ζεστό νερό. Στη συνέχεια, και αφού έχει μαλακώσει το δέρμα, πρέπει να βγάλουμε τα αγκάθια ένα ένα. Πιέζουμε το δέρμα δεξιά και αριστερά από το αγκάθι μέχρι αυτό να ξεμυτίσει. Μετά με ένα τσιμπιδάκι το τραβάμε. Καλό θα είναι να έχουμε και ένα μεγεθυντικό φακό για να βλέπουμε. Οταν, επιτέλους, τελειώσει αυτή η διαδικασία, πρέπει να απολυμάνουμε την περιοχή με πράσινο σαπούνι ή οξυζενέ, για να αποφύγουμε τη μόλυνση. Αν μείνουν αγκάθια μέσα, καλό θα ήταν να επισκεφτούμε ένα νοσοκομείο για να μην υποφέρουμε.
