Η πλέον επικίνδυνη υπονόμευση της εθνικής συνείδησης μπορεί να προέλθει είτε από πνευματικούς ανθρώπους, περιβεβλημένους με κύρος, είτε μέσω εγκύρων και σοβαρών πνευματικών εντύπων. Εστω και αν έγινε επιπόλαια, δεν μπορεί να μη σταθεί κανείς σε διαφήμιση που έχει καταχωριστεί στο κατά τα άλλα σοβαρό περιοδικό βιβλίων «The Books’ Journal» και η οποία ουσιαστικώς προπαγανδίζει την ύπαρξη «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα και προβάλλει τη «μακεδονική» γλώσσα. Πρόκειται για τη διαφήμιση ενός σύγχρονου, όπως αυτοδιαφημίζεται, Μακεδονικού – Ελληνικού Λεξικού. Η διαφήμιση έχει ως υπέρτιτλο τη λίαν προπαγανδιστική επισήμανση «Μία γέφυρα Φιλίας μεταξύ των δύο Λαών»!
Τα πλέον ενδιαφέροντα εντοπίζονται στο κείμενο της διαφήμισης, το οποίο λέει τα εξής: «Το δίτομο λεξικό της Μακεδονικής – Ελληνικής γλώσσας είναι το πρώτο λεξικό, που εκδίδεται στην Ελλάδα, των δύο σύγχρονων (;) γλωσσών που χρησιμοποιούνται στις δύο χώρες, στη Δημοκρατία της Μακεδονίας και την Ελλάδα. Επίσης σημαντικός αριθμός Ελλήνων πολιτών, μέλη της εθνικής Μακεδονικής μειονότητας στη Βόρειο Ελλάδα, χρησιμοποιούν τόσο την ελληνική όσο και τη μακεδονική γλώσσα…»!
Σημειώνεται ακόμη ότι το συγκεκριμένο λεξικό εξεδόθη υπό την αιγίδα του Center Maurits Coppieters των Βρυξελλών και της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού – Φλώρινα / Λερίν (όπως ονομάζεται η Φλώρινα στην κατασκευασμένη, επί Τίτο, τεχνητή γλώσσα που την αποκαλούν στα Σκόπια «μακεδονική»).
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι πρόκειται για τη νέα, πλέον προκλητική απόπειρα δημιουργίας της εντύπωσης περί ύπαρξης υπερπληθούς «μακεδονικής» μειονότητας μέσα στη χώρα μας, η οποία δυστυχώς βρήκε δίαυλο διοχέτευσής της μέσα από ένα, υποτίθεται, σοβαρό έντυπο.
Βεβαίως, θέλουμε να πιστεύουμε ότι από πλευράς του συγκεκριμένου περιοδικού και της διεύθυνσής του επιδείχθηκε αφέλεια και επιπολαιότητα, διότι θα θέλαμε να αποκρούσουμε την ιδέα της καταχώρισης του επονείδιστου, για τις ανακρίβειές του, κειμένου επειδή η διαφήμιση, ως γνωστόν, συνεισφέρει σημαντικά στα έσοδα ενός εντύπου. Από την άλλη πλευρά, έχει κανείς την απαίτηση της σημαντικής αξιολόγησης των όσων καταχωρίζονται από ένα έντυπο, όπως το «Books’ Journal», που διεκδικεί το κύρος της βαθυστόχαστης φιλοσοφικής, πολιτικής και κοινωνιολογικής προσέγγισης διαφόρων επίκαιρων θεμάτων. Πολύ περισσότερο εθνικών.
Βεβαίως, δεν θα πρέπει ίσως να παραβλεφθεί το γεγονός ότι σε παρόμοια έντυπα ο πλουραλισμός ιδεών και η μη λογοκρισία κειμένων που πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα (όπως π.χ. το κείμενο Surreal Democracy που αποδομεί τη δημοκρατία της κουρελαρίας των κατασκηνωτών του Συντάγματος) λειτουργούν ενίοτε και ως άλλοθι για την προβολή άλλων πονηρών προσεγγίσεων, π.χ. θολής πολυπολιτισμικότητας και μειωμένης εθνικής συνείδησης, στο όνομα ενός παγκόσμιου δήθεν αχταρμά των λαών. Και την «ιδέα» αυτών των νέων προσεγγίσεων την πρωτογνωρίσαμε από ορισμένους επιτήδειους αεθνείς «προοδευτικάριους» της εποχής του «εκσυγχρονισμού».
Τις ιδέες αυτές άλλωστε ασπάζεται και ο ομογενής πρωθυπουργός μας και η παρέα των κηπουρών του, προς ορισμένους εκ των οποίων το συγκεκριμένο έντυπο έχει ιδιαίτερη συμπάθεια και γι’ αυτό εντέχνως προβάλλει την πολιτική του σημερινού ΠΑΣΟΚ. Ετσι, στο τεύχος Ιουλίου το εν λόγω έγκυρο «Books’ Journal» στο κύριο άρθρο του δεν ασχολούνταν με κανένα φιλοσοφικό ή λογοτεχνικό θέμα αλλά, προφανώς κάνοντας εξυπηρέτηση στην κυβέρνηση, ήταν αφιερωμένο στα «σωτήρια» Μνημόνια και στην οικονομική κρίση, επιτιθέμενο στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τίτλο «Ο Σαμαράς υπονομεύει την πολιτική ομαλότητα». Μιλούσε δε το εν λόγω κύριο άρθρο και για «ιδιότυπο πολιτικό αντάρτικο (του Σαμαρά) στην πολιτική που υιοθέτησαν οι εταίροι μας στην Ευρώπη» διότι προφανώς ο συγγραφέας του editorial, προκειμένου να προπαγανδίσει τις θέσεις της κυβέρνησης, δεν είχε φροντίσει προηγουμένως να διαβάσει ούτε τη δικαίωση από τον ξένο οικονομικό Τύπο των θέσεων του Σαμαρά, αλλά ούτε και το πού αποβλέπουν οι τοκογλυφικές δάνειες δυνάμεις, τις οποίες εκθέτουν, αποκαλύπτοντας τους στόχους τους, ξένοι πολιτικοί και οικονομολόγοι. Ακόμη και συμπατριώτες τραπεζίτες της κυρίας Μέρκελ που αποκάλυψαν ότι από την υπόθεση της Ελλάδος η Γερμανία βγαίνει κερδισμένη με 20 δισεκατομμύρια ευρώ!
Ελπίζουμε ότι η καταχώριση των… «Μακεδόνων» και του λεξικού τους στο εν λόγω έντυπο δεν έγινε καθ’ υπαγόρευση της κυβέρνησης. Δεν είμαστε το ίδιο σίγουροι, όμως, για το άρθρο εναντίον του κ. Σαμαρά, το οποίο προφανώς ήταν εξυπηρέτηση προς τον νέο κυβερνητικό εκπρόσωπο Η. Μόσιαλο, τον οποίον άλλωστε το «Books’ Journal», στο τεύχος Ιουλίου, τον συνεχάρη, ως συνεργάτη του, σε ειδικό πλαίσιο, για τη νέα του θέση!