Το πολιτικό τέλος του ιδίου και του ΠΑΣΟΚ άρχισε -έστω με καθυστέρηση- να αντιλαμβάνεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος, πιστεύοντας ότι έτσι θα διασωθεί, εξαπέλυσε από τη Βουλή άλλη μία από τις συνήθεις αμετροεπείς και αήθεις επιθέσεις του κατά της Νέας Δημοκρατίας, χαρακτηρίζοντας «σκάνδαλο» το ότι η αξιωματική αντιπολίτευση τολμά να ασκεί κριτική.
Ταυτόχρονα, ο ύπαρχος του «Τιτανικού», προσπαθώντας να φουσκώσει το σωσίβιο της προσωπικής του διάσωσης, έχει αρχίσει να διαδίδει ότι ο ίδιος είναι μόλις τρεις μήνες υπουργός και ότι αγωνίζεται για να γλιτώσει ό,τι μπορεί από τα «ερείπια» που άφησε πίσω του ο Γ. Παπακωνσταντίνου σε συνεργασία με τον Γ. Παπανδρέου.
Κατά την επεξεργασία του προσχεδίου του Προϋπολογισμού του 2012, ο κ. Βενιζέλος πυροδότησε από νωρίς το κλίμα, μετακυλίοντας όλες τις ευθύνες στη Νέα Δημοκρατία. Κάπως έτσι, κατηγόρησε τόσο τον Κ. Καραμανλή ότι απέκρυψε την αλήθεια όσο και τον Αντώνη Σαμαρά ότι αποκρύπτει το περιεχόμενο των συνομιλιών του με την τρόικα και με τους ηγέτες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
«Το μεγάλο μας λάθος ήταν ότι επιτρέψαμε σε 23 μήνες να έχει διαγραφεί από τη μνήμη του ελληνικού λαού το τι είχε συμβεί τα προηγούμενα έξι χρόνια. Συνιστά πολιτικό θράσος να εμφανίζεται ως λύση στο πρόβλημα της χώρας η Ν.Δ. Το δράμα της κοινωνίας είναι η ρηχή μνήμη της» είπε, χαρακτηρίζοντας ιστορικό, ηθικό και επικοινωνιακό σκάνδαλο το ότι ασκούν κριτική (σ.σ.: εννοεί τη Ν.Δ.) αυτοί που οδήγησαν στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας.
Στον κ. Βενιζέλο απάντησε ο Μ. Σαλμάς με τη ρήση του Σαίξπηρ ότι η απόσταση από το σοβαρό στο γελοίο είναι μικρή. «Η τοποθέτηση του κ. Βενιζέλου ήταν άστοχη και προκλητική. Δεν μπορεί να μας διατάζει να μη μιλάμε. Η σιωπή των αμνών δεν βοηθά κανέναν. Ο κατήφορος δεν έχει τέλος» πρόσθεσε ο Χρ. Σταϊκούρας.
Λίγη ώρα πριν ο κ. Βενιζέλος είχε προκαλέσει θυμηδία. Κι αυτό γιατί, ενώ όλοι οι οικονομικοί δείκτες θυμίζουν μετεμφυλιακή περίοδο, ο ίδιος ανακάλυψε ότι τα εισοδήματα και το επίπεδο ζωής επιστρέφει μόλις… στο 2004. Εδειξε μάλιστα να ανυπομονεί για το επικείμενο «κούρεμα» του χρέους, λέγοντας ότι αν συνεχίσουμε χωρίς παρέμβαση, το 2012 το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους θα ξεπεράσει τα 18 δισ. ευρώ όταν το 2009 ήταν 12 δισ.
Επιβεβαιώνοντας την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, παραδέχτηκε απολύτως φυσιολογικά ότι, όταν ζητάς, είσαι αποδυναμωμένος πολιτικά και τόνισε ότι δεν υπήρξε άλλος Προϋπολογισμός που να έχει ελεγχθεί τόσο πολύ. Οσον αφορά τα μέτρα του 2012, σχεδόν εξήγγειλε κύμα απολύσεων στο Δημόσιο, τονίζοντας την ανάγκη να υπάρξει επανέλεγχος σε σχέση με το πλεονάζον προσωπικό.
Γιώργος Λυκουρέντζος
