Μόνον ο Γιώργος Παπανδρέου έμεινε πλέον να πιστεύει πραγματικά ότι η πολιτική που ακολουθεί η χώρα, προκειμένου να εξέλθει από την κρίση χρέους που αντιμετωπίζει, θα αποδώσει καρπούς.
Από εκεί και πέρα, καθημερινά, ολοένα και περισσότεροι ειδικοί επί των οικονομικών σπεύδουν να εκφράσουν τη γνώμη τους για τα μελλούμενα στη χώρα. Ενας από αυτούς ήταν προχθές και ο Τζορτζ Σόρος, ο οποίος, στο πλαίσιο ομιλίας του στη Βουδαπέστη, δήλωσε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει τον «πραγματικό κίνδυνο» μιας άτακτης χρεοκοπίας. «Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι αυτό (η άτακτη χρεοκοπία) θα συμβεί, αλλά είναι ένας πραγματικός κίνδυνος» είπε χαρακτηριστικά ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής, σύμφωνα με το Bloomberg. Ο Σόρος προσέθεσε ακόμη ότι κάθε μείωση του ελληνικού χρέους «πρέπει να γίνει με έναν συντεταγμένο τρόπο», οι Αρχές πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι ελληνικές τράπεζες θα «διατηρηθούν στη ζωή» και ότι οι καταθέσεις θα είναι ασφαλείς. Αν δεν υπάρξει στήριξη για τις (ελληνικές) τράπεζες, «θα υπάρξει η τάση επιδρομής στις τράπεζες και άλλων χωρών» είπε ακόμη ο γνωστός μεγαλοεπενδυτής, σημειώνοντας ότι «αυτός είναι ο κίνδυνος μιας κατάρρευσης».
Εκτός του Τζορτζ Σόρος, όμως, και ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί εκτιμά πλέον ότι η πτώχευση της Ελλάδας είναι θέμα χρόνου. Σε συνέντευξή του στο οικονομικό περιοδικό «Capital» τόνισε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας «τα δεδομένα μιλούν μια πολύ καθαρή γλώσσα». Ενώ ανέφερε ακόμη ότι «ακόμη κι αν οι Ελληνες υλοποιήσουν το δρακόντειο πρόγραμμα περικοπών, πράγμα για το οποίο αμφιβάλλω πολύ», το βάρος του χρέους θα συνεχίζει να είναι τεράστιο και το παραμικρό εξωτερικό σοκ θα αρκεί για να καταστεί ανεξέλεγκτο. Τέλος, ο διάσημος οικονομολόγος προέβλεψε ότι Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Κύπρος, Ιταλία και Ισπανία θα χρεοκοπήσουν αν δεν αποκατασταθεί άμεσα η ανάπτυξη στις χώρες αυτές.
Γιώργος Τραπεζιώτης
The Guardian: Μην ξεχνάτε όσα χρωστάμε στους Ελληνες
«Και η Ελλάδα δημιούργησε την Ευρώπη: η πολιτιστική κληρονομιά ενός έθνους σε κρίση». Αυτός ήταν ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύτηκε χθες στην ιστοσελίδα του «Guardian», σε μια εξαιρετικά δύσκολη ιστορική στιγμή για τη χώρα μας, κατά την οποία οι πατριώτες περισσεύουν και διαγκωνίζονται για το ποιος θα τη σώσει.
Ο Τζόναθαν Τζόουνς, που υπογράφει το δημοσίευμα, αφού πρώτα επιχειρεί μια ιστορική αναδρομή, εκκινώντας από την αρχαιότητα και φτάνοντας μέχρι σήμερα, μέσω της οποίας υπερτονίζει την αξία που έχει η Ελλάδα ως θεμέλιος λίθος του σημερινού ευρωπαϊκού οικοδομήματος, δεν διστάζει να τονίσει ότι «(οι Ευρωπαίοι) δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αρχαία ελληνική γραμματεία και οι καλλιτεχνικές φόρμες που δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά στον ελλαδικό χώρο ήταν αυτές που σχημάτισαν την πολιτιστική ενότητα της γηραιάς ηπείρου». Μάλιστα, σημειώνει ότι, όταν το 2001 ορισμένοι αναλυτές μιλούσαν για «τον πόλεμο των πολιτισμών ανάμεσα στη Δύση και στο Ισλάμ, ήταν της… μόδας κάποιοι να χρησιμοποιούν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ως την πρώιμη ευρωπαϊκή ταυτότητα, προκειμένου στη συνέχεια να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς των ισλαμιστών».
Liberation: Παπανδρέου ο Τρίτος, γνωστό ως «μικρός»
Παπανδρέου ο Τρίτος, αποκαλούμενος ο «μικρός». Αυτός ήταν ο τίτλος της γαλλικής εφημερίδας «Liberation». Το σχετικό δημοσίευμα αναφερόταν στο πώς ο Ελληνας πρωθυπουργός -γνωστός ως Γιωργάκης-, που προέρχεται από μεγάλη δυναστεία πολιτικών ανδρών, «βρισκόταν πάντα σε ασυμφωνία με τη χώρα του».
Το περιοδικό «Time», από την άλλη, προσπάθησε να εξηγήσει στους αναγνώστες του «πώς ο πρωθυπουργός της Ελλάδας αναίρεσε τον εαυτό του». «Ο Γιώργος Παπανδρέου βρίσκεται στην κορυφή της κυβέρνησης αλλά οι μέρες του -ακόμα και οι ώρες- είναι μετρημένες» σημειώνει ο Αμερικανός συντάκτης, ενώ υπογραμμίζει ότο «το δημοψήφισμα προκάλεσε ανεμοστρόβιλο. Οι Ελληνες, αντί να το καλωσορίσουν, πανικοβλήθηκαν».
«Παπανδρέου game over?» αναρωτιόταν και η ισπανική εφημερίδα «El Mundo» απαντώντας στη συνέχεια καταφατικά. Το γαλλικό περιοδικό «Marianne» έκανε λόγο για «ελληνική τραγωδία», αποκαλώντας τον Γιώργο Παπανδρέου «πρίγκιπα του χάους» και προσθέτοντας με σκωπτική διάθεση ότι το δημοψήφισμα δεν ήταν παρά ένα δίλημμα μεταξύ «λιτότητας» και «λιτότητας».
