«Ο Ελληνας ασθενής βρίσκεται στο κρεβάτι του πόνου και βογκάει, βλέποντας την οικονομία του να συρρικνώνεται, την ανεργία να καλπάζει και τους πολίτες στους δρόμους να διαμαρτύρονται. Οι γιατροί, που δεν είναι άλλοι από την τρόικα, πιάνουν κάθε τόσο τον σφυγμό του ασθενούς και ανάλογα με τις αντιδράσεις του καθορίζουν πόση ακόμη λιτότητα θα επιβάλουν». Με αυτά τα λόγια περιγράφει ο Γερμανός οικονομικός αναλυτής του πρακτορείου Deutsche Welle την κατάσταση της Ελλάδας, αποδίδοντας στην ουσία τις εντυπώσεις που αποκόμισε από το φετινό συνέδριο επενδυτών του πρακτορείου Bloomberg.
Στο συνέδριο πήραν μέρος σημαντικοί οικονομολόγοι, πολλοί εκ των οποίων φαίνεται ότι συντάσσονται πια με την αντίθεση των λαών στη -χωρίς τέλος- λιτότητα και επισημαίνουν τους κινδύνους που εγκυμονεί για τη δημοκρατία.
Παράδειγμα αποτελεί ο Ουίλιαμ Γουάιτ, Καναδός οικονομολόγος που εργάζεται ως σύμβουλος στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό τη «φαρμακευτική αγωγή». «Εάν η αγωγή σκοτώνει τον ασθενή, δεν έχουμε κανένα όφελος. Στην Ελλάδα επικρατεί ύφεση εδώ και μερικά χρόνια» αναφέρει ο κ. Γουάιτ. «Ολόκληρες επαγγελματικές ομάδες από την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία εγκαταλείπουν τις χώρες τους. Εάν, λοιπόν, στερήσουμε από τη χώρα τον παραγωγικό της πυρήνα και η ζωή του ασθενούς απειλείται, τότε δεν έχει κανένα νόημα να συνεχίζουμε τη χορήγηση των ίδιων φαρμάκων» συμπληρώνει ο Καναδός οικονομολόγος.
Ομως και η Ελγκα Μπαρτς, επικεφαλής οικονομολόγος της Morgan Stanley, υπογραμμίζει ότι για να σταθούν στα πόδια τους οι υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης θα πρέπει να αναπτυχθεί η οικονομία, ενώ ο Σαρλ Ντιμά, πρόεδρος της συμβουλευτικής εταιρίας Lombard Street Research, κάνει λόγο για καταστροφική πολιτική. «Η πολιτική αυτή είναι εσφαλμένη και συνιστά παρωδία της σύγχρονης οικονομίας. Αυτό το είδος πολιτικής οδήγησε ήδη κατά τη δεκαετία του ’30 στην καταστροφή. Τότε σε πολλές χώρες κατέλαβαν δικτάτορες την εξουσία. Σας θυμίζω τον Σαλαζάρ στην Πορτογαλία και τον Φράνκο στην Ισπανία. Οταν ακολουθούνται τυφλά οικονομικοί στόχοι και αγνοείται το κοινό συμφέρον, είμαστε αντιμέτωποι με την καταστροφή. Τότε και σήμερα» υπογραμμίζει ο κ. Ντιμά.
Μαρία Παναγιώτου
