Κάποιοι πολιτικοί πίστευαν ότι μπορούν να διευρύνουν τα όρια της υπομονής των λαών της Ευρώπης. Κάποιοι άλλοι φαντάστηκαν ότι οι κοινωνικές αντιδράσεις δεν είναι παρά επαναστατική γυμναστική. Τώρα πια τα ίδια τα γεγονότα τούς διαψεύδουν, καθώς οι κοινωνίες ξεπερνούν τα λεπτά όρια. Η δυσαρέσκεια έγινε οργή, η οικονομική δυσπραγία έγινε φτώχεια και η επόμενη μέρα, απόγνωση. Η Ευρώπη επαναστατεί εξαιτίας της λιτότητας, όχι με διαδηλώσεις και συνθήματα, αλλά με ψήφο θυμού και αγανάκτησης, που αποτυπώθηκε στον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, για να ακολουθήσει η κατάρρευση της ολλανδικής κυβέρνησης και οι ταραχές στην Πράγα. «Οι ελίτ της Ευρώπης αισθάνονται την αντίδραση» έγραφε ο «Guardian», κάνοντας λόγο για κρίση νομιμότητας και επανάσταση των ψηφοφόρων κατά των μέτρων λιτότητας που επιβάλλονται στο όνομα της ευρωζώνης. Η κρίση έχει βγάλει στους δρόμους εκατομμύρια ανθρώπους από την Αθήνα έως τη Ρώμη και τη Μαδρίτη, και έχει οδηγήσει σε πρωτοφανείς κυβερνητικές ανατροπές. Ενδεικτικό της αποσταθεροποίησης είναι το γεγονός ότι στην Ελλάδα σημειώνεται διάλυση και ανασύνθεση της υφισταμένης κομματικής γεωγραφίας, με τις δημοσκοπήσεις να θέλουν τουλάχιστον εννέα κόμματα στη Βουλή, ανέφερε η Deutsche Welle. To 18% της ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν συνιστά ένα ισχυρό μήνυμα προς την πολιτική τάξη της Γαλλίας, επισήμανε στο σύνολό του ο γερμανικός Τύπος, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «η λιτότητα βλάπτει σοβαρά τη δημοκρατία». «Στην Ευρώπη, ψηφοφόροι, πολιτικοί και επενδυτές αναζητούν τη σωστή ισορροπία μεταξύ της ανάπτυξης και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, ενώ το χάσμα μεταξύ του γερμανικού στρατοπέδου και όλων των υπόλοιπων Ευρωπαίων βαθαίνει» έγραφε, μεταξύ άλλων, η «WSJ». Στην Ισπανία και την Ιταλία η κατάσταση είναι διαρκώς επιδεινούμενη. Η Ολλανδία κινδυνεύει τώρα να χάσει το ΑΑΑ. «Η εξέλιξη είναι σαφώς αρνητική για το πιστοληπτικό στάτους της Ολλανδίας, δεδομένου ότι προκαλεί πολιτική αβεβαιότητα» αναφέρει ο οίκος Moody’s στην ανακοίνωσή του. Επιτάχυνση της ύφεσης στην ευρωζώνη τον Απρίλιο, έντονη μείωση της οικονομικής δραστηριότητας στις χώρες της περιφέρειας της ευρωζώνης, συρρίκνωση της γαλλικής οικονομίας και επιβράδυνση στα όρια της στασιμότητας της γερμανικής δείχνουν τα προσωρινά στοιχεία της βρετανικής εταιρίας Markit και του σύνθετου δείκτη PMI.
«Η Γερμανία θα καταστραφεί χωρίς συμμάχους»
«Το Βερολίνο ξεμένει από συμμάχους στην ευρωκρίση» είναι η διαπίστωση του γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel» την επομένη της ήττας του Νικολά Σαρκοζί στον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, της διάλυσης της κυβέρνησης Ρούτε στην Ολλανδία και της ισχυρής πλέον ανόδου της Ακροδεξιάς. Οι αρθρογράφοι των γερμανικών εφημερίδων συγκλίνουν στην άποψη ότι η Ανγκελα Μέρκελ είναι ολοένα και πιο μόνη στη μάχη της για τη διάσωση του ευρώ μέσω των επώδυνων μέτρων λιτότητας. Το ισχυρότερο μήνυμα ήρθε από την Ολλανδία, καθώς, αν οι Ολλανδοί με την ισχυρή οικονομία τους δεν είναι πρόθυμοι να ακολουθήσουν τον δρόμο του σκληρού Δημοσιονομικού Συμφώνου, τότε γιατί άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, να το κάνουν;
