Στο μικροσκόπιο Ισραηλινών και Γερμανών βρίσκεται η ξενοδοχειακή αγορά της Θεσσαλονίκης, που εδώ και καιρό έχει αναρτήσει ένα σιωπηρό «πωλείται» σε περίπου 18 ξενοδοχεία της. Επιχειρηματικά κεφάλαια και από τις δύο χώρες έχουν επιστρατεύσει -σύμφωνα με πληροφορίες- Ελληνες μεσίτες, που βολιδοσκοπούν για λογαριασμό τους μονάδες προς πώληση. Στη μεν πρώτη περίπτωση, το ισραηλινό ενδιαφέρον προέρχεται από επιχειρηματίες που θέλουν να αξιοποιήσουν το διαφαινόμενο ρεύμα Ισραηλινών τουριστών στην πόλη, αλλά και το εβραϊκό στοιχείο της, διαμορφώνοντας τις ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις ανάλογα με τις ανάγκες τους. Στη δεύτερη περίπτωση πρόκειται για γερμανικά κεφάλαια -«κοράκια» τα αποκαλούν ντόπιοι ξενοδόχοι- που ψάχνουν να αγοράσουν ξενοδοχεία με προβλήματα ή υπέρογκο δανεισμό, στο ένα τρίτο της εμπορικής τους αξίας και αφού παρέμβουν κατασκευαστικά να τα μεταπωλήσουν. Οι κινήσεις βολιδοσκόπησης έχουν ξεκινήσει εδώ και τρεις με τέσσερις μήνες, χωρίς όμως να έχει ευοδωθεί κάποια εξ αυτών με συγκεκριμένες συμφωνίες.
Πάντως, παρά τις έντονες πιέσεις που ασκούνται στην ξενοδοχειακή αγορά της Θεσσαλονίκης, οι οποίες δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο της βαθιάς κρίσης αλλά και της δυσανάλογης προσφοράς κλινών σε σχέση με τη ζήτηση, λουκέτα δεν έχουν υπάρξει μέχρι στιγμής. «Αναπνευστήρας» είναι εδώ και περίπου έξι μήνες οι Λίβυοι τραυματίες που ήρθαν στη Θεσσαλονίκη για νοσηλεία ή θεραπεία και οι συνοδοί τους.
Αρχικά δυο τρία ξενοδοχεία φιλοξενούσαν Λίβυους, στη συνέχεια όμως 16 με 18 ξενοδοχεία απέκτησαν χρώμα Λιβύης, εκ των οποίων πολλά πέντε και τεσσάρων αστέρων. Οπως εκτιμά μιλώντας στη «δημοκρατία» ο πρόεδρος της Ενωσης Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης Αριστοτέλης Θωμόπουλος, αν δεν υπήρχαν οι Λίβυοι, η αγορά θα είχε πεθάνει και τρία με τέσσερα ξενοδοχεία θα είχαν ήδη κλείσει. Ενδεικτικό είναι ότι τα ξενοδοχεία της πόλης έφτασαν το τελευταίο διάστημα να φιλοξενούν περί τους 1.450 Λίβυους την ημέρα. «Μόνο το δικό μου ξενοδοχείο φιλοξενούσε τον Μάρτιο 200 Λίβυους ημερησίως» τονίζει ο κ. Θωμόπουλος. Ο ίδιος εξηγεί ότι όταν οι Λίβυοι φύγουν οριστικά θα ξεσπάσει τέτοιος πόλεμος τιμών, που όμοιό του δεν έχει γνωρίσει η τοπική ξενοδοχειακή αγορά, με αντίκτυπο στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. «Σκεφτείτε ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε υπάρχουν ξενοδοχεία γνωστά, που έχουν μονοψήφιο αριθμό κατειλημμένων δωματίων ημερησίως».
Σήμερα η τιμή πόρτας για ένα δίκλινο σε πέντε αστέρων ξενοδοχείο στη Θεσσαλονίκη κυμαίνεται από 70 έως 80 ευρώ -έχουν υπάρξει και περιπτώσεις 60 ευρώ-, όταν πριν από τρία χρόνια δεν υπήρχε τιμή κάτω από 100 ευρώ σε μονάδα αυτής της κατηγορίας.
Τα ξενοδοχεία της πόλης έφτασαν στην ακμή τους την περίοδο 2002-2003 και μετά άρχισε μια μικρή πτώση, που πήρε τη μορφή ανεξέλεγκτης κατηφόρας τα τελευταία χρόνια. Στη Θεσσαλονίκη και στα περίχωρά της λειτουργούν σήμερα 120 ξενοδοχεία, εκ των οποίων τα 14 είναι πέντε αστέρων και τα 18 τεσσάρων. Συνολικά οι προσφερόμενες κλίνες είναι περίπου 14.500. Αν και το 2011 υπήρξε μια αύξηση της πληρότητας κατά 5%, λόγω και της αύξησης των αεροπορικών συνδέσεων της Θεσσαλονίκης με νέες αγορές, αυτό δεν αποτυπώθηκε στον τζίρο, καθώς η κίνηση προήλθε μέσω σημαντικά φθηνότερων τιμών. Τόσο οι Τούρκοι όσο και οι Ισραηλινοί τουρίστες, για τους οποίους πολύ μελάνι χύθηκε τον τελευταίο καιρό, ήρθαν στην πλειονότητά τους με φθηνά πακέτα.
Πλέον τα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης αναμένουν το καλοκαίρι μια νέα ροή από το Ισραήλ, με πακέτα πενθήμερα και εξαήμερα, ενώ η πόλη εξακολουθεί να υποδέχεται τα Σαββατοκύριακα Αλβανούς τουρίστες, κυρίως συνταξιούχους, που έρχονται με πρακτορεία, καθώς και άλλους Βαλκάνιους.
Μαρία Μαθιοπούλου
