Συνεχίζεται η βεντέτα Βενιζέλου – Πάγκαλου, με τον δεύτερο να αμφισβητεί τον νυν πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, να χρεώνει στο περιβάλλον του την ανατροπή Παπανδρέου και να καταγγέλλει την επιλογή «φίλων» του για συμμετοχή στην κυβέρνηση. Ομως η Ιπποκράτους κάνει ότι… δεν ακούει. «Μιλάει ως Ελλην πολίτης» σχολίαζε η Ιπποκράτους, συμπληρώνοντας ότι ο κ. Πάγκαλος δεν είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ πια, αφού κανείς δεν είναι, καθώς τα όργανα έχουν διαλυθεί. «Ολοι θα ξαναεγγραφούμε μέλη του ΠΑΣΟΚ. Θα έρθει ο Πάγκαλος να ξαναεγγραφεί ή όχι;» συνέχιζαν, υπονοώντας ότι αν… ξαναγίνει μέλος, εφόσον χρειαστεί, θα επιληφθούν τα πειθαρχικά όργανα. Πόνταραν δε στο ότι «είναι στη δύση της καριέρας του», «ελπίζοντας» να μην επανεγγραφεί, και υπονοώντας πιέσεις του Ευ. Βενιζέλου προς αυτήν την κατεύθυνση. «Κρείττον σιγάν» σχολίασε η Εύη Χριστοφιλοπούλου (ΑΝΤ1 FM). Θύμισε την πρόσφατη εκλογή του κ. Βενιζέλου, ζητώντας αλλαγή πάντως του «συγκεντρωτικού» πολιτικού συστήματος σε Ελλάδα και… ΠΑΣΟΚ. Σχετικά με το τελευταίο, «αν πρέπει να αλλάξει και όνομα, να αλλάξει» είπε, επικεντρώνοντας πάντως σε νοοτροπίες και λειτουργίες, αφήνοντας πίσω την «καμαρίλα». Αλλαγή πολιτικής κουλτούρας ζήτησε και ο Ν. Ανδρουλάκης (Αθήνα 9,84), που σχολίασε για το θέμα ηγεσίας του κ. Πάγκαλου ότι συχνά «οι εμμονές σκοτώνουν τη λογική». Δύο «βραβεία» ζήτησε να δοθούν στον κ. Πάγκαλο ο Δ. Στρατούλης (τον οποίο αποκάλεσε «αστείο») από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενα για τη συχνότερη ρίψη «λάσπης στον ανεμιστήρα» και ένα για τη «συμβολή του στην ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ» κάθε φορά που «τραμπουκίζει» εναντίον του.
Εν τω μεταξύ, σε τροχιά προετοιμασίας της Εθνικής Συνδιάσκεψης μπαίνει το ΠΑΣΟΚ, με τον Π. Κουκουλόπουλο πιθανότατα υπεύθυνο Οργανωτικού.
Μαριτίνα Ζαφειριάδου
Διγλωσσία για το Μνημόνιο από Γιώργο και… διάδοχο
Αφού έριξαν την Ελλάδα στο στόμα του λύκου, ο… κυβερνήτης και ο ύπαρχος του «Τιτανικού» εμφανίστηκαν στη σύνοδο των ηγετών των Ευρωπαϊκών Σοσιαλιστικών Κομμάτων πατώντας σε δύο βάρκες. Οι κ. Παπανδρέου και Βενιζέλος, οι συγγραφείς του ελληνικού Μνημονίου, από τη μια συνέχισαν να δίνουν όρκους πίστης στις «δάνειες δυνάμεις» και από την άλλη έπαιξαν τους αναθεωρητές. Ο κ. Βενιζέλος ισχυρίστηκε ότι πρέπει να υπάρξει ανάπτυξη που θα φέρει (και) απασχόληση και πρόσθεσε: «Εχουμε συνείδηση των δεσμεύσεών μας. Θέλουμε να κινηθούμε, σε συνεννόηση και σε συνεργασία με τους εταίρους μας, αλλά χρειαζόμαστε την αναγκαία αναθεώρηση των όρων της δανειακής σύμβασης, τις αναγκαίες προσαρμογές και διορθώσεις».
Ο Γιώργος Παπανδρέου, από τη μεριά του, που βρήκε την ευκαιρία να δείξει ότι υπάρχει, αποκρύπτοντας τις τεράστιες ευθύνες του ισχυρίστηκε ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ότι «είναι πολύ εύκολο να δημιουργείται η αίσθηση ενός εξιλαστήριου θύματος, δηλαδή ότι φταίει η Ελλάδα» και πρόσθεσε ότι «εάν δεν δημιουργηθούν θεσμοί, όπως τα ευρωομόλογα, η τραπεζική ένωση που θα εγγυάται τις καταθέσεις όλων των πολιτών, η οικονομική και η δημοσιονομική ένωση, αλλά και μια στρατηγική για την ανάπτυξη, τότε θα μεγεθυνθεί η έλλειψη εμπιστοσύνης προς την ευρωζώνη, δημιουργώντας ένα βαθύ χάσμα, ένα νέο τείχος του Βερολίνου».
Ν. Ε.
