Το μέλλον των μικρών παιδιών και η ζωή των ανέργων, των εργαζομένων και των συνταξιούχων της Πορτογαλίας θυσιάζονται πια καθημερινά στον βωμό των βαθιά αντιλαϊκών μέτρων λιτότητας που -σύμφωνα με τους δανειστές- θα βγάλουν τη χώρα της ιβηρικής χερσονήσου από την κρίση. Με οποιοδήποτε κοινωνικό κόστος.
Παιδική φτώχεια, μεγάλη ανεργία, επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης στους ηλικιωμένους και σωρεία εξώσεων στην Πορτογαλία του 2012, δεν διαπιστώνουν πλέον μόνο όσοι ακόμη μπορούν να δουν την οικονομική πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί εδώ και καιρό στην Ευρώπη. Την τραγική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί ελέω Μνημονίου στη χώρα διαπίστωσε και ο επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης Νιλς Μούιζνιεκς, ο οποίος υπογράμμισε ότι οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες είναι εκείνες που υφίστανται περισσότερο απ’ όλους τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και της επιβολής των μέτρων λιτότητας.
Με βάση τα όσα είδε κατά την επίσκεψή του στην Πορτογαλία στο τριήμερο 7-9 Μαΐου 2012, ο επίτροπος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εφαρμοζόμενη οικονομική πολιτική δεν κάνει τίποτε άλλο από το να εντείνει το πρόβλημα και να μειώνει ολοένα και περισσότερο τα εισοδήματα και τα επιδόματα των νοικοκυριών, τη στιγμή που οι φόροι αυξάνονται διαρκώς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα των επιπτώσεων της κρίσης στην Πορτογαλία σήμερα είναι η αδυναμία των νοικοκυριών να καταβάλουν τα ενοίκια για τα σπίτια που έμεναν ή να καταβάλουν τις δόσεις των ενυπόθηκων δανείων για τα σπίτια που απέκτησαν. Γεγονός που ήδη έχει προκαλέσει σωρεία εξώσεων από τους ιδιοκτήτες και κατασχέσεων ακινήτων από τις τράπεζες.
Ο Μούιζνιεκς εξέφρασε ακόμη την έντονη ανησυχία του διότι οι δημοσιονομικοί περιορισμοί που επιβλήθηκαν στην εκπαίδευση και είχαν ως αποτέλεσμα την πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου από ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών ενδέχεται να οδηγήσουν στην αναβίωση της παιδικής εργασίας στους τομείς της παραοικονομίας και της γεωργίας. Ενώ σχολίασε ότι το «πάγωμα» των συντάξεων και των περικοπών στις κοινωνικές παροχές, σε συνδυασμό με την αύξηση των τιμών σε υγειονομική περίθαλψη, μέσα μαζικής μεταφοράς, φυσικό αέριο, ηλεκτρική ενέργεια και τρόφιμα έχουν επιδεινώσει τις συνθήκες διαβίωσης των ηλικιωμένων ατόμων.
