Τον κίνδυνο να οδηγείτο σε πτώση (!) η κυβέρνηση επικαλέστηκε ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας ως δικαιολογία για τη στάση του να μη θέσει το θέμα της επιμήκυνσης κατά τη συνεδρίαση του Eurogroup την περασμένη εβδομάδα…
Τη δικαιολογία αυτή προέβαλε ο κ. Στουρνάρας -που στις Βρυξέλλες έδρασε υπερβαίνοντας τον ρόλο του υπουργού Οικονομικών- κατά τη σύγκρουσή του με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος, από τη δική του πλευρά, ήθελε να κάνει προσωπικό και μικροκομματικό παιχνίδι παριστάνοντας τον όψιμο θεματοφύλακα των συμφερόντων της χώρας. Οι δυο τους μάλιστα είχαν, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, όχι μία αλλά τρεις «καυτές» τηλεφωνικές συνομιλίες την περασμένη Τετάρτη πριν από τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Και μπορεί η κρίση να αποφεύχθηκε, αλλά οι σχέσεις τους -που χαρακτηρίζονται από προσωπικές αντιπάθειες παλαιόθεν- βρίσκεται σε οριακό σημείο.
Στον διάλογο που είχαν ο μεν υπουργός Οικονομικών φέρεται να ζήτησε εξηγήσεις για το «άδειασμα» και τη δημόσια κριτική του κ. Βενιζέλου, ο δε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έθετε ζήτημα λανθασμένων χειρισμών εκ μέρους του. Ο κ. Στουρνάρας ούτε λίγο ούτε πολύ κατηγόρησε τον κ. Βενιζέλο ότι με τη γραμμή που πρότεινε να εφαρμοστεί το μόνο που θα πετύχαινε θα ήταν να πέσει η κυβέρνηση. Χαρακτηριστική είναι και η φράση που χρησιμοποίησε παρουσία των τριών αρχηγών: «Σκέφτεστε να είχαμε μια επίσημη δημόσια άρνηση στο Eurogroup για την επιμήκυνση του προγράμματος; Τι θα λέγαμε στον κόσμο; Οτι διαπραγματευτήκαμε και αποτύχαμε; Θα είχε πέσει ήδη η κυβέρνηση…»
Μάλιστα, ο υπουργός Οικονομικών για να γίνει πιο πειστικός φέρεται να μετέφερε στους κ. Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη και την προειδοποίηση που του απηύθυνε ο πρόεδρος του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος προτού ξεκινήσει η Σύνοδος προεξόφλησε στον κ. Στουρνάρα ότι αν έθετε θέμα επιμήκυνσης θα έπαιρνε «αρνητική απάντηση».
Επί του παρόντος δεν υπήρξε συνέχεια στη σύγκρουση του κ. Βενιζέλου με τον κ. Στουρνάρα, ο οποίος άλλωστε φέρεται να υποστηρίζει ότι γενικότερα δεν τον απασχολούν οι αντιδράσεις και ότι αποδέχεται το κόστος, καθώς δεν έχει πολιτικές βλέψεις.
