«Οι Ελληνες είστε όμορφοι και τόσο μαυρισμένοι. Ενώ εμείς (σ.σ.: οι Βρετανοί) τι έχουμε εκτός από τα μάρμαρά σας;» Η ατάκα που ξεσήκωσε το κοινό ανήκει εξ ολοκλήρου στον αγαπημένο του ελληνικού κοινού, τον Morrissey, που την περασμένη Δευτέρα ήρθε σαν σίφουνας στο Θέατρο του Λυκαβηττού όχι μόνο για να ερμηνεύσει τις γνωστές επιτυχίες του, όπως φάνηκε, αλλά και για να εκφράσει, σε μια τόσο κρίσιμη για τη χώρα μας περίοδο, τη συμπάθειά του προς το ελληνικό κοινό.
Τα κοινωνικά μηνύματά του, οι πολιτικές του απόψεις αλλά και η αγάπη του για τους Ελληνες έδιναν και έπαιρναν καθ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας που διήρκεσε περίπου μιάμιση ώρα, οι περισσότεροι από τους παρευρισκόμενους όμως εύχονταν να είχε κρατήσει πολύ περισσότερο.
«Ο,τι μας έχει συμβεί οφείλεται αποκλειστικά στους πολιτικούς μας» είπε μεταξύ άλλων ο Βρετανός τραγουδιστής και πρώην μέλος των Smiths, ο οποίος εμφανίστηκε στο κατάμεστο στάδιο του Λυκαβηττού λίγο μετά τις 10 το βράδυ φωνάζοντας: «Ελλάδα, είμαι δικός σας».
Η ελληνική σημαία κυριαρχούσε στα ντραμς δίνοντας από νωρίς το στίγμα για την ελληνικού ενδιαφέροντος βραδιά που θα ακολουθούσε. «Να μη στενοχωριέστε για τα Μάρμαρα της Ακρόπολης» είπε ο ίδιος. «Αφήστε με να σας πω ότι στο παλάτι του Μπάκιγχαμ υπάρχουν τόσα κλεμμένα αντικείμενα όσο πουθενά αλλού στον κόσμο» συνέχισε ο ίδιος.
Βέβαια, ο «Moz», όπως τον αποκαλούν χαϊδευτικά, κατά τη διάρκεια της συναυλίας δεν αναφέρθηκε μόνο στην πολιτική και στις σχέσεις των δυο χωρών. Με αφορμή το γνωστό τραγούδι των Smiths «Meat is murder», ο Morissey, ο οποίος έχει εκφράσει πολλάκις την απέχθειά του για την κατανάλωση κρέατος, πρόβαλλε σε video-wall που είχε στηθεί στην σκηνή εικόνες αμνοεριφίων και κατσικιών στα σφαγεία, προτρέποντας τον κόσμο να μην τρώει κρέας.
Ξεχείλησε το θέατρο (και) από τα… παράπονα
«Είναι ωραίο να είσαι Ελληνας» είπε σε κάποια στιγμή ο Morrissey, επαινώντας τη χώρα αλλά και την ελληνική νοοτροπία. Ωστόσο η χθεσινή βραδιά, που είχε διοργανωθεί από τους… Ελληνες, είχε κάποια μικροπροβλήματα. Και αυτό διότι ο χώρος όπου πραγματοποιήθηκε το live θεωρήθηκε από πολλούς ακατάλληλος λόγω του υπερβολικού κόσμου. Μάλιστα, οι ενστάσεις οι οποίες διατυπώθηκαν έγκεινται στο ότι, αφού οι διοργανωτές γνώριζαν εξ αρχής ότι το Θέατρο του Λυκαβηττού θα «βούλιαζε» για τον Morissey, γιατί δεν αποφάσισαν έγκαιρα να αλλάξουν το μέρος της συναυλίας. Βέβαια, αρκετοί διαμαρτυρήθηκαν για το γεγονός ότι οι θεατές ήταν περισσότεροι από εκείνους που μπορούσε το θέατρο να υποστηρίξει. Γι’ αυτό εξάλλου και οι ουρές για τα αναψυκτικά ήταν μεγάλες, ενώ ο κόσμος στην αρένα ήταν όχι απλώς στριμωγμένος, αλλά στοιβαγμένος. Η συναυλία διήρκεσε μιάμιση ώρα ακριβώς, στη διάρκεια της οποίας o Morrissey είπε όχι μόνο τα πολύ γνωστά κομμάτια του αλλά και τραγούδια που απευθύνονταν στους φανατικούς «μορισεϊκούς». Από τα καλύτερα στιγμιότυπα της βραδιάς ήταν σίγουρα όταν ο «Moz» έδωσε το μικρόφωνο στον κόσμο -κάτι που δεν το συνηθίζει- στήνοντας μαζί τους έναν ολιγόλεπτο διάλογο. «Είναι τιμή μας που είσαι μαζί μας» του είπε ένας από τους θαυμαστές του, συνεχίζοντας «διάβασες το βιβλίο που σου είχα δώσει την προηγούμενη φορά που σε είδα;». «Ηταν πραγματικά απαίσιο» του απάντησε με το χαρακτηριστικό φλεγματικό χιούμορ εκείνος, και το θέατρο ξέσπασε σε γέλια.
Γιώτα Βαζούρα
