«Δεν κάνει… κρίση στην Ελλάδα» λένε οι ξένοι τουρίστες που ήρθαν για διακοπές στην Αθήνα ή πέρασαν έστω για λίγες μέρες από την πρωτεύουσα, πριν ή μετά την περιπλάνησή τους στα ελληνικά νησιά. Οι ήσυχοι κεντρικοί δρόμοι από μποτιλιαρίσματα και διαδηλώσεις τον Αύγουστο, η λάμψη του Παρθενώνα και του Μουσείου της Ακρόπολης, τα γραφικά στενάκια της Πλάκας, η μυρωδιά από greek souvlaki στο Θησείο και το Μοναστηράκι και, κυρίως, το χιούμορ και τα χαμογελαστά πρόσωπα των Ελλήνων φαίνεται ότι επισκιάζουν τις επιπτώσεις της κρίσης και διώχνουν σχεδόν όλες τις αρνητικές σκέψεις που έκαναν οι τουρίστες, προτού μπουν στο αεροπλάνο για τη χώρα μας.
«Είχα ακούσει πολλά για την Ελλάδα. Αλλά το κλίμα εδώ είναι πολύ διαφορετικό. Οι άνθρωποι είναι θετικοί και αισιόδοξοι, γελάνε με την κρίση» λέει η Ξένια, φοιτήτρια Δημοσιογραφίας από την Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, που ταξίδεψε στην Αθήνα μαζί με τη μητέρα της. «Ηρθαμε πριν από τέσσερις μέρες και έχουμε δει ως τώρα την Ακρόπολη, την Πλάκα και την Αρχαία Αγορά. Κρίση όμως δεν είδαμε! Ολοι είναι φιλόξενοι και ευγενικοί μαζί μας, ενώ οι τιμές στα εστιατόρια και τα καταστήματα είναι πολύ καλές. Πέρυσι, που πήγαμε στην Ισπανία, όλα ήταν πιο ακριβά».
Στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στην είσοδο του Μουσείου της Ακρόπολης, συναντιούνται γκρουπ τουριστών από κάθε γωνιά του πλανήτη. Λίγα βήματα πιο πέρα, ένα ζευγάρι Αμερικανών παζαρεύει πίνακες ζωγραφικής με έναν πλανόδιο πωλητή. Και απέναντι, στα παγκάκια με… θέα το Ηρώδειο, η οικογένεια Βαν Ντεντριέσχε από τις Βρυξέλλες αγοράζει καρτ ποστάλ από έναν ηλικιωμένο με παλιομοδίτικο καπέλο.
«Μόνο τρεις μέρες είμαστε στην Αθήνα. Ξεκινήσαμε τις διακοπές μας από το Γύθειο, στην Πελοπόννησο, όπου το ξενοδοχείο μας ήταν γεμάτο Ελληνες. Ξέρουμε ότι υπάρχει οικονομική κρίση στη χώρα σας, αλλά… δεν φαίνεται! Οι δρόμοι είναι γεμάτοι κόσμο, όλοι χαμογελούν και το φαγητό είναι πολύ φτηνό σε σύγκριση με το Βέλγιο» λέει ο «αρχηγός» της οικογένειας, ο Χενκ.
Η μόνη ένδειξη κρίσης στη χώρα μας, σύμφωνα με τον ίδιο και τη σύζυγό του, είναι η… γκρίνια των καταστηματαρχών για την υψηλή φορολογία. «Κάποιοι παραπονιούνται για τους φόρους. Φόρος για το ηλεκτρικό ρεύμα, για το σπίτι, για το αυτοκίνητο… Αλλά αυτό είναι φυσιολογικό για εμάς, δίνουμε πολλά χρήματα σε φόρους. Δεν λέω ότι όλοι οι Ελληνες ζουν καλά. Σίγουρα σε κάποιες περιοχές υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν. Αλλά κάποιος που έρχεται για διακοπές πηγαίνει σε συγκεκριμένα σημεία, δεν βλέπει κάτι τέτοιο».
Η ιδέα για διακοπές στην Ελλάδα τριγυρνούσε για πολύ καιρό στο μυαλό του Ζιλμπέρτ Μοϊνό και της Νταϊάνα Βέλι από τον Καναδά. «Είχαμε αρκετές επιφυλάξεις. Ακούγαμε για απεργίες στην Αθήνα, επεισόδια, εγκληματικότητα… Περιμέναμε το αποτέλεσμα των εκλογών για να κλείσουμε εισιτήρια και ξενοδοχεία. Μόλις μάθαμε ότι αποκτήσατε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, πήραμε την απόφαση να έρθουμε. Και, ευτυχώς, δεν το μετανιώσαμε».
Στις 16 ημέρες παραμονής τους στη χώρα μας πρόλαβαν να κολυμπήσουν στις παραλίες της Μυκόνου, της Πάρου, της Σαντορίνης και της Κρήτης. «Σε όλα τα νησιά οι άνθρωποι ήταν φιλικοί και χαμογελαστοί. Η Μύκονος βέβαια ήταν αρκετά ακριβή και βρόμικη. Η Αθήνα είναι ο τελευταίος σταθμός μας. Αν εξαιρέσουμε την υπερβολική ζέστη και τα γκράφιτι στους τοίχους, που, όπως μάθαμε, δεν έχουν σχέση με την οικονομική κρίση, όλα είναι όμορφα εδώ. Ακούσαμε ότι σε κάποιους δρόμους υπάρχουν κλειστά μαγαζιά, αλλά δεν πήγαμε εκεί».
Αρκετά επιφυλακτικοί είναι και οι τουρίστες από την Ισπανία, που δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους για όσα πρόκειται να συμβούν τους επόμενους μήνες στη δική τους χώρα. «Είμαστε μόνο δύο ημέρες στην Αθήνα και προς το παρόν όλα φαίνονται καλά. Η Ακρόπολη μας άρεσε πολύ, όπως και το Μοναστηράκι» λέει η Μαρίνα Χοσέ Ντίαθ από το Μπιλμπάο, την ώρα που ο σύζυγος και ο γιος της δοκιμάζουν μπλουζάκια με στάμπες για την κρίση και το Μνημόνιο. «Εχουμε ακούσει για τους φόρους, τους χαμηλούς μισθούς, την ανεργία και, επειδή η Ισπανία είναι σε παρόμοια κατάσταση με την Ελλάδα, φοβόμαστε ότι θα πάθουμε τα ίδια».
«Κρίση; Τι σημαίνει; Είναι ελληνική λέξη;»
Λίγα μέτρα μακριά από την πολυσύχναστη πλατεία στο Μοναστηράκι, ο 26χρονος Τόνι Ζι Γιανγκ από τη Σανγκάη «επεξεργάζεται» μια ντουζίνα πλαστικά τσολιαδάκια σε ένα κατάστημα τουριστικών ειδών. «Κρίση; Τι σημαίνει αυτή η λέξη; Πρώτη φορά την ακούω. Είναι ελληνική;» ρωτάει και τραβάει από το χέρι τη σύζυγό του Αννα. «Εχετε οικονομικά προβλήματα εδώ; Δεν έχουμε καταλάβει τίποτα. Ισως μας φαίνονται όλα ωραία επειδή βρισκόμαστε σε μήνα του μέλιτος! Πριν από λίγες μέρες παντρευτήκαμε» συμπληρώνει εκείνη.
Το ζευγάρι θα μείνει στην πρωτεύουσα για μία εβδομάδα και ύστερα θα ετοιμάσει βαλίτσες για Σαντορίνη και Μύκονο. «Μας έχουν πει ότι είναι τα πιο όμορφα νησιά της Ελλάδας. Και η Αθήνα όμως είναι υπέροχη. Λίγο ακριβή για εμάς τους Κινέζους, αλλά αρκετά οικονομική για τους Ευρωπαίους. Οταν γυρίσουμε στη Σανγκάη, θα πούμε τα καλύτερα για τη χώρα σας στους φίλους μας. Θα μας βγάλετε μια φωτογραφία;»
Οι νιόπαντροι ποζάρουν χαμογελαστοί, υπό το βλέμμα της Τζέντα, αδελφής του Τόνι, που τους συνοδεύει, και ύστερα κατευθύνονται προς τα σουβλατζίδικα της πλατείας. «Πίτα γκύρος, μουζάκα» φωνάζει ο νεαρός Κινέζος και η σύζυγός του ξεσπάει σε γέλια. Ούτε που προσέχουν την ηλικιωμένη γυναίκα που στέκεται δίπλα τους, σκυμμένη στο μπαστούνι της, και μετράει τα ψιλά που της δίνουν οι περαστικοί…
Γεράσιμος Κόντος
Φωτό: Χρήστος Ζήνας
