Κανείς δεν ξέρει την τροπή που θα είχε πάρει η καριέρα του, εάν στις 12 Οκτωβρίου του 1990 δεν είχε γίνει απόπειρα δολοφονίας εναντίον του από τον Ντίτερ Κάουφμαν.
Ο Κάουφμαν τον πυροβόλησε τρεις φορές κατά τη διάρκεια προεκλογικής εκδήλωσης κοντά στο Φράιμπουργκ της Βάδης – Βυρτεμβέργης. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε υπέστη σοβαρές βλάβες στο πρόσωπο και στη σπονδυλική του στήλη, με αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος και να καθηλωθεί σε αναπηρική καρέκλα. Ο δράστης της απόπειρας κηρύχτηκε φρενοβλαβής από τους δικαστές και διατάχθηκε ο εγκλεισμός του σε ψυχιατρική κλινική. Χθες, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας έγινε 70 ετών και με αφορμή τα γενέθλιά του στον γερμανικό Τύπο φιλοξενήθηκαν αρκετά άρθρα για την πολιτική διαδρομή του. Σύμφωνα με αυτά τα δημοσιεύματα, η πρώτη ζωή τού «αιώνια νούμερο δύο», όπως αποκαλεί το περιοδικό «Der Spiegel» τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τελείωσε με αυτούς τους πυροβολισμούς. Επιδεικνύοντας πειθαρχία, επέστρεψε στην πολιτική λίγες εβδομάδες αργότερα, παρά τις προτροπές της οικογένειάς του -είναι παντρεμένος κι έχει τέσσερα παιδιά- να σταματήσει. Ωστόσο το ατύχημα φαίνεται ότι του στέρησε τις φιλοδοξίες για την καγκελαρία ή την ομοσπονδιακή προεδρία. Ή μήπως όχι το ατύχημα… Ο Χέλμουτ Κολ, για παράδειγμα, φαίνεται ότι είχε άλλα σχέδια για τον νυν υπουργό Οικονομικών, ο οποίος, όπως φαίνεται, δεν είναι ο τύπος του ανθρώπου που επαναστατεί, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο δημοσιογράφος του «Stern» και βιογράφος του, ο Χανς Πέτερ Σιτς. «Η άνευ όρων αφοσίωση είναι μία μορφή δειλίας» επισημαίνει χαρακτηριστικά ο Σιτς. «Οταν ο πρώην καγκελάριος Χέλμουτ Κολ… σκόνταψε στο σκάνδαλο της παράνομης χρηματοδότησης του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, πήρε στον λαιμό του τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Τον Φεβρουάριο του 2000 ο Σόιμπλε παραιτήθηκε από την προεδρία» αναφέρει σε σχετικό αφιέρωμα η Deutsche Welle. Αλλά και η επόμενη, ακόμη μεγαλύτερη επιθυμία του να γίνει ομοσπονδιακός πρόεδρος παρεμποδίζεται το 2004 από την άρνηση του κόμματος των Φιλελευθέρων για την υποψηφιότητά του. Η «Frankfurter Allgemeine Zeitung», ωστόσο, σε άρθρο της αμφισβητεί το αν η προεδρία έμεινε άπιαστο όνειρο για τον Σόιμπλε όντως λόγω της αντίθεσης των Φιλελευθέρων ή εάν στην πραγματικότητα η Μέρκελ τον άδειασε και «προτίμησε ως λιγότερο ανεξάρτητο» τον Κόλερ. Η συγκυβέρνηση πάντως Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών τον επαναφέρει στο υπουργικό συμβούλιο, ενώ το 2009 η Μέρκελ του προτείνει το υπουργείο Οικονομικών.
Τελικά όμως η πολιτική διαδρομή του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ερμηνεύει πολλές από τις επιλογές του. Ο άνθρωπος που έχει υποστηρίξει με θέρμη εκτός από τη λιτότητα στην Ευρώπη το στρατόπεδο Γκουαντάναμο και τη χρησιμοποίηση του γερμανικού στρατού για επιχειρήσεις τήρησης της τάξης στο εσωτερικό της Γερμανίας μάλλον «καθοδηγείται από τις παλιές του απογοητεύσεις», όπως χαρακτηριστικά έγραψε η γερμανική εφημερίδα «Hamburger Abendblatt».
Μαρία Παναγιώτου
