Κραυγή αγωνίας από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ΙLO) για τις στρατιές ανέργων, που αυξάνονται καθημερινά παραπέμποντας σε μέρες του ’29, οι οποίες οδήγησαν στην εθνική απομόνωση, στα ολοκληρωτικά καθεστώτα και αναπόφευκτα στον πόλεμο. Από την έναρξη της κρίσης το 2008 έως σήμερα οι άνεργοι σε όλο τον κόσμο αυξήθηκαν κατά 30.000.000, σύμφωνα με τα στοιχεία της οργάνωσης, που δημοσιοποίησε ο επικεφαλής της Γκάι Ράιντερ με ομιλία του ενώπιον του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στο Τόκιο. Περίπου «75.000.000 από τους περισσότερους από 200.000.000 ανέργους είναι νέοι άνθρωποι κάτω των 25 ετών» πρόσθεσε ο Ράιντερ. Κι όμως το βαρέλι δεν έχει πάτο… Από τους «τυχερούς» που έχουν μια θέση εργασίας, τα 900.000.000 «δεν μπορούν να κερδίσουν αρκετά ώστε να βρίσκονται πάνω από το όριο της φτώχειας των δύο δολαρίων την ημέρα». Η ILO ζητά «ένα διάλειμμα στις πολιτικές λιτότητας», επισημαίνοντας ότι «οι ζημιές που προκλήθηκαν από τα μέτρα λιτότητας ήταν πιο βαθιές απ’ ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί». Σύμφωνα με τον γενικό διευθυντή της οργάνωσης, αν είχαν διατηρηθεί οι τάσεις μείωσης της φτώχειας που παρατηρούνταν πριν από την κρίση, θα υπήρχαν σήμερα 55.000.000 φτωχοί λιγότεροι στον κόσμο. «Υπό τις συνθήκες αυτές, επείγει τώρα να επανεξετάσουμε τα χρονοδιαγράμματα που έχουν γίνει για να επιστρέψουμε στη δημοσιονομική ισορροπία», εκτιμά ο Ράιντερ. Η ILO προβλέπει στην έκθεσή της ότι την επόμενη τετραετία κινδυνεύουν να χαθούν επιπλέον 4.500.000 θέσεις εργασίας στην ευρωζώνη, εκτός εάν αυτή απομακρυνθεί από τις πολιτικές λιτότητας και εφαρμόσει οικονομικές πολιτικές που θα ευνοούν την απασχόληση. Σήμερα 17.560.000 άνθρωποι αναζητούν μάταια δουλειά στην Ευρώπη, η ανεργία των νέων αγγίζει το 50%, ενώ σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Ισπανία τα ποσοστά ανεργίας στο 25% προκαλούν σοκ και δέος.
