Θεωρίες συνωμοσίας διά χειρός Μπασάρ αλ Ασαντ, ο οποίος συστήνεται δημοσίως ως «κατασκευασμένος εχθρός» από τη Δύση, αναγνωρίζει μόνο τη διείσδυση «πρακτόρων και τρομοκρατών», αρνείται επιμόνως ότι έχει διαπράξει εγκλήματα πολέμου στη σύγκρουσή του με τους αντάρτες και υποστηρίζει με σθένος ότι ο στρατός έχει εμπλακεί σε έναν «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας». Την ίδια στιγμή, δηλώνει απόλυτα αποφασισμένος «να ζήσει και να πεθάνει στη χώρα του» επισημαίνοντας ότι η «αποχώρηση -ή μη- του προέδρου μπορεί να αποφασιστεί μόνο μέσω της κάλπης».
Ο Σύρος πρόεδρος στην αποκλειστική του συνέντευξη στο τηλεοπτικό δίκτυο Russia Today ισχυρίστηκε ότι «οι αντάρτες υποστηρίζονται ενεργά από μυστικές υπηρεσίες δυτικών και αραβικών χωρών. Η πολιτική και οικονομική υποστήριξη των τρομοκρατών και τα φορτία εξοπλισμού που παραλαμβάνουν είναι απλώς άνευ προηγουμένου ως προς τα μεγέθη τους. Εάν οι τρομοκράτες στη Συρία δεν λάμβαναν υποστήριξη από το εξωτερικό, τα κυβερνητικά στρατεύματα θα τους είχαν αντιμετωπίσει σε μερικές εβδομάδες». Βασικό του επιχείρημα για την υπεράσπιση των απόψεών του; Οι επιχειρήσεις των ρωσικών δυνάμεων προκειμένου να θέσουν τέλος στις επιθέσεις των Τσετσένων ανταρτών στη Ρωσία.
Αναφερόμενος στην Αλ Κάιντα, υπογράμμισε ότι σκοπός της τρομοκρατικής οργάνωσης είναι η δημιουργία ισλαμικού χαλιφάτου στη Συρία.
Η τοποθέτηση στο τουρκοσυριακό ζήτημα ήταν σαφής. Ο Ασαντ υποστήριξε ότι ο ίδιος αισθάνεται ως αδελφό τον τουρκικό λαό, ότι πρέπει να διερευνηθούν όλα τα περιστατικά πυρών που έχουν πλήξει το τουρκικό έδαφος και εξήγησε ότι το πρόβλημα είναι η κυβέρνηση της χώρας.
Παρομοίασε τον Ταγίπ Ερντογάν με σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, υπογραμμίζοντας ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός «πιστεύει ενδόμυχα ότι είναι ο χαλίφης».
Ενώ ο Μπάσαρ αλ Ασαντ δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη εμφυλίου στη Συρία, ο πρόεδρος του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Πέτερ Μάουρερ παραδέχτηκε ότι ο οργανισμός δεν κατορθώνει πλέον να αντιμετωπίσει την επιδείνωση της ανθρωπιστικής κρίσης που εξαπλώνεται στη Συρία, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «υπάρχουν πολλά νεκρά σημεία, όπου δεν φθάνει καθόλου βοήθεια. Και το χειρότερο είναι ότι δεν γνωρίζουμε ποια είναι η κατάσταση εκεί, αλλά ούτε και πόσοι άνθρωποι πλήττονται από την κρίση».
Δήμητρα Αθανασοπούλου