Ο Μέμος Μπεγνής έγινε… 80 χρονών και λέει «Αλίμονο στους νέους» από την κεντρική σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου. Το διαχρονικό έργο των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου, που έγινε ταινία το 1961 με τον αξέχαστο Δημήτρη Χορν μεγαλώνοντας έκτοτε γενιές και γενιές, έκανε πρεμιέρα χρονιάρες μέρες στην όμορφη πόλη της Αιτωλοακαρνανίας.
Εν ονόματι του έρωτα ένας ηλικιωμένος πουλάει την ψυχή του στον διάβολο θέλοντας να κερδίσει την καρδιά της όμορφης κοπέλας που αγαπάει. Ετσι ξαναγίνεται νέος, αλλά δυστυχώς είναι φτωχός, αφού αυτός είναι ο όρος της σκοτεινής συμφωνίας. Τα νιάτα όμως δεν είναι ικανά από μόνα τους να κερδίσουν την αγάπη, αφού το χρήμα εξαγοράζει τα πάντα.
«Ο μύθος του Φάουστ, στον οποίο βασίστηκε το έργο, είναι πολύ επίκαιρος στις μέρες μας. Θα χρησιμοποιήσω τα λόγια του σκηνοθέτη μας Βασίλη Νικολαΐδη, ο οποίος πιστεύει ότι σε γενικές γραμμές τα νεοελληνικά έργα έχουν… ρυτίδες. Τα περισσότερα αναφέρονται σε μιαν άλλη εποχή και σε γεγονότα που δεν ισχύουν πια. Το εν λόγω έργο όμως είναι σαν να γράφτηκε χθες διότι αναφέρεται στα χρήματα, τη μάστιγα της εποχής μας».
Μιλώντας στη «δημοκρατία» ο Μέμος Μπεγνής, που κρατάει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του «Ανδρέα» στην παράσταση, υπογραμμίζει τη διαχρονικότητα του σημαντικότερου ίσως κειμένου των «Διοσκούρων», όπως αποκαλούσαν τους Σακελλάριο και Γιαννακόπουλο. «Το έργο λέει ότι τα νιάτα δεν φτάνουν και ότι τα λεφτά μπορούν να τα εξαγοράσουν. Αυτό δυστυχώς ισχύει και σήμερα. Πολύς κόσμος πουλάει την ψυχή του για τα χρήματα. Κάνει τα πάντα για να τα αποκτήσει. Εγώ δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό. Θα ήθελα να έρθει μια εποχή όπου τα χρήματα δεν θα παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο όσο η ανθρωπιά και οι ευαισθησίες και που δεν θα ξεπουλιούνται τα πάντα».
Δίπλα στον Μπεγνή, ο οποίος υποδύεται τον χαρακτήρα που είχε παίξει ο Χορν στο σινεμά, συναντάμε τέσσερις ηθοποιούς «με ταλέντο και ήθος», όπως επισημαίνει ο πρωταγωνιστής. Ο Ηλίας Ζερβός δίνει σάρκα και οστά στον πλούσιο ηλικιωμένο «αντίζηλό» του. Μήλον της Εριδος η «Ρίτα», κατά κόσμον Χριστίνα Πομώνη. Το κορίτσι κερδίζει τελικά ο νεαρός σοφέρ του κεντρικού ήρωα Κωνσταντίνος Κυριακού, ο οποίος υπογράφει και τη διασκευή του έργου. Τέλος, στον ρόλο της μάνας εμφανίζεται η Λένα Ντζούρβα, μια χαρισματική νηπιαγωγός από το Παναιτώλιο, σχεδόν μόνιμη συνεργάτιδα του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου.
Η ανταπόκριση του κοινού στην πρεμιέρα ήταν μεγάλη. «Το θέατρο ήταν κατάμεστο. Η πόλη αγκάλιασε με χαρά και θέρμη την παράστασή μας. Οι θεατές γέλασαν πολύ, συγκινήθηκαν και μας έδωσαν θετική ενέργεια και ώθηση να συνεχίσουμε. Ο σκηνοθέτης μας Βασίλης Νικολαΐδης είναι ένας γνήσιος θεατράνθρωπος με τεράστια εμπειρία κι έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι κι από το αποτέλεσμα της παράστασης και από την ανταπόκριση του κοινού, που συνεχίζει να είναι μεγάλη». Το έργο, που έχει επετειακό χαρακτήρα καθώς φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από την ίδρυση του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου και 100 χρόνια από τη γέννηση του Αλέκου Σακελλάριου, θα ολοκληρώσει τις παραστάσεις του στην Αιτωλοακαρνανία στο τέλος του μήνα. Αμέσως μετά, στα μέσα Φεβρουάριου, θα φιλοξενηθεί σε κεντρικό θέατρο της Αθήνας.
Η μεταμόρφωση και η βαρύτητα του ρόλου
«Είπα αβίαστα το ναι στην πρόταση που μου έγινε για το “Αλίμονο στους νέους”, χωρίς να σκεφτώ ότι μπορεί να με συγκρίνουν με τον Δημήτρη Χορν. Για να είμαι ειλικρινής, ενθουσιάστηκα που μου δόθηκε η ευκαιρία να παίξω σ’ αυτό το έργο» λέει ο Μέμος Μπεγνής. «Κάθε ηθοποιός, με το στιλ και την παιδεία του, δίνει πάνω στη σκηνή το δικό του χρώμα σε έναν ρόλο. Δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι έπρεπε να μοιάσω στον Χορν για να το κάνω αυτό. Ετσι δεν μπήκα και στη διαδικασία της σύγκρισης μαζί του. Ευτυχώς ούτε οι θεατές το έκαναν».
Πέρα από την ερμηνευτική δυσκολία του ρόλου ενός ηλικιωμένου άνδρα που ξαναγίνεται νέος, εντυπωσιακή είναι και η μεταμόρφωση του Μέμου Μπεγνή σε 80χρονο για τις ανάγκες της παράστασης. Το αποτέλεσμα της δεν είναι προϊόν μακιγιάζ αλλά μιας ειδικής κατασκευής, την οποία επιμελήθηκαν οι «μάγοι των ειδικών εφέ» αδελφοί Αλαχούζοι. «Οταν με βλέπει κάποιος είναι σαν να βλέπει εμένα σε ηλικία 80 ετών» σχολιάζει ο Μέμος, συμπληρώνοντας ότι μόλις είδε ο ίδιος τον εαυτό του στον καθρέφτη για πρώτη φορά τού φάνηκε περίεργο.
«Παρ’ όλα αυτά, δεν με φοβίζει ο χρόνος. Κάθε ηλικία έχει τη γοητεία της και πρέπει να τη χαιρόμαστε εξίσου».
Ηλίας Μαραβέγιας
