Ποιους να πρωτοβάλεις στην κυβέρνηση; Τους δουλευταράδες; Αυτούς με τα ροζιασμένα χέρια, τα ηλιοψημένα μέτωπα; Εκείνους που πιάνουν πέτρα στο χέρι κι εκείνη λέει «μπιραλάχ» από τον πόνο; Αυτούς που αδειάζουν τα χαρτοβιβλιοπωλεία της Σόλωνος για να πάρουν καρτέλες όπου θα χωρούν τα ένσημά τους; Είναι πάμπολλοι. Η Βουλή (σχεδόν) αδυνατεί να τους χωρέσει (μουχαχά, γέλωτας διακομματικός). Οι Ελληνες τους γουστάρουν τα μάλα. Μυρίζουν όμως άσχημα! Η ιδρωτίλα-βαρβατίλα ένεκα υπερεργασίας σπάει ρουθούνια. Ζέχνουν και τα κρεμμύδια που βάζουν στα σάντουιτς που παίρνουν από το σπίτι για κολατσιό. Ετι δε, τυγχάνουν εκνευριστικά ιδεολόγοι. Εκαστος εξ αυτών έρχεται κουβαλώντας μπόγους στο Κοινοβούλιο. Φέρνουν μαζί τους από χαρτί υγείας (για να μην ξοδεύουν αυτό του παρλαμέντου) μέχρι κόκκους καφέ, καβουρντιστήρια, αλεστήρες, μπρίκια και γκαζάκια για να ψήσουν τον καφέ τους μόνοι τους. Δεν θέλουν να αντιμετωπίζουν συνέλληνές τους ως υπηρετικό προσωπικό. Τούτο αποτελεί καλό έθος, αλλά με τα γκαζάκια υπάρχει πρόβλημα. Μπορεί να τους περάσουν για αναρχικούς και να έχουμε συλλήψεις! Ούτε Θεός ούτε διάβολος ούτε υπουργός Προπό θα ήθελε κάτι τέτοιο.
Σουλεϊμάν
Οι εργατικοί τύποι συνοδεύονται από περαιτέρω αντικίνητρα υπουργοποίησης: η υγεία τους έχει τσακιστεί τόσο από το κυνήγι του μεροκάματου, που θα τους τρέχεις όλη την ώρα στους γιατρούς. Ο πρωθυπουργός θα πρέπει να μεριμνήσει ούτως ώστε να υπάρχει ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ σε κάθε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Ο ένας θα είναι βετεράνος ναυτικός στα γκαζάδικα και θα έχει ρευματικά. Ο άλλος, λύκος μοναχός της οικοδομής, θα βήχει όλη την ώρα και τα πνευμόνια του θα εμπεριέχουν τόνους σκόνης. Δεν τα θέλουμε αυτά σε μια λειτουργική συγκυβέρνηση. Η συνομοταξία των εργασιομανών δεν μας κάνει. Μπορεί να έχουν και τίποτα εμμονές με αντιδραστικές έννοιες όπως οι συντάξεις, οι μισθοί και τα επιδόματα και να απειληθεί η… ευστάθεια του συστήματος. Καλό είναι να μπουν τα άλλα σιγουράκια. Λεβεντόπαιδα από καλές οικογένειες, με δάχτυλα φραντζολάκια και καρδιά-αγκινάρα που θα χωράει όλες τις ιδεολογίες και την πρακτόρευση όλων των συμφερόντων: των ντόπιων, των ξένων, των τραπεζιτών, της τρόικας – όποιου πληρώνει καλύτερα, τέλος πάντων. Δείχνουν καλύτερα και στην τηλεόραση. Πού το βάζεις αυτό; Αμελητέο είναι; Ρώτα και τον Σουλεϊμάν, που κάνει δεύτερη καριέρα στην Ελλάδα…
Παναγιώτης Λιάκος
