Το ματς με τον Αδωνι Γεωργιάδη δεν πρόκειται να σταματήσει διότι το κύπελλο (η ιστορική αλήθεια για τον ρόλο της Δεξιάς στη Μικρασιατική Καταστροφή) είναι βαρύτιμο. Διαβάστε που απέδωσε ο Αδωνις το δημοψήφισμα για την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄, το οποίο διοργάνωσε η κυβέρνηση του 1920: «Γιατί; Γιατί ήταν η τρέλα του ηρωικού “Οχι”. Να τα βάλουμε με τους ξένους! Να χτυπήσουμε τους Βρετανούς! Ποιοι είμαστε, ρε; Καθίστε, ρε. Περιμένετε, ηρεμία! Λέγεται συσχετισμός δυνάμεων». Σύμφωνα με τις παιδαριώδεις και υβριστικές για την παράταξη απόψεις του βουλευτή της Ν.Δ., οι βασιλόφρονες του 1920 ήθελαν να τα βάλουν με τους ξένους, να χτυπήσουμε τους Βρετανούς! Τολμάει να διατυπώνει τέτοιες ανακρίβειες ενώ είναι γνωστό ότι η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις είχε διακηρύξει με υπόμνημα που απεστάλη προς τους Συμμάχους (την Αντάντ) ότι «υποστήριζε την εξωτερική πολιτική που είχε ακολουθήσει η κυβέρνηση Βενιζέλου» (Νίκος Νικολόπουλος, «Δημήτριος Γούναρης – Πολιτική Βιογραφία», σελ. 402). Είναι αξιοπερίεργο πού ανακάλυψε ο κ. Γεωργιάδης την πρόθεση των εκλογέων του Γούναρη να «τα βάλουν με τους Βρετανούς».
Φραπέ και πόλεμος
Στη συνέχεια της τηλεοπτικής δημηγορίας του, ο άνθρωπος που σκυλεύει τη μνήμη των νεκρών της παράταξης, συνδέει τα ασύνδετα: Τους δεξιούς του 1920, τους 300 του Λεωνίδα και τους σημερινούς αντιμνημονιακούς. Είπε ανερυθρίαστα: «Βλέπεις πώς μεγάλωναν τα παιδιά αυτά στην αρχαία Σπάρτη, τα λυπάσαι. Κλαις! […] Δηλαδή για να φτάσουν οι 300 να είναι αυτοί οι 300 που σταματήσανε τους Πέρσες, δεν ξυπνήσανε μια ημέρα από την καφετέρια, από τον φραπέ και είπανε “Σώπα, ρε, εδώ είναι ο Λεωνίδας, είμαστε 300 πάμε να τους σταματήσουμε”! Αυτοί τέσσερις αιώνες, τρεις αιώνες, δίνανε τα παιδιά τους από τα επτά τους χρόνια και δεν τα ξαναβλέπανε οι γονείς μέχρι να πεθάνουνε. […] Ετσι μάλιστα. Να τα βάλεις με τους ξένους. Αν έχεις κάνει τέτοια προετοιμασία; Αν έχεις γίνει ο καλύτερος στον κόσμο; Ναι, να τα βάλεις. Αλλά όταν είσαι μια μικρού ή μεσαίου μεγέθους δύναμη, θα πας να τα βάλεις με όλον τον δυτικό κόσμο; Είμαστε με τα καλά μας τώρα;»
Δηλαδή, οι πολεμιστές του Σαγγαρείου βγήκαν από τους καφενέδες; Ηταν αργόσχολοι; Παράτησαν τους καφέδες και κυνήγησαν τον Κεμάλ; Δεν πολέμησαν στους Βαλκανικούς; Αιδώς, Αργείοι!
Παναγιώτης Λιάκος
