Εκμεταλλευόμενοι τις συνθήκες ανέχειας που διαμόρφωσε τα τελευταία χρόνια -ειδικά στον ευρωπαϊκό Νότο- η πολιτική τους, οι Γερμανοί σπεύδουν τώρα με κάθε τρόπο να δελεάσουν νέους από όλη την Ευρώπη να εργαστούν στη χώρα τους. Δηλαδή προχωρούν σε κανονικό «παιδομάζωμα».
Ενα τέτοιο δέλεαρ αποτελεί και το νέο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας που εγκαινίασε εσχάτως το Βερολίνο, προκειμένου να πείσει νέους, διπλωματούχους ή απλώς όσους ενδιαφέρονται για το γερμανικό μοντέλο εναλλακτικής επαγγελματικής κατάρτισης να μεταναστεύσουν εκεί, την ώρα που οι πατρίδες τους πλήττονται από την κρίση.
Αυτό το πρόγραμμα ονομάζεται MobiPro-EU, αλλά προωθήθηκε στο διαδίκτυο με την «πιασάρικη» ονομασία «Η δουλειά της ζωής μου». Αξίζει δε να σημειωθεί ότι εγκαινιάστηκε μόλις τον περασμένο Ιανουάριο και το διαφημίζουν ως μια συνεισφορά της Γερμανίας στην καταπολέμηση της ανεργίας των νέων στους κόλπους της Ε.Ε.
Το πρόγραμμα διαρκεί έως τα τέλη του 2016 και απευθύνεται σε πολίτες της Ε.Ε. ηλικίας 18-35 ετών, οι οποίοι είναι άνεργοι και θέλουν να επωφεληθούν από το γερμανικό σύστημα μαθητείας ή να εργαστούν σε έναν από τους τομείς που έχει έλλειψη προσωπικού η σύγχρονη Γερμανία. Τομείς, όπως ο ξενοδοχειακός, ο κλάδος της εστίασης, ο ιατρικός κλάδος και ο τομέας της πληροφορικής.
Μάλιστα, η Κεντρική Υπηρεσία Εύρεσης Εργασίας στο Εξωτερικό και Εξειδικευμένου Προσωπικού (ZAV) που υπάγεται στην Υπηρεσία για την Απασχόληση και εκπονεί το συγκεκριμένο πρόγραμμα, διαθέτει προϋπολογισμό 139.000.000 ευρώ για τη χρηματοδότηση μαθημάτων γερμανικής γλώσσας για τους συμμετέχοντες στη χώρα καταγωγής τους ή στη Γερμανία -για την οικονομική ενίσχυσή τους και για την κάλυψη των εξόδων μετακίνησής τους που έχουν σχέση με μια συνέντευξη πρόσληψης, άσκηση σε εταιρία, όπως και έξοδα μετακόμισης.
Μετανιώνουν και φεύγουν!
Παρ’ όλα αυτά, τα πράγματα φαίνεται ότι δεν είναι και τόσο… ρόδινα στη γερμανική… γη της επαγγελίας. Αυτό επισήμαινε σε ρεπορτάζ της για το θέμα και η Deutsche Welle, σημειώνοντας: «Οι συνθήκες στη χώρα είναι για πολλούς (μετανάστες) αποθαρρυντικές».
Οπως εξηγεί στο γερμανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο η Ουλρίκε Χάιτσερ-Πριμ από το Κέντρο Εξασφάλισης Εξειδικευμένου Δυναμικού, που υπάγεται στο γερμανικό υπουργείο Οικονομίας: «Είναι πολλοί οι μετανάστες εκείνοι που ξαναφεύγουν. Ερχονται από τη Βαρκελόνη ή τη Μαδρίτη για κάποια θέση στη γερμανική επαρχία. Εκεί συναντούν εντελώς διαφορετικές συνθήκες ζωής, στις οποίες πρέπει αντεπεξέλθουν». Συμπληρώνει επίσης: «Αν και κανείς δεν μιλά ιδιαίτερα γι’ αυτό, έχουμε ακόμη όλοι κατά κάποιον τρόπο το σύνδρομο του γκασταρμπάιτερ. Τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι επιχειρήσεις. Πρέπει απλώς να υπάρξει μια αλλαγή νοοτροπίας. Οι επιχειρήσεις πρέπει να καταλάβουν πόσο σημαντικό είναι να συνοδεύουν τους εργαζομένους, ώστε να μπορέσουν να ενσωματωθούν».
