Μόλις ανακοινώθηκε από τη Eurostat ότι «στο 160,5% του ΑΕΠ ανήλθε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας στο πρώτο τρίμηνο του 2013. Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας στο πρώτο τρίμηνο του 2013 ήταν αυξημένο κατά 24,1% σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2012 και κατά 3,7% υψηλότερο σε σχέση με το τέταρτο τρίμηνο του 2012». Δηλαδή, φέτος που η ελληνική οικογένεια μετράει τις μαρίδες στο πιάτο (είτε πάει σε ταβέρνα είτε όχι), η μαμά κάθεται επί ώρες στην ουρά της ΔΕΗ για να κάνει ρύθμιση και ο μπαμπάς δεν μπορεί να φουλάρει βενζίνη ούτε σε μοτοσακό, αυξήθηκε το χρέος! Πώς μπορεί να γίνει αυτό το μαγικό όταν η κατανάλωση έχει πέσει στα Τάρταρα, τα λουκέτα πάνε σύννεφο και οι μισθοί έχουν πετσοκοπεί; Πώς δύναται να το εξηγήσει αυτό ένας λογικός άνθρωπος (εξαιρούνται οι καθηγητές Οικονομικών), ειδικά όταν έχει κατά νου πως ήδη έχει «κουρευτεί» το ελληνικό χρέος;
Δηλαδή, το χρέος μας «κουρεύτηκε» και φούντωσε σαν αφάνα σε κεφάλι Αφρικανού, οι οποίοι διακρίνονται για την πυκνότητα της σγουρής κόμης τους. Από γλόμπος έγινε θάμνος η κουρούπα του οφειλέτου, κύριέ μου!
Πιτ Παπαδάκος
Συν τοις άλλοις, από μήνα σε μήνα, ακούς ψελλίσματα από την κυβέρνηση ότι πάμε για «πρωτογενές πλεόνασμα». Πολύ ωραία, παρόλο που δεν το λένε συστηματικά και δεν το λένε και όλοι. Το ξεφουρνίζουν οι πιο θαρραλέοι, εκείνοι που δεν φοβούνται ότι θα τους διαψεύσει η Eurostat. Αλλά ακόμα κι αν τους πιστέψουμε, υπάρχει ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα: Πώς συμβαδίζει το πλεόνασμα με τη μεγέθυνση του φεσιού που μας φόρεσαν οι δάνειες δυνάμεις; Τι είδους σιρμαγιά έχουμε μαζέψει όταν το μπαταχτσιλίκι μας έχει διευρυνθεί;
Εχουμε μια ιστορία επιτυχίας να αφηγηθούμε. Κρίμα που δεν θα προλάβουμε να την εξιστορήσουμε σε όλους, διότι μέχρι τότε θα μας έχουν κατασχέσει ακόμα και το σάλιο.
Η μεταφυσική στην αφύσικη πολιτική σκηνή καλά κρατεί. Αν είσαι κάτι ανάμεσα σε Μέρλιν και Πιτ Παπαδάκο, θα βγάλεις άκρη. Αλλιώς, απλά θα πληρώνεις…
Παναγιώτης Λιάκος