Σε μια εποχή όπως η σημερινή, όπου όσα λέγονται το μεσημέρι φαντάζουν αδιανόητα τα μεσάνυχτα, άνθρωποι όπως ο Χρήστος Χωμενίδης δεν είναι μόνο χρήσιμοι, αλλά απαραίτητοι. Εκφράζουν την… ιδιορρυθμία της συγκυρίας και την ιδεολογία των συλλογικοτήτων που «ποντάρουν» πάνω τους. Από ιδεολογία ο κ. Χωμενίδης άλλο τίποτα. Οι ιδέες του είναι τόσο πολλές, που ξεπερνούν τον ίδιον και τα κόμματα τα οποία κατά καιρούς τον στεγάζουν. Εχει διατελέσει λογογράφος του ΓΑΠ, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, οπαδός του Βαγγέλη Βενιζέλου και σταυραδελφός με τη Μαρία Ρεπούση στη ΔΗΜ.ΑΡ. (όταν είχε εκπομπή στο ραδιόφωνο, είχε κληρώσει και βιβλίο της Ρεπούση σε υπερτυχερούς ακροατές). Τώρα έχει παραιτηθεί από τη ΔΗΜ.ΑΡ. Φημολογείται ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να του αναθέσει «εποπτικό» ρόλο στη νέα δημόσια ραδιοτηλεόραση. Μακάρι να γίνει αυτό, διότι έτσι θα πειστεί και ο πλέον κακόπιστος παρατηρητής ότι θα υπάρχει ελευθερία έκφρασης στα κρατικά ΜΜΕ. Αν απονεμηθεί θεσμική νεο-ερτική ιδιότητα σ’ έναν συγγραφέα που είχε «λούσει» τον πρωθυπουργό με τα χειρότερα λόγια, δεν θα τίθεται θέμα ελευθεροτυπίας.
Πουλί
Στις 19/10/2011 έγραφε στον λογαριασμό του στο twitter ο πολύπλαγκτος συγγραφεύς: «Εάν η Ελλάδα ήταν η Αννα Βίσση, θα την είχε εδώ και δεκαετίες φάει από τον Σαμαρά ο Νίκος Καρβέλας…». Στις 7/11/2011 το διαδικτυακό «τιτίβισμά» του είχε ρεπορταζιακό χαρακτήρα: «Να θυμίσω ότι προ 20ετίας ο Σαμαράς είχε κάνει τον Κ. Γ. Καραμανλή τόσο έξαλλο, ώστε σχεδόν τον πέταξε έξω από το προεδρικό μέγαρο». Στις 21/11/2011, ο κ. Χωμενίδης αγρίεψε: «Εφόσον δεν θέλει με τίποτα να βάλει την υπογραφή του ο Σαμαράς, δεν βάζει τουλάχιστον το πουλί του;».
Αν ερωτηθεί σήμερα ο άνθρωπος του πνεύματος με τις κομψές απόψεις (το τελευταίο άρθρο του στο protagon.gr τιτλοφορείται «Κολυμπώντας στον σκατόλακκο»), μπορεί να εκφράσει θετική άποψη για τον Αντώνη Σαμαρά. Σήμερα, άλλωστε, είναι μια άλλη ημέρα. Κι αύριο άλλη μία…
Στα μόνα που διατηρεί απαρασάλευτες (ρεπουσικού χαρακτήρα) απόψεις είναι τα εθνικά ζητήματα και το πρώτο Μνημόνιο, το οποίο υπερασπίστηκε με ιησουιτικό πείσμα. Προτού καν προλάβει ο ίδιος ο Ντομινίκ Στρος Καν, ο Χωμενίδης παραλλήλισε την τρόικα με «γιατρό» και τις διαδηλώσεις εναντίον του Μνημονίου με μια απεργία πείνας που έχει αίτημα την κατάργηση του νόμου της βαρύτητας!
Να τον χαιρόμαστε!
Παναγιώτης Λιάκος