Η ιστορία στο εξαιρετικά γεμάτο εναλλαγές πρωτάθλημα των τελευταίων ετών σπανίως επαναλαμβάνεται! Οχι σε ό,τι αφορά την κορυφή, αλλά σε όσα διόλου βαρετά συμβαίνουν από κει και πέρα! Ορεξη να ‘χει κανείς κάθε σεζόν προκειμένου να παρακολουθεί τα εντελώς διαφορετικά σενάρια, η εξέλιξη των οποίων κρατάει «ζεστούς» τους φιλάθλους όλων των ομάδων, ακόμη και εκείνων με διαφορετική προέλευση και στόχους. Ωσπου λοιπόν να γίνει συνείδηση για παράδειγμα η ωραία ιστορία του Αστέρα, (και) με τα περσινά ανδραγαθήματα της ποδοσφαιρικής Αρκαδίας, βγαίνει ξαφνικά μπροστά στην τελευταία στροφή εφέτος, πριν από την έναρξη της Λίγκας, και η Καλλονή! Με γκολ-ζωγραφιές και φιλική νίκη στην Τούμπα που άφησαν υποσχέσεις!
Τέτοιες εκπλήξεις (όπως του Πλατανιά) αναμένονται χωρίς εκπτώσεις στην εποχή της κρίσης και για μία γενιά παικτών – προπονητών οι οποίοι μαθαίνουν για πρώτη φορά πώς είναι να αγωνίζεσαι δουλεύοντας κυρίως για τον στόχο και όχι την άμεση ανταμοιβή. Θα έρθει και αυτή, αλλά έχει ο Θεός… Ετσι κι αλλιώς το πρωτάθλημα σήκωσε τόσο νωρίς αυλαία, καθώς προηγείται η προσπάθεια πρόκρισης της Εθνικής στο Μουντιάλ, που θα γίνει το επόμενο καλοκαίρι στη Βραζιλία. Η ελληνική Λίγκα πάντως δεν «μιλάει» πλέον σχεδόν καθόλου βραζιλιάνικα, όπως και πολλές από τις ξένες γλώσσες του παρελθόντος, καθώς οι Ελληνες παίκτες βγήκαν μπροστά λόγω των οικονομικών δυσχερειών.
Η Super League ξεκίνησε λοιπόν χθες με πολύ συγκεκριμένα φαβορί αλλά και γνωστές άγνωστες υποψήφιες «Σταχτοπούτες», που θα γεννηθούν κι αυτές με τη βοήθεια της κρίσης. Σ’ ένα πρωτάθλημα, ο χάρτης του οποίου επιτέλους θα θυμίζει κάτι από τη γεωγραφία του παρελθόντος, με τις ομάδες του κέντρου να προγραμματίζουν από τώρα τις αρκετές μετακινήσεις τους. Ασφαλώς και δεν μπορούν να συγκριθούν αγωνιστικά αυτές οι αποστολές στο εσωτερικό με εκείνες της δεκαετίας του ’80, όπου -για παράδειγμα- η αποστολή στη Δράμα ή στις Σέρρες ήταν για όλους τους μεγάλους δεδομένα έξοδος κινδύνου, ενώ κάθε ταξίδι στη Θεσσαλονίκη κρινόταν ως επιτυχημένο ακόμη και όταν τελείωνε με ισοπαλία.
Η τελευταία διαδρομή της κορυφαίας κατηγορίας, με την «αστραφτερή» ταυτότητα της Super League που της επιδόθηκε το 2006, ενίσχυσε αρκετά τα δυνατά ονόματα του ελληνικού ποδοσφαίρου, αποδυναμώνοντας όμως ταυτόχρονα την περιφέρεια.
Παρόλα αυτά η αναδιάρθρωση με τις 18 πλέον ομάδες φέρνει μπροστά μία νέα δυναμική στη Λίγκα, με περισσότερα σημεία αναφοράς μακριά από την πρωτεύουσα, καθώς οι τρεις από τους τέσσερις που προβιβάστηκαν από τη Football League είναι ομάδες εκτός κέντρου.
Σ’ ένα πρωτάθλημα λοιπόν χωρίς τη συμμετοχή της ΑΕΚ, ο ΟΦΗ, ο Πλατανιάς, ο Εργοτέλης, η Βέροια, η νεοφώτιστη Καλλονή, η σταθερή Ξάνθη, ο δυνατός Αστέρας, τα φιλόδοξα Γιάννινα, ο Λεβαδειακός, ο Πανθρακικός και ο γεμάτος όνειρα Παναιτωλικός, που επέστρεψε χωρίς να χάσει χρόνο, φυσικά μαζί με τον ΠΑΟΚ και τον Αρη, συνθέτουν το πρωτόγνωρο -τα τελευταία χρόνια- σενάριο με τις 13 εξόδους για Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, Ατρόμητο, Πανιώνιο και Απόλλωνα, ανοίγοντας ξανά τους ποδοσφαιρικούς ορίζοντες στον χάρτη της Ελλάδας.
Η τελευταία αθηνοκεντρική Λίγκα ήταν εκείνη της σεζόν 2006/07, που είχε μόλις εννέα εξόδους (ΠΑΟΚ, Αρης, ΟΦΗ, Λάρισα, Εργοτέλης, Ξάνθη, Καλαμαριά, Ηρακλής, Κέρκυρα), με επτά ομάδες, Ολυμπιακό, ΑΕΚ, Παναθηναϊκό, Πανιώνιο, Ατρόμητο, Αιγάλεω και Ιωνικό, να εδρεύουν στην πρωτεύουσα, ενώ και η αμέσως προηγούμενη 2005/06, η τελευταία της Α’ Εθνικής, είχε μόλις επτά! Οι ομάδες με έδρα στην πρωτεύουσα ήταν τότε εννέα, αφού υπήρχαν επίσης η Καλλιθέα και ο Ακράτητος.
Τη σεζόν 2003/04 τα ταξίδια ήταν ακόμη πιο λίγα, αφού οι ομάδες από την Αθήνα είχαν επισκέψεις μόνο σε έξι γήπεδα μακριά από την πρωτεύουσα, στον ΠΑΟΚ, στον Αρη, στον Ηρακλή, στην Ξάνθη, στον ΟΦΗ και στον Πανηλειακό!
Η γεωγραφική ταυτότητα των προηγούμενων δεκαετιών κάλυπτε πάντως με πιο μεγάλο εύρος τον χάρτη της Ελλάδας, όπως τη σεζόν 1979/80, όπου οι ομάδες της πρωτεύουσας είχαν να ταξιδέψουν από Δράμα, Καβάλα, Καστοριά και Λάρισα έως Πάτρα, Κρήτη και Ρόδο. Με τις αποστολές στη Θεσσαλονίκη δεδομένες.
Αντώνης Κατσαρός
