Πόση δύναμη έχει ένα «βρετανικό όχι»; Στην πραγματικότητα θα φανεί την επόμενη ημέρα… αν και η μη αναμενόμενη έκβαση της ψηφοφορίας στη Βουλή των Κοινοτήτων, που σήμανε την έξοδο της Βρετανίας από τη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία κατά του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Ασαντ, δεν μοιάζει να φρενάρει ούτε τους Γάλλους ούτε τους Αμερικανούς.
Ο Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος μπορεί να ενεργήσει ανεξαρτήτως κοινοβουλευτικής έγκρισης, επιμένει ότι η Δαμασκός δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητη, ενώ δηλώνει ότι όλες οι επιλογές παραμένουν στο τραπέζι, χωρίς να αποκλείει την ανάληψη στρατιωτικής δράσης πριν από την προσεχή Τετάρτη – προκαθορισμένη ημερομηνία της συνεδρίασης της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης.
Οσο για τον Μπαράκ Ομπάμα; Η απόφασή του «θα καθοριστεί από την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ΗΠΑ», όπως σημειώθηκε σε ανακοίνωση του Λευκού Οίκου μετά τη διαμόρφωση των νέων δεδομένων στο Λονδίνο. Αλλωστε, ο πρόεδρος των ΗΠΑ περιμένει το πόρισμα της έκθεσης των επιθεωρητών του ΟΗΕ, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί ακόμα κάποιους δισταγμούς και ερωτήματα, όπως η κατάληξη των χημικών όπλων μετά την εξόντωση των δυνάμεων του Ασαντ και η πιθανή εγκατάσταση των σκληροπυρηνικών σουνιτών στην πρωτεύουσα της Συρίας.
Η Γερμανία, αν και συνεχίζει να συντάσσεται με ΗΠΑ και Γαλλία και να διατηρεί μια «θετική στάση» ως προς τη στρατιωτική δράση στη Συρία, δεν μοιάζει διατεθειμένη να εμπλακεί. Η «αποχή με θετικό πρόσημο» είναι η επίσημη θέση της Γερμανίδας καγκελαρίου, που δείχνει να λαμβάνει υπόψη την άποψη των Γερμανών πολιτών, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους απαντούν αρνητικά (6 στους 10) στο ότι η Γερμανία οφείλει να συνεισφέρει οικονομική και υλική βοήθεια σε μια επιχείρηση υπό τις ΗΠΑ.
Η αντιπολίτευση της Συρίας δεν έδειξε να πτοείται από το «βρετανικό όχι»για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης στη Συρία. Αφού εξέφρασε τη λύπη της, εκτίμησε ότι «αυτό δεν θα εμποδίσει τα αεροπορικά πλήγματα». Αυτή είναι μάλλον και η αίσθηση των Σύρων πολιτών, η οποία αποτυπώνεται στις αντιδράσεις τους. Οι κάτοικοι της Δαμασκού έχουν ταμπουρωθεί μέσα στα σπίτια τους, ενώ «τα στρατιωτικά κτίρια έχουν εκκενωθεί και οι στρατιώτες συγκεντρώνονται στα σημεία ελέγχου, καθώς η συριακή πρωτεύουσα εναγωνίως αναμένει το στρατιωτικό χτύπημα από τις δυτικές δυνάμεις», όπως αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα της «Washington Post».
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ
Μια μικρής διάρκειας επίθεση στη Συρία θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου, με αποτέλεσμα να φτάσει τα 130 δολάρια ανά βαρέλι. Αυτή ήταν η εκτίμηση των ειδικών αναλυτών, αφού αντήχησαν τα πρώτα τύμπανα πολέμου. Η Societe Generale προειδοποίησε ότι είναι πιθανόν οι τιμές να φτάσουν έως και τα 150 δολάρια το βαρέλι, εάν η κρίση επηρεάσει και άλλες χώρες παραγωγής πετρελαίου. Ηδη οι ανησυχίες του εμφυλίου έχουν αποτυπωθεί στις διεθνείς τιμές του μαύρου χρυσού.
Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία έχει προκαλέσει έντονες ανησυχίες οι οποίες αποτυπώνονται στις τιμές του πετρελαίου, που έχουν εκτοξευτεί στο υψηλότερο επίπεδο μέσα σε διάστημα έξι μηνών, με την τιμή του βαρελιού να έχει αυξηθεί κατά 8 δολάρια.
ECONOMIST
Μιντιακά τύμπανα πολέμου….. «Χτυπήστε τον σκληρά». Με αυτή τη φράση γραμμένη πάνω στο μέτωπο του Μπασάρ αλ Ασαντ και με φόντο τα πτώματα Σύρων αντικαθεστωτικών τυλιγμένα σε λευκά σεντόνια για εξώφυλλο, ο βρετανικός «Economist» κήρυξε τον πόλεμο στο συριακό καθεστώς. «Προσκομίστε τις αποδείξεις, παραδώστε το τελεσίγραφο και τιμωρήστε τον Μπασάρ αλ Ασαντ για τη χρήση χημικών όπλων». Αυτός ήταν το τίτλος σε «προστακτικό τόνο» του σχετικού δημοσιεύματος της διαδικτυακής έκδοσης του περιοδικού, το οποίο στη συνέχεια σημείωνε ότι «καμία επιλογή δεν είναι τέλεια». «Ο Αμερικανός πρόεδρος και οι σύμμαχοί του έχουν τρεις επιλογές: να μην κάνουν τίποτα (ή έστω να κάνουν όσα έχει κάνει ως σήμερα ο κ. Ομπάμα), να εξαπολύσουν περιορισμένη επίθεση με στόχο να ρίξουν τον Ασαντ από την εξουσία ή να χτυπήσουν τον δικτάτορα της Συρίας γρήγορα και με ένταση, ως τιμωρία για τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής. Κάθε επιλογή έχει το ρίσκο να κάνει χειρότερα τα πράγματα, όμως η τελευταία είναι σίγουρα η καλύτερη προοπτική» αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα. Και όπως μπορεί να διαπιστωθεί από τα αναγραφόμενα, το πολεμικό κάλεσμα του «Economist» δεν περιείχε «δημοσιογραφικά ερωτήματα» παρά τη «βεβαιότητα προπαγανδιστή»…
Δήμητρα Αθανασοπούλου
