Το πολιτικό μέλλον της Ιταλίας μοιάζει να κρέμεται για άλλη μια φορά από μια λεπτή κλωστή, της οποία τα νήματα κινεί -μα, φυσικά, ποιος άλλος- ο Καβαλιέρε, ο οποίος δείχνει να αναζητά μια πολιτική λύση που θα τον απαλλάξει από την ποινή του, ακόμα και αν αυτό σημαίνει διακοπή διαλόγου τόσο με κυβερνητικούς εταίρους όσο και με την προεδρία της δημοκρατίας – κάτι που αντιστοιχεί αυτομάτως με κυβερνητική κρίση, αν όχι με πολιτικοκοινωνικό χάος.
Το ενδεχόμενο μαζικής εξόδου Ιταλών βουλευτών -έπειτα από σχετικό αίτημα που τους απηύθυνε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι σε περίπτωση που αποπεμφθεί από τη Γερουσία- ζωντανεύει εκ νέου το «φάντασμα» της κυβερνητικής κρίσης, που μοιάζει να πλανάται απειλητικά πάλι στη γείτονα χώρα. Συγκεκριμένα, ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός ζήτησε από τους βουλευτές και γερουσιαστές του να παραιτηθούν ομαδικά αμέσως μετά την ψηφοφορία της αρμόδιας επιτροπής της Γερουσίας, η οποία πρόκειται να αποφασίσει στις 4 Οκτωβρίου αν θα του στερήσει το αξίωμα του γερουσιαστή και να χαράξει πορεία για την επιβολή της ποινής του ενός έτους (που δεν παραγράφεται) και η οποία επικυρώθηκε πρόσφατα από τον Αρειο Πάγο.
Οσο για την υποδοχή που είχε η έκκληση – απαίτηση Μπερλουσκόνι; Με προθυμία που εκφράστηκε διά βοής υποδέχτηκαν οι πολιτικοί του το ενδεχόμενο της μαζικής εξόδου, ενώ ο Ιταλός πρωθυπουργός Ενρίκο Λέτα, φανερά αναστατωμένος, έσπευσε να δηλώσει από τη Νέα Υόρκη όπου βρισκόταν ότι «εάν εκραγεί χάος, παραιτούμαι αυτή τη στιγμή».
Ο Ιταλός πρόεδρος Τζόρτζιο Ναπολιτάνο χαρακτήρισε από τη μεριά του «εξωπραγματική» τη δήλωση του Μπερλουσκόνι περί «πραξικοπήματος σε βάρος του ηγέτη του Λαού της Ελευθερίας», για να προσθέσει λίγο μετά ότι «η εφαρμογή μιας οριστικής καταδικαστικής απόφασης (. . .) για μια σαφή παράβαση του νόμου αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο κάθε κράτους δικαίου στην Ευρώπη, όπως ακριβώς και η μη παρέμβαση του πρωθυπουργού ή του προέδρου της δημοκρατίας σε αποφάσεις που λαμβάνει αυτόνομα η Δικαιοσύνη».
Ο κίνδυνος για πολιτική κρίση έχει -τουλάχιστον- αναζωπυρωθεί. Η απαίτηση του Καβαλιέρε «θα πλήξει ουσιαστικά τη λειτουργία του Κοινοβουλίου», όπως υπογράμμισε ο Ιταλός πρόεδρος, αν όχι τη λειτουργία του κράτους.
