Υψηλότερα «βλέπει» την ύφεση για εφέτος το Ιδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) σε σχέση με τα ευχολόγια της κυβέρνησης και τις προβλέψεις της τρόικας.
Ειδικότερα, το ΙΟΒΕ στην τελευταία έκθεσή του για την ελληνική οικονομία που παρουσίασε χθες εκτιμά ότι η ύφεση της ελληνικής οικονομίας το τρέχον έτος θα διαμορφωθεί στην περιοχή του 4,1%-4,2%, όταν η κυβέρνηση τη «ρίχνει» στο 4%.
Στη συνέχεια, με βάση τις πιο πρόσφατες αναθεωρήσεις και προβολές, το πιθανότερο είναι ότι η ύφεση περίπου θα μηδενιστεί στο 2014, έναντι κυβερνητικής πρόβλεψης για ανάπτυξη 0,6%. Ομως, υπάρχουν σημαντικές αβεβαιότητες και εκκρεμότητες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν είτε σε ασθενέστερη είτε υπό προϋποθέσεις σε καλύτερη πορεία από αυτήν, αναφέρει το ΙΟΒΕ.
Επίσης, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΙΟΒΕ, η ανακοπή της ανόδου της ανεργίας στο δεύτερο τρίμηνο και κατά πάσα πιθανότητα στους καλοκαιρινούς μήνες, έως και τον Σεπτέμβριο, οδηγεί το ΙΟΒΕ σε εκτίμηση για μέση ανεργία φέτος της τάξης του 27,5%, από 24,2% το 2012.
Σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, ο τουρισμός παίζει σημαντικό ρόλο στην αποκλιμάκωση της συνολικής ύφεσης, ωστόσο η ιδιαίτερα ασθενής δυναμική των επενδύσεων και των εξαγωγών δεν αφήνει περιθώρια πανηγυρισμών.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η θετική δυναμική του εξωτερικού ισοζυγίου εμφανίζεται πολύ ασθενέστερη, αν αφαιρέσει κανείς παράγοντες που μάλλον δεν μπορεί να θεωρηθούν συστηματικοί, όπως οι εξαγωγές καυσίμων, αναφέρει η έκθεση του ΙΟΒΕ. Συνολικά, στη διετία η εικόνα των εξαγωγών αγαθών σε σταθερές τιμές εμφανίζεται στάσιμη.
Αν λοιπόν το ζητούμενο είναι μια στροφή προς εξωστρεφή και νέα επιχειρηματικότητα και τις αντίστοιχες επενδύσεις που θα τη στηρίζουν, ως συνθήκη για ένα συστηματικά υγιές εξωτερικό ισοζύγιο, ο στόχος δεν έχει επιτευχθεί.
Δύο κανόνες
Οπως σημειώνεται στην έκθεση, η ελληνική κοινωνία και η οικονομία θα πρέπει να αποδεχθούν την προσαρμογή τους σε δύο βασικούς κανόνες και να υπολογίζουν ότι θα κινούνται κάτω από τους αντίστοιχους περιορισμούς: ότι η αύξηση της κατανάλωσης συνολικά θα ακολουθεί την αύξηση της παραγωγικότητας και ότι ο δημόσιος τομέας δεν θα μπορεί να δαπανά χρήματα που δεν έχει.
«Αυτή η προσαρμογή και η συνακόλουθη πειθαρχία μπορεί να αποτελέσουν σημαντικό παράγοντα εξυγίανσης», αναφέρεται, «καθώς θα καταστήσουν άμεσο ζητούμενο την αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας. Πρέπει να τονισθεί ότι, αν επιτέλους οι απαραίτητες διορθωτικές μεταρρυθμίσεις δεν προωθηθούν με σαφήνεια, επιμονή και με την αίσθηση του απολύτως επείγοντος, η ελληνική οικονομία κινδυνεύει για πολύ μακρό χρόνο να κινείται οριζόντια, με πολύ ασθενείς ρυθμούς ανάπτυξης και με εισοδήματα και παραγωγικότητα καθηλωμένα σε χαμηλά επίπεδα».
Ξανθή Γούναρη
