Ηταν μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου και ο Γιάννης Μπουτάρης έσβηνε και έγραφε τα ονόματα των νέων αντιδημάρχων. Εκείνη την εποχή ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης έλεγε σε όλους τους συνομιλητές του ότι θα μικρύνει σημαντικά το σχήμα των αντιδημάρχων του. «Δεν χρειαζόμαστε τόσο πολλούς» έλεγε ξανά και ξανά σε όλους τους τόνους, ενώ δεν ήταν λίγες οι διαρροές για τα πρόσωπα που θα «αποκεφαλίσει». Οι ημέρες τελικά πέρασαν και στα τέλη του Ιανουαρίου επακολούθησε η τελική ανακοίνωση των αντιδημάρχων. Και εκεί, ω, η έκπληξη! Οι αλλαγές ήταν ελάχιστες, ο αριθμός έμεινε ο ίδιος, ενώ το μόνο που άλλαξε ήταν δύο πρόσωπα.
Το παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό της τάσης του δημάρχου Θεσσαλονίκης να αλλάζει εύκολα γνώμη και να κάνει τις περίφημες κωλοτούμπες. Δεύτερο τέτοιο παράδειγμα αποτέλεσε η διοργάνωση των εορτασμών για τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, όπου η αρχική επιτροπή τελικά δεν «περπάτησε» και ο Μπουτάρης έκανε πίσω. Την ίδια εποχή είχαμε και την αλλαγή γνώμης για το δημαρχείο της πόλης που κατασκευάστηκε επί Βασίλη Παπαγεωργόπουλου. Οταν εγκαινιάστηκε, φίλοι της «Πρωτοβουλίας» είχαν συγκεντρωθεί έξω από το κτίριο και διαμαρτύρονταν για την αισθητική του. Λίγους μήνες αργότερα η διοίκηση του δήμου τίμησε τους αρχιτέκτονες της μελέτης…
Τα ίδια και με το θέμα των αδειών για τις συγκεντρώσεις σε πλατείες. Στην αρχή ο Μπουτάρης ήταν κάθετα αντίθετος και για τον λόγο αυτόν έφτασε στα άκρα με τον Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος ζήτησε την πλατεία Αριστοτέλους για μια συγκέντρωση της Σπίθας. Ο δήμος δεν του την έδωσε και ο Μίκης έκανε καθιστική διαμαρτυρία στην πλατεία. Λίγες ημέρες μετά επακολούθησε η κάθοδος του Μπουτάρη στην Αθήνα και η επίσκεψή του στο σπίτι του συνθέτη. Για να κατευνάσει τα πνεύματα…
Η ίδια τακτική και για την κυβερνητική παρουσία στη ΔΕΘ. Τη μια χρονιά ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης καλωσόρισε την απόφαση του Αντώνη Σαμαρά να περιορίσει τη χρονική διάρκεια της επίσκεψής του στην Εκθεση, την επόμενη χρονιά ο Μπουτάρης θα γκρινιάξει γιατί ο πρωθυπουργός δεν πρέπει να ανέβει στη Θεσσαλονίκη «ως κλέφτης». Κωλοτούμπα και με τους συμβασιούχους (τους στήριξε στο δημοτικό συμβούλιο, αλλά όχι στο δικαστήριο), τη στάση του απέναντι στον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ανθιμο, την παραχώρηση της Casa Bianca στην Πολιτιστική Εταιρεία Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος, που τελικά δεν προχώρησε, αλλά και την ένατη κωλοτούμπα με την περίφημη ατάκα του περί της βλακείας του Κώστα Γκιουλέκα. Μια φράση που την πήρε πίσω ύστερα από λίγες ώρες!
Ν. Οικονόμου
