Υπάρχουν κάποια σημεία στον πλανήτη, όπου οι άνθρωποι, αντί να κληρονομήσουν περιουσία ή έστω χρέη, κληρονομούν το «στάτους του σκλάβου». Οπως στη Μαυριτανία, όπου το 4% των κατοίκων της χώρας είναι υπόδουλοι, αφού τα παιδιά γεννιούνται σκλάβοι και αναγκάζονται να εκτελούν οικιακές εργασίες ή να εργάζονται στα χωράφια. Κάτι ανάλογο -όχι απαραιτήτως κληρονομικό, αλλά απολύτως καταναγκαστικό- ισχύει στα βάθη της Ινδίας, όπου τα παιδιά με τα μικροσκοπικά χέρια τους εργάζονται νυχθημερόν σε αργαλειούς ή σμιλεύουν διαμάντια καθισμένα πάνω στο υγρό χώμα, ενώ ολόκληρες κοινότητες χωριών είναι καταδικασμένες στην καταναγκαστική εργασία στην κατασκευή τούβλων και στα λατομεία. Εκεί ευδοκιμεί φυσικά και η σεξουαλική σκλαβιά…
Σύμφωνα με την αυστραλιανή οργάνωση Walk Free, υπάρχουν 30.000.000 σκλάβοι αυτήν τη στιγμή στην υφήλιο, εκ των οποίων τα 14.000.000 ζουν στην Ινδία, τα 2.900.000 στην Κίνα και σχεδόν 2.000.000 στο Πακιστάν. Ακολουθούν η Νιγηρία, η Αιθιοπία, η Ρωσία, η Ταϊλάνδη, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Βιρμανία και το Μπαγκλαντές.
Πόσο διαφορετικός είναι, ωστόσο, ο ορισμός της σύγχρονης δουλείας από τα χρόνια του δουλεμπορίου, τον 18ο αιώνα; «Η σύγχρονη δουλεία είναι μια κατάσταση όπου οι άνθρωποι είναι στο έλεος της βίας. Αναγκάζονται να δεχτούν εργασίες ή καταστάσεις, στις οποίες γίνονται αντικείμενα οικονομικής εκμετάλλευσης. Δεν αμείβονται, αλλά απλώς λαμβάνουν το ελάχιστο για να επιβιώσουν και δεν είναι ελεύθεροι να φύγουν» εξηγεί ο Νικ Γκρόνο, επικεφαλής της Walk Free.
Αν οι τόποι όπου η δουλεία ακμάζει είναι η Νότια Ασία και η δυτική Αφρική, δεδομένου ότι Μπενίν, Ακτή Ελεφαντοστού, Γκάμπια, Γκαμπόν και Σενεγάλη βρίσκονται υψηλά στη λίστα «σύγχρονου δουλεμπορίου», τότε ο ευρωπαϊκός Βορράς μάλλον είναι ο τόπος με τους λιγότερους σκλάβους, αφού στην Ισλανδία, στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο ο αριθμός των δούλων είναι γύρω στους 4.400.
Εργαζόμενοι ετών επτά στην Αλβανία
Κάποια παιδιά δεν παίζουν με κούκλες, δεν κλοτσούν δερμάτινες μπάλες, δεν ζωγραφίζουν τα πρώτα τους γράμματα πάνω σε τετράδια. Αντί για παιδικές μπογιές, πιάνουν «μεγαλίστικα» εργαλεία και γίνονται μέρος μιας απάνθρωπης διαδικασίας παραγωγής, η οποία τα μεταμορφώνει σε πρώιμους εργαζόμενους. Σύμφωνα με την αμερικανική εταιρία ανάλυσης ρίσκου Maplecrof, που κοινοποίησε τη λίστα με τις χειρότερες χώρες του κόσμου όσον αφορά την παιδική εργασία, τα σκήπτρα κρατά η Ερυθραία. Ακολουθούν η Σομαλία, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, ενώ τη δεκάδα συμπληρώνουν κατά σειρά η Μιανμάρ, το Σουδάν, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, η Ζιμπάμπουε, η Υεμένη, το Μπουρούντι και η Νιγηρία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Κίνα, από 53η στον κατάλογο πέρυσι αναρριχήθηκε, δυστυχώς, φέτος στην 20ή θέση. Ομως η λίστα δεν σταμάτα εκεί. Είναι ιδιαιτέρως μακροσκελής και φτάνει έως το νούμερο 197.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, περισσότερα από 85.000.000 παιδιά ηλικίας 5 έως 17 ετών εργάζονται σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ των κρατών της γηραιάς ηπείρου ξεχωρίζει η Γεωργία, όπου το 29% των παιδιών ηλικίας 7-14 είναι «εργαζόμενοι», ενώ ακολουθεί η Αλβανία με ποσοστό 19%.
Δήμητρα Αθανασοπούλου
