Την ώρα που στη Γερμανία η οικονομία φαίνεται ότι αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς, με τα επιτόκια να βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και την ανεργία να μειώνεται διαρκώς, οι γερμανικές εισπρακτικές εταιρίες οφειλών, όπως μετέδιδε παραμονές Πρωτοχρονιάς η Deutsche Welle, «βλέπουν» κινδύνους στον ορίζοντα! Τι σημαίνει αυτό; Η διατήρηση των επιτοκίων σε χαμηλά επίπεδα έχει ευεργετικές συνέπειες στις δραστηριότητες των επιχειρήσεων, όπως βέβαια και στην κατανάλωση. Τόσο οι επιχειρηματίες στην παντοδύναμη οικονομικά Γερμανία όσο και οι Γερμανοί καταναλωτές μπορούν να πάρουν δάνεια με πολύ ευνοϊκούς όρους, προκειμένου να επενδύσουν ή να καταναλώσουν ολοένα και περισσότερα αγαθά.
Οπως τόνιζε μάλιστα με αφορμή το θέμα η γερμανική διατραπεζική εταιρία πληροφοριών για την οικονομική συμπεριφορά επιχειρήσεων και ιδιωτών (Schufa), «σήμερα στη Γερμανία καταγράφονται 17.000.000 χρεολυτικά δάνεια. Ο αριθμός τους δε είναι κατά 50% υψηλότερος σε σχέση με το 2003».
Την ίδια στιγμή, από την άλλη πλευρά, και με τα σχεδόν μηδενικά επιτόκια η αποταμίευση θεωρείται πλέον ασύμφορη. Με τη διαμόρφωση των δεδομένων αυτών λοιπόν στη γερμανική οικονομία, οι αναλυτές μιλούν πια για ένα «όργιο κατανάλωσης, ακόμη και με δανεικά», ενώ πλέον δεν είναι λίγοι εκείνοι που φοβούνται ότι ακόμη και μια μικρή επιδείνωση της γερμανικής οικονομίας θα ήταν αρκετή για να προκαλέσει την έκρηξη αυτής της ιδιότυπης ωρολογιακής βόμβας, η οποία έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την οικονομική φούσκα που έσκασε τα τελευταία χρόνια στις χώρες της Ευρώπης, οι οποίες σήμερα δοκιμάζονται από την κρίση πληρώνοντας τις χαλαρές δανειακές πολιτικές του παρελθόντος.
Το αν θα επαναληφθεί η Ιστορία -σαν οικονομική… φάρσα- στη Γερμανία κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει. Προς το παρόν οι Γερμανοί αλλά και η κυβέρνηση της Ανγκελα Μέρκελ επαναπαύονται στις «δάφνες» των οικονομικών επιτυχιών τους. Κανείς όμως μέσα σε ένα τόσο ρευστό οικονομικό περιβάλλον δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτε. Και τα δεδομένα υπάρχουν για να ζήσει -και- το Βερολίνο μέρες οικονομικού ζόφου…
Γιώργος Τραπεζιώτης
